รักษ์บ้านเกิด

กระแสการรักบ้านเกิดในสังคมปัจจุบันได้เป็นจุดหนึ่งที่มีการนำมาเป็นจุดขาย....หรือที่เรียกว่าการประชาสัมพันธ์การตลาดแบบผสมผสานโดยใช้จุดบอบบางทางจิตใจ  เพื่อวัฒนธรรมการรักษ์ท้องถิ่นให้เกิดขึ้น

สำหรับตัวผู้เขียนเองเป็นคนอีสานที่บ้านเกิดอยู่จังหวัดที่มีชายแดนติดน้ำโขง  เป็นจังหวัดที่มีความอุดมสมบูรณ์มากที่สุดจังหวัดหนึ่ง  บ้านเรามีแม่น้ำนานาชาติ  มีปลารสชาดอร่อย  ในนามีข้าว  จังหวัดที่ว่านั่นคือ  จังหวัดมุกดาหาร ....  เป็นจังหวัดเล็กที่มีผู้คนที่ยิ้ม..สวย..มิตรไมตรีที่ดี...

สิ่งที่อยากนำเสนอถึงความในวันนี้ คือ  ประเด็นที่ได้ยินเสียงวิจารย์ว่าคนอีสานโง่     จึงมีความคิดขึ้นมาว่าจากสถิติปัจจุบันการอาศัยอยู่ของคนอีสานในกรุงเทพ ฯ มีจำนวนไม่น้อยทีเดียว  มีทุกสาขาอาชีพ..มีทุกมุมถนนของกรุงเทพ ฯ ข้อสังเกตุที่เป็นเครื่องยืนยันได้คือ วันหยุด วันสงกรานต์  คนอีสานกลับบ้านกรุงเทพ ฯ ราตรีกลายเป็นเมืองร้างไปทีเดียว... ข้าเพเจ้าจึงมีความคิดที่เป็นไอเดียแจ๋วขึ้นมาในสมองตอนนั่งรถแท็กซี่จากสถานีขนส่งหมอชิตไปโรงแรมที่ประชุมว่า...........โคราช-กรุงเทพ  ใกล้กันนิดเดียว ทำไมเราชาวอีสานไม่ยึดกรุงเทพเป็นเมืองของคนอีสานเลย......ทำได้ยังไง...งงมั๊ยท่าน...ใจเย็น ๆ  กำลังจะบอกว่า ก็ให้คนอีสานที่อยู่ในกรุงเทพ ฯ ย้ายสำเนาทะเบียนบ้านจากพื้นที่บ้านเราไปอยู่กรุงเทพ ฯ จากนั้นตั้งเป็นสมาคมคนอีสานพัฒนาขึ้นแล้วเมื่อเลือกตั้งผู้ว่ากรุงเทพ ฯ ครั้งต่อไป ก็ให้นายกสมาพันธ์ของเราลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ว่า กทม.ซ่ะ  จากนั้นคนกรุงเทพ ฯ ก็จะกลายเป็นคนอีสานและคนอีสานก็จะกลายเป็นคนกรุงเทพ ฯ ไม่แบ่งแยกกันเพราะว่ากรุงเทพฯ ก็จะกลายเป็นเมืองหนึ่งที่คนอีสานได้เป็นคนดูแล