ห้วงระยะเวลานี้ พวกเราหลายๆคน กำลังคิดที่จะช่วยกันขับเคลื่อน ห้องเรียนของคนหลายวัย ในแบบฉบับของ คนอีสาน โดยได้ฤกษ์เคลื่อนตัว ในวันที่ 12 - 14 พ.ย 2550 ซึ่งเราจะใช้ชุมชนต่างๆเป็นฐาน โดยมี มหาชีวาลัยอีสาน เป็นฐานที่มั่นสำคัญ

                        ธรรมชาติของการเริ่มคิด ที่จะทำอะไรสักอย่างหนึ่ง  ผู้คนโดยทั่วไป มักจะติดปากด้วยคำว่า  ถ้าจะทำ…..  ตอนนี้เรามีอะไรบ้าง    ถ้าจะทำ…. ตอนนี้เราเหลืออะไรบ้าง     เช่น             ถ้าจะทำต้มยำปลา  ตอนนี้เรามีอะไรบ้าง     ถ้าจะไปเที่ยวต่อ    อีกสองวัน       ตอนนี้เราเหลือเงินกี่บาท                                          

                ในการคิดเพื่อร่วมกันทำงานสักชิ้นหนึ่ง  เราจำเป็นหรือไม่ ที่จะต้องตั้งคำถาม ดังที่กล่าวมาแล้ว   ในทัศนะผมเห็นว่า โดยภาพรวม น่าจะจำเป็น   ด้วยมันคือ   คำถามแบบหยั่งเชิง                                       

           ห้วงระยะเวลานี้  พวกเราหลายๆคน กำลังคิดที่จะช่วยกันขับเคลื่อน  ห้องเรียนของคนหลายวัย   ในแบบฉบับของ คนอีสาน   โดยได้ฤกษ์เคลื่อนตัว  ในวันที่  12   -   14   พ.ย    2550      ซึ่งเราจะใช้ชุมชนต่างๆเป็นฐาน   โดยมี มหาชีวาลัยอีสาน  เป็นฐานที่มั่นสำคัญ                                          

              หลายๆท่านอาจจะงง  ว่ารูปแบบ  กระบวนการเป็นอย่างไร   ตอบได้เลยว่า  ไม่มีรูปแบบและกระบวนการที่สำเร็จรูปตายตัว   แต่เราจะใช้แนวทางของ มหาชีวาลัยอีสาน คือการจัดการความรู้แบบธรรมชาติ ผสานกับการทำงานแบบอิงระบบ  เราเริ่มจากสิ่งที่มีควบคู่กับสิ่งที่เหลือ  พลังใจอันสำคัญของพวกเรา ก็คือ เราถือว่าเราเป็นศิษย์มีครู  และมีเพื่อนพ้องน้องพี่ ชาว  G2K   เป็นกำลังใจ