ผืนดินแห้ง แต่คนอีสานไม่เคยแล้งน้ำใจ

ตั้งใจบังคับให้วันนี้เป็น “วันว่าง”  สำหรับตนเองมาล่วงหน้าบ้างแล้ว   เพราะวันนี้ยังไงเสีย  ผมก็มีความยินดีอย่างมหาศาลที่จะไป “ฮวมบุญ”  กองกฐินมหากุศลคนรัก G2K  ภาคอีสาน   ณ  มหาชีวาลัยอีสาน

   

   

อันที่จริงผมไม่จำเป็นต้องถ่อสังขารของรถคู่ชีพอันชราภาพไปถึงมหาชีวาลัยก็ได้  เพราะไม่กี่วันข้างหน้าก็จะมีการระดมพลังความรักกันอยู่แล้ว 

  

แต่เพราะที่นั่นคือมหาชีวาลัย...  เพราะที่นั่นคือ “พ่อครูบาสุทธินันท์...”  และที่นั่น  คือ  “ท่าน ผอ.เม็กดำ 1”  หรือแม้แต่ใคร ๆ อีกหลายคนที่ผมอยากไปพานพบ  โดยมีมหาชีวาลัยอีสานเป็นจุดนัดพบของ “ความรัก” 

   

 

และที่นั่นคือต้นธารแห่งศรัทธาและความรักของคนอีสานที่พร้อมจะเป็นส่วนหนึ่งกับงานบุญที่ว่ากันด้วย “ใจ”  ขนานเดียว

   

และที่สำคัญไม่แพ้กัน  นั่นคือ  วันนี้จะมีการบายศรีสู่ขวัญให้พ่อครูบา ฯ  ได้ “อยู่ดี มีแฮง”  เป็นที่พึ่งพิงของลูกหลานและชาว G2K  สืบไปอย่างยาวนาน

   

 

ผมไปช้ากว่าที่คิด  แต่งานก็ยังไม่เริ่ม –

 

พ่อดูแข็งแรงราวกับชายหนุ่มที่กำลังหลงรักการเดินทางของชีวิต  และดูราวกับนักบุญผู้อุดมปัญญาที่พร้อมเกื้อกูลปัญญาแก่ผู้คน ..

   

ไม่นานนักขบวนต้นกฐินก็ปักหลักแห่ขบวนเคลื่อนเข้าตัวบ้านหลังใหญ่ที่อบอวลด้วยมิตรภาพ  ขณะที่บรรยากาศก็ถูกขับครื้นอย่างเป็นกันเอง - คึกคักในแบบเรียบง่าย .. แต่อัดแน่นด้วยความหมาย

  

นี่คือ  ความรักและความศรัทธาของลูกหลานแห่งแผ่นดินที่ราบสูงที่มีอย่างหลากล้นต่อ “พ่อครูบาฯ”  ...  และส่งผลแห่งศรัทธาต่อเนื่องไปสู่ G2K  อย่างไม่กังขา

 

 

(ทีมงานจากพลังขับเคลื่อนของท่าน ผอ.เม็กดำ 1 และทีมงาน..)

  

ผืนแผ่นดินแห่งอีสานจมอยู่กับประวัติศาสตร์แห่งความแห้งแล้งมาในทุกยุคสมัย  แต่ภาพชีวิตที่เกิดขึ้นวันนี้ก็ยังสะท้อน “ตัวตน” ของคนอีสานอย่างเรา ๆ  อย่างแจ่มชัดว่า “ผืนดินแห้ง แต่คนอีสานไม่เคยแล้งน้ำใจ”   ดังนั้น  วันนี้มหาชีวาลัยจึงหลากไหลไปด้วยน้ำใจแห่งความรักและความศรัทธา ...

  

เป็นความรักความศรัทธาที่ไหลหลากมารวมกันที่ต้นธารแห่งมหาชีวาลัย   และพร้อมที่จะหลากไหลลัดเลาะจากป่าสู่เมือง... และจากเมืองสู่ G2K ...

  

 

(นักเรียนจากโรงเรียนเม็กดำ  หรือแม้แต่ "ช้างน้าว"  ของเม็กดำของมากันหลายคน"

 

ผมทำหน้าที่ของตนเองอย่างเต็มที่  แต่ก็ยังไม่บรรลุวัตถุประสงค์เสียทั้งหมด   เงินจำนวน 2 พันบาทที่นำไป “ฮวมบุญ”  ในวันนี้เป็นผลผลิตของผู้มีจิตศรัทธาจากบุคลากรของชาว มมส   ซึ่งส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่ “บล็อกเกอร์” เลยทีเดียว

เรื่องบางเรื่องผมสารภาพว่าผมรอระบบไม่ได้ ...  ดังนั้น  ผมจึงตัดสินใจนำ CD  การบรรยายของพ่อ ฯ  เมื่อ 24  กันยายน  2550  แจกจ่ายให้กับผู้ประสงค์จะ “ลงขันความรัก” กับกฐินของพ่อครูบาฯ ในครั้งนี้     

นั่นจึงหมายความว่า  ยังมีบล็อกเกอร์ มมส  หรือแม้แต่อีกหลายท่านที่ผมยังไม่มีโอกาสแวะเวียนไปรับเงินบริจาค “แห่งใจ”  เหล่านั้นเลยก็ว่าได้   ขณะที่บางท่านก็ชะงักรอ  เพราะอยากให้หวนกลับเข้า “ระบบ”  กันอีกสักครั้ง

  

แต่วันนี้.. และห้วงนี้  ผมไม่อาจรอจังหวะก้าวเช่นนั้นได้  ผมจึงจำต้องฉีกออกจากระบบมาสู่มหาชีวาลัยเพราะ “ใจ”  สั่งให้ “มา” แต่อย่างน้อยผมก็มั่นใจแล้วว่า  ในบริบทของ มมส ... นี่เป็นเพียงยกแรกเท่านั้น เพราะในไม่ช้า จังหวะอื่น ๆ จะต้องตามมาเป็นส่วนหนึ่งกับ “งานบุญ”  นี้อย่างแน่นอน

  

ยิ่งขากลับออกมา  น้องแจ๊คจากศูนย์ประกันคุณภาพของ มมส  โทรมาบอกว่า  ทีมงานในองค์กรได้รวบรวมศรัทธาไว้ส่วนหนึ่งแล้ว  และศรัทธานี้จะไม่เข้าสู่ระบบของอนุกรรมการ KM  แต่พร้อมที่จะสมทบกับกฐินของพ่อฯ  ด้วยเหมือนกัน ...

     

 

ผมมีกำลังคึกขึ้นมาอีกครั้ง...  ยิ่งได้เห็นภาพความรักและความศรัทธาของลูกอีสานที่มีต่อ “พ่อฯ”  และ “G2K”  ในครั้งนี้...  ผมยิ่งรู้ค่าความแจ่มชัดของคำที่ตนเองเขียนไว้ว่า “โลกไม่เงียบเหงา   เพราะยังมีคนให้เราได้คิดถึง” 

  

... และเหนือสิ่งอื่นใด  ...  น้ำใจของคนอีสาน  งดงาม ... คือกันเด้อพี่น้อง !

         

เก็บตก -

 

....

 

และสำหรับพ่อ ฯ ....

 

ผูกมือซ้าย  มีแฮงฮึกเหิม

 

ผูกมือขวา   เสริมแฮงใจ

 

...

  

และสำหรับ G2K ... คือ มาเด้อ ขวัญเด้อ !