ขอให้ทำใจให้สบายๆ อธิษฐานให้ดี ก่อนจะลงมือ กดโอนเงินทางออนไลน์ ด้วยใจอันเป็นกุศลบริสุทธิ์ ที่ไม่มีแม้เศษเสี้ยวของความตระหนี่ติดมา

   อีกสองวัน หัวใจคนออนไลน์ ก็จะทำในสิ่งที่ตนถนัด เราจะทอดกฐินออนไลน์ 15-16-17 พ.ย. 50 ระยะทางไม่ใช่อุปสรรคของเรา เพราะเราเดินทางด้วยใจ จะในประเทศ จะต่างประเทศ เราก็มีจุดรวมหัวใจ ณ ที่เดียวกัน G2K

  เคยถามพระ ทำไมคนเราจึง มีความแตกต่าง ไม่เหมือนกันสักคน วิถีชีวิตบางคน พิสดารพันลึก เมื่อได้พบ ได้รู้แทบไม่น่าเชื่อ ซึ่งผู้เขียนเอง ชอบศึกษา ชีวิตของคน มันทำให้ได้มุมมองมากมาย บางคนนึกอยากจะได้อะไร จะทำอะไร ดูมันง่ายดาย มีแต่คนคอยแต่จะช่วยเหลือ ส่งเสริมสนับสนุน บางคนพูดธรรมดาๆ แต่คนฟังประทับใจ และพร้อมจะให้ความร่วมมือ บางคน ทำไมจึงได้เป็นผู้นำ ทั้งที่ตำแหน่งนี้ เป็นได้ยาก แต่เขาก็ได้เป็น ได้รับการยอมรับ

  ทุกอย่างเกิดแต่เหตุทั้งสิ้น เหตุที่เป็นกุศล และอกุศล โดยมีใจเป็นใหญ่ เป็นกำลังอันแรงกล้า ว่า กรรมที่คุณทำ จะได้ผลเลิศด้านไหน  แล้วการกระทำอะไรหนอ ที่ทำให้เกิดปรากฎการณ์แปลกๆ ในสายตาชาวโลก เช่น ทำไมคนมารวมกันที่นี่ได้มาก ทำไมคนคิดเหมือนกันได้มากขนาดนี้ ทำไม.........ฯลฯ

  ในชีวิตผู้เขียนเอง ก็เคยประสบเหตุการณ์ที่น่าแปลกใจ มาพอสมควร โดยเฉพาะเกี่ยวกับงานบุญกฐิน

 ครั้งหนึ่งผู้เขียนเกิดแรงบันดาลใจอย่างแรง ที่จะเป็นเจ้าภาพกฐินสามัคคี ที่มีเจ้าภาพเป็นกองๆ โดยเป้าหมายกฐินครั้งนี้ เพื่อสร้างมหาวิหารให้ครูบาอาจารย์ที่ผู้เขียนเคารพสูงสุด วิหารนี้ต่อไปจะได้เป็นที่ประดิษฐาน รูปหล่อพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ และเรื่องราวต่างๆ ให้คนรุ่นหลังได้ดูชม ซึ่งจะก่อเกิดศรัทธา และหันมาศึกษาปฏิบัติธรรมกัน คราวนั้นจำความรู้สึกได้ว่า มันเกิดจิตศรัทธาอย่างมาก คิดแต่จะแทนคุณ คิดแต่จะทำบุญนี้ให้สำเร็จ ในที่สุด จึงชวนเพื่อนตั้งกองกฐิน 1 กอง มูลค่า 1 ล้านบาท

    ผู้เขียนมีทุนในการทำครั้งนี้ คนละไม่กี่พันบาท จากนั้นวันเวลาที่ผ่านไป ก็ไม่มีการขยับเขยื้อนแห่งกองกฐินนี้อีกเลย จวนจะถึงวันทอดเข้ามาทุกที ผู้เขียนจึงคิดหาวิธีทำบุญกองกฐินนี้ให้สำเร็จให้ได้ จะอาศัยแต่เงินส่วนตัว ไม่ทราบว่า อีก 100 ปี ผู้เขียนจะเก็บเงินได้ 1 ล้านไหม ที่สุดผู้เขียนก็ตัดสินใจ งานนี้ต้องบอกบุญ

   แต่ก่อนที่จะเริ่มบอกบุญ วันนั้นผู้เขียนได้สวดมนต์ นั่งสมาธิ หน้าพระ เมื่อใจสงบดี ก็เริ่มอธิษฐาน " ข้าพเจ้าจะขอบอกบุญ เพื่อทอดกฐินบูชาธรรม ครูบาอาจารย์ สร้างมหาวิหารในครั้งนี้ ขอความสำเร็จจงเกิดแก่ข้าพเจ้าด้วย ผู้ใดเป็นเจ้าของบุญ ที่เคยร่วมบุญกันมา จงได้มาร่วมบุญอีก จะขอบอกบุญจนครบ  ล้านบาท ภายใน 3 วันนี้ หากแม้นข้าพเจ้าทำไม่สำเร็จ ก็ขอให้ข้าพเจ้า ยากจนข้ามภพข้ามชาติ แต่ถ้าทำสำเร็จ ขอให้ข้าพเจ้า มีความเจริญรุ่งเรืองทั้งทางโลก ทางธรรม ตลอดไปทุกภพทุกชาติเช่นกัน"

  จากนั้นผู้เขียนก็จะนั่งนิ่งๆ และถ้ามีชื่อญาติสนิทมิตรสหายท่านใดผุดขึ้นมาในใจ ผู้เขียนก็จะโทรศัพท์บอกบุญ ๆๆๆๆๆๆ ทำเช่นนี้ ทั้งวันคืน เมื่อได้เท่าไหร่ ก็จะจดลงสมุดไว้ ผู้เขียนจะต้องทำสมาธิทุกวันช่วง เวลา 02.00 น. ของทุกคืน ด้วยมีพระอาจารย์แนะนำว่า ช่วงนี้เป็นช่วงที่ ทั้งฝ่ายกุศลและอกุศลที่อยู่ในภพต่างๆ ต่างจะส่งผลอย่างอ่อนๆ เพราะโลกกำลังหลับไหล  เมื่อใครลุกขึ้นมาทำดี หรือชั่ว ก็ตาม จะมีพลังมาก ซึ่งผู้เขียนคิดแต่ จะเอาพลังอธิษฐานของตนนั้น ให้มีพลังมากที่สุด ผู้เขียนนั่งทุกคืน แล้วความอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น

  มีอยู่ท่านหนึ่ง ผู้เขียนบอกบุญท่านว่า อยากชวนร่วมบุญสัก 1 หมื่นบาท ไม่ทราบว่าจะยินดีไหม(อาจารย์ท่านนี้มีเงิน) แต่เห็นท่านอ้ำอึ้ง ผู้เขียนก็เลยว่า "ให้บอกบุญมารวมกันก็ได้ค่ะ ครบหมื่นค่อยถวาย การบอกบุญก็จะทำให้ได้บริวารสมบัติด้วย" แต่สิ่งที่ผู้เขียนได้รับฟังกลับเป็นคำที่ต้องจดจำไปอีกนาน และเป็นความอัศจรรย์ใจเป็นครั้งแรกของกฐินนี้ ท่านบอกว่า" คือกำลังคิดว่าอยากจะทำบุญนี้ด้วยตัวเองสักแสนหนึ่งน่ะ"  บอกหมื่น ได้แสน ผู้เขียนปิติมาก

 ผู้เขียนบอกบุญมาด้วยศรัทธา และวิธีการที่กล่าวมาแล้ว จนกระทั้งถึงวันสุดท้าย กองกฐินยังขาดอยู่ 1 แสนบาท แต่ใจมันบอกตัวเองว่า อย่ากังวล กาลเวลาเป็นเรื่องสมมุติ ไม่ต้องเอามาเป็นตัวบั่นทอนกำลังใจ แล้วผู้เขียนก็เปิดสมุดดูรายชื่อที่บอกบุญไว้ แล้วยังไม่ได้คำตอบ ก็เจอพยาบาลท่านหนึ่ง ที่ให้ท่านไปเป็นต้นบุญ บอกบุญหมู่คณะ และยังไม่ได้แจ้งเลยว่าบอกบุญได้เท่าไหร่

  เมื่อข้าพเจ้าโทร.ไป ท่านก็บอกว่า" บอกบุญใครไม่ได้เลย บอกบุญไม่ค่อยเป็น" ผู้เขียนได้ฟังก็เริ่ม คิดการบ้านในใจ คิดถึงคำอธิษฐานที่การันตี ด้วยความยากจน ด้วยความรุ่งเรือง ( ซึ่งต่อมาเมื่อผู้เขียนเล่าถึงคำอธิษฐานนี้ ก็จะมีผู้บอกว่าอย่าอธิษฐานอย่างนี้อีก ใจหาย) แต่ขณะนั้นก็นึกได้แต่ว่า บอกบุญต่อไป กับ 24 ชั่วโมงสุดท้าย ก่อนจะครบ 3 วัน

  และแล้วพยาบาลท่านนั้นก็โทร.กลับมา และบอกว่า "ในเมื่อบอกบุญใครไม่ได้ พี่จะขอทำบุญเอง" ผู้เขียนก็อนุโมทนาสาธุกับท่าน แต่ก่อนที่จะวางหู คำพูดที่ได้ยิน ทำให้ผู้เขียนถึงกับตัวชา ท่านบอกว่า" พี่ขอร่วมบุญด้วย 1 แสนบาท" จากนั้นการอนุโมทนาสาธุของผู้เขียน ก็หลั่งไหลยินดีกับท่านมากมาย คำอนุโมทนานี้ สำหรับท่าน และสำหรับผู้เขียนเองด้วย

ในงานบุญกฐินวันนั้น กองนั้นครบ 1 ล้านบาท ไม่มีขาดเหลือ ได้ทำบุญสมปรารถนาทุกประการ

   ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ เป็นประสบการณ์จริง ที่ผู้เขียนอยากจะเล่าให้ฟัง ถ้าจะถามว่าทุกอย่างสำเร็จเป็นอัศจรรย์ได้อย่างไร ก็คงมีหลายปัจจัย ทั้งทางหยาบและละเอียด แต่สิ่งหนึ่งที่ตอบตัวเองได้ทันทีคือ ความมุ่งมั่น และความพากเพียร จนถึงวันสุดท้าย ผู้เขียนก็ยังตอกย้ำเป้าหมายว่า 1 ล้านบาทไม่เปลี่ยนแปลง ที่สุดทุกอย่างก็สำเร็จ โดยสำเร็จจากใจที่คิดก่อน แล้วกายจะนำพาเราไปพบ ความสำเร็จที่เป็นส่วนหยาบเอง

   กฐินG2K ปีนี้ ก็เป็นอีกความตั้งใจของผู้เขียน ที่ปรารถนาจะให้ได้มีกองทุนที่พอสมควรในการดำเนินงานต่อไป จะสักเท่าไหร่ ผู้เขียนไม่ทราบ รู้แต่ว่า ขอให้ได้ ไม่น้อยกว่ากฐินกองสำคัญในชีวิตของผู้เขียนด้วยเถิด และวันนี้ก็จะต่างจากวันนั้น เพราะผู้เขียนมีเพื่อนร่วมคิด แบบเดียวกัน จำนวนมหาศาล ความสำเร็จจึงอยู่แค่เอื้อม แล้ววันกฐินใหญ่ ที่มีชื่อแปลกว่า "กฐินออนไลน์" ตามที่พ่อครูบาสุทธินันท์ตั้งชื่อให้ ก็จะทำให้เราได้รับรู้พร้อมกันว่า แรงอธิษฐานมีจริงไหม

  ขอให้ทำใจให้สบายๆ อธิษฐานให้ดี ก่อนจะลงมือ กดโอนเงินทางออนไลน์ ด้วยใจอันเป็นกุศลบริสุทธิ์ ที่ไม่มีแม้เศษเสี้ยวของความตระหนี่ติดมา

       สาธุ   สาธุ   สาธุ