เริ่มจากสิ่งที่มี ควบคู่กับ สิ่งที่เหลือ

เม็กดำ 1
ห้วงระยะเวลานี้ พวกเราหลายๆคน กำลังคิดที่จะช่วยกันขับเคลื่อน ห้องเรียนของคนหลายวัย ในแบบฉบับของ คนอีสาน โดยได้ฤกษ์เคลื่อนตัว ในวันที่ 12 - 14 พ.ย 2550 ซึ่งเราจะใช้ชุมชนต่างๆเป็นฐาน โดยมี มหาชีวาลัยอีสาน เป็นฐานที่มั่นสำคัญ

                        ธรรมชาติของการเริ่มคิด ที่จะทำอะไรสักอย่างหนึ่ง  ผู้คนโดยทั่วไป มักจะติดปากด้วยคำว่า  ถ้าจะทำ …..  ตอนนี้เรามีอะไรบ้าง    ถ้าจะทำ…. ตอนนี้เราเหลืออะไรบ้าง     เช่น             ถ้าจะทำต้มยำปลา  ตอนนี้เรามีอะไรบ้าง     ถ้าจะไปเที่ยวต่อ    อีกสองวัน        ตอนนี้เราเหลือเงินกี่บาท                                             

                ในการคิดเพื่อร่วมกันทำงานสักชิ้นหนึ่ง  เราจำเป็นหรือไม่ ที่จะต้องตั้งคำถาม ดังที่กล่าวมาแล้ว   ในทัศนะผมเห็นว่า โดยภาพรวม น่าจะจำเป็น   ด้วยมันคือ   คำถามแบบหยั่งเชิง                                          

           ห้วงระยะเวลานี้  พวกเราหลายๆคน กำลังคิดที่จะช่วยกันขับเคลื่อน  ห้องเรียนของคนหลายวัย   ในแบบฉบับ ของ คนอีสาน   โดยได้ฤกษ์เคลื่อนตัว  ในวันที่   12   -   14   .   2550      ซึ่งเราจะใช้ชุมชนต่างๆเป็นฐาน   โดยมี มหาชีวาลัยอีสาน  เป็นฐานที่มั่นสำคัญ                                               

              หลายๆท่านอาจจะงง  ว่ารูปแบบ  กระบวนการเป็นอย่างไร   ตอบได้เลยว่า  ไม่มีรูปแบบและกระบวนการที่สำเร็จรูปตายตัว   แต่เราจะใช้แนวทางของ มหาชีวาลัยอีสาน คือการจัดการความรู้แบบธรรมชาติ ผสานกับการทำงานแบบ อิงระบบ  เราเริ่มจากสิ่งที่มีควบคู่กับสิ่งที่เหลือ  พลังใจอันสำคัญของพวกเรา ก็คือ เราถือว่าเราเป็นศิษย์มีครู  และมีเพื่อนพ้องน้องพี่ ชาว   G2K   เป็นกำลังใจ   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การจัดการความรู้ในท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#มหาวิทยาลัยชีวิต#มหาชีวาลัยอีสาน#โรงเรียนบ้านเม็กดำ#ห้องเรียนของคนหลายวัย

หมายเลขบันทึก: 145730, เขียน: 11 Nov 2007 @ 22:30 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 21:27 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 9, อ่าน: คลิก


ความเห็น (9)

รักชาติ ท. บ. พล ทหาร
IP: xxx.146.63.184
เขียนเมื่อ 
  • มหาชีวลัยอีสาน เป็นฐานที่มั่นที่สำคัญ ของแนวทาง
  • คือศูนย์รวม แห่งหนึ่งเป็นศูนย์รวมคน ทุกวัย ที่จะเข้าไป ทำไม ทำอะไร ตอบได้เลยเป็นฐานคิดค้นพบ กับสิ่งต่างๆ ของการรวมตัว ที่เป็นองค์ความรู้ ในการขับเคลื่อนไปสู่การพัฒนาชุมชนท้องถิ่น
  • ขอบคุณครับผม

วันที่ 12-13-14

  • น่าจะเกิด จดหมายเหตุ 
  • เรื่องราว(สาเหตุ) จากชุมชนคนในแถบอีสาน
  • พรุ่งนี้ 13 พฤศจิกายน รวมกันที่หน้า อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย
  • ต้องขออภัยด้วยครับ ผมติดภารกิจสำคัญช่วงนี้ ไม่ได้ไป้ร่วมงาน
  • ขอบคุณครับผม

สวัสดีค่ะ คุณเม็กดำ1

พอดีว่าคุณครูเสือ  แวะไปบอกว่า บล็อกของคุณเม็กดำมีปัญหา ดิฉันเลยให้น้องๆ ในทีมช่วยดู code css ให้ค่ะ

พบว่า code ส่วนที่เป็นปัญหาคือ

<div class="box">
  <p>เพื่อเผยแพร่บทความเกี่ยวกับการจัดการความรู้  เริ่มนับวันที่ 25 มกราคม 2550
<table width="130" border="0" cellspacing="1" cellpadding="000000001">
<tr><td align="center"><a </p>
  </div>

ดังนั้นลองเอาส่วนที่  

<table width="130" border="0" cellspacing="1" cellpadding="000000001">
<tr><td align="center"><a

ลบออกไปเลยค่ะ

บล็อกน่าจะกลับมาเป็นปกติคะ

ผอ. ขา มันไกลมากไม่มีเพื่อน ก็พอดีกับมีภาระกิจ  ซักวันหนึ่งจะมีโอกาสไป ชมการจัดความรู้หลายวัยแต่ได้บอกกล่าวเพื่อนฝูงไปแล้วนะคะ

ขอเป็นกำลังใจ และให้เป็นตำนาน แห่งพยัคฆภูมิสัยเลยนะคะ  เปิดเทอมใหม่ วันที่ 1 ธันวาคม หวังว่าคงจะได้ไปสอนอีกนะคะ

เขียนเมื่อ 
สวัสดีค่ะ คุณเม็กดำ มหาชีวาลัย เป็นแบบอย่างการศึกษาที่ดีมากเลยค่ะ
เขียนเมื่อ 

ความฝันที่วาดไว้อนาคตต่อไป  มหาชีวาลัยจะกลายเป็นสถาบันที่มีชีวิต  มีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา  มิใช่เป็นการจัดตั้งแต่เป็นไปอย่างธรรมชาติ

คงมีโอกาสไปร่วมด้วยช่วยเหลือครับ

เขียนเมื่อ 
เขียนเมื่อ 

สวัสดีปีใหม่ ครับ ...

ขอบพระคุณในความดีงามอันยิ่งใหญ่ที่มีให้อย่างไม่เปลี่ยนแปลง...

ขอบคุณคืนและวันอันก่อนเก่า
ขอบคุณความทุกข์เศร้าอันร้าวฉาน
ขอบคุณความสุขอันชื่นบาน
ซึ่งเวียนผ่านมาทักประจักษ์ใจ

 

 

ขอบคุณที่สอนให้ชีวิต,  ได้คิดฝัน
วันนี้มาจากวันนั้นที่ฝันใฝ่
อดีต  ปัจจุบัน และพรุ่งนี้ที่แสนไกล
ต่างเกี่ยวโยงเป็นสายใยไม่ร้างลา

 

 

ก่อนพรุ่งนี้มาเยือนเป็นเพื่อนใหม่
อย่าลืมชวนดวงใจไปใฝ่หา
หวนรำลึกคืนและวันผ่านผันมา
กี่หยดหยาดธารน้ำตา,  ให้กล้ายืน
แหละกี่ยิ้ม, แย้มงามตามวิถี
ซึ่งมากมีให้ใจได้ไหวชื่น
กี่ผู้คน, เคียงฝันทุกวันคืน
กี่มิ่งมิตรที่รู้ตื่นยืนข้างเรา

 

 

ก่อนพรุ่งนี้มาเยือนเป็นเพื่อนรัก
อย่าลืมทัก วันนี้  ที่หม่นเศร้า
อย่าลืมวันนี้ที่สีเทา
พร้อมอย่าลืมความสุกสกาวแห่งปัจจุบัน

 

 

 

ขอพรุ่งนี้เป็นวันใหม่ดังใจคิด
เปี่ยมพลังแห่งชีวิตดังคิดฝัน
เปี่ยมความรักนานาสารพัน
เปี่ยมความฝัน,  การแบ่งปัน, นิรันดร์ไป

 

 

เป็นอะไรก็ได้ดังใจคิด
เถอะมิ่งมิตรก้าวย่างสู่ทางใหม่
ฝากแต่เพียงความหวังกำลังใจ
และฝากความเป็นไทยไว้ติดตัว
!