ผมเดินทางไปร่วมชะตากรรมแห่ง  “ความบันเทิง – เริงปัญญา”   ในงานเฮฮาศาสตร์อย่างมากมายด้วยความสุข   ถึงแม้คราวนี้จะไม่โดนกอดและได้กอดมากมายเหมือนทุกครั้ง  (มีคนมาคุม)  แต่ทั้งหลายทั้งปวงก็คือความสุขและความอิ่มใจที่ยากยิ่งต่อการพลิกหาถ้อยคำใด ๆ  มาอธิบายได้ –

      <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เสียดายก็แต่ผมไม่ค่อยได้บันทึกภาพด้วยเท่าที่ใจอยากจะทำ   ภาพแห่งความประทับใจหลายห้วงตอนจึงถูกบันทึกด้วย “ใจ”   และถ่ายเข้าสู่ความทรงจำของชีวิตอยู่เป็นระยะ ๆ …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เฮฮาศาสตร์ครั้งที่ 3  หลากรสด้วยความบันเทิงและเริงปัญญาอย่างครบครัน  กระนั้นผมก็ยังอยากก้าวข้ามสารัตถะเหล่านี้ไปก่อน  เอาไว้ตั้งหลักได้อย่างนิ่ง ๆ  แล้วจะนำเสนอในแบบฉบับของตนเองอีกครั้ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เฮฮาศาสตร์ในวันที่  17  พฤศจิกายน  2550   ถือเป็นมหกรรมชีวิตที่เชื่อเหลือเกินว่าหลายท่านประทับใจอย่างล้นหลาม  …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การเดินทางไปสู่หมู่บ้านและแล่นลิ่วเข้าสู่ป่าดงพงไพรและโขดหิน  รวมถึงการปีนเขาลัดเลาะหินผาไปสู่การ “กินข้าวป่า”  นั้นก็น่าจะเป็นห้วงชีวิตที่ทุกท่านจารึกไว้ในความทรงจำอันงดงามของชีวิตเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมยังยืนยันว่าเสียดายที่ไม่ค่อยได้บันทึกภาพเท่าที่ควร  ส่วนหนึ่งมาจากสภาพความไม่พร้อมของกล้องถ่ายรูปที่นับวันจะชราภาพลงทุกขณะ  ได้แต่เฝ้ามองมิ่งมิตรต่าง ๆ  ลั่นชัตเตอร์กันอย่างมีความสุข  …  และนับเวลารอที่จะได้เห็นภาพเหล่านั้นอีกครั้งเมื่อกลับเข้าสู่ที่พัก …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สำหรับผมแล้ว …  ผมมีภาพไม่กี่ภาพที่ตนเองถ่ายไว้   แต่ด้วยแสงเงาและมุมมองก็ดูจะสามัญ – เฉิ่มเชยอยู่ค่อนข้างมาก   กระนั้นก็ยังยินดีที่จะนำมาแลกเปลี่ยนสื่อสารกับชาวบล็อก   เพื่อยืนยันว่า   ทุกคนล้วนเกี่ยวเก็บ ตักตวงความสุขกันอย่างไม่รู้เบื่อ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ส่วนภาพถ่ายดี ๆ นั้น   ผมเชื่อว่าไม่นานมิ่งมิตรทั้งหลายจะทยอยมาแบ่งปันกันให้ได้สัมผัสความสุขร่วมกันในอีกไม่ช้า  ตอนนี้  รบกวนดูภาพเหล่านี้ไปพราง ๆ ก่อนแล้วกัน  </p><p></p><p></p><p>   </p><p> </p><p>  </p><p></p><p>  </p><p>   </p><p> </p><p></p><p> </p><p>ที่สุดแล้ว…  ไผ๋เป็นไผ๋ บ้างล่ะครับ ?</p><p> </p>