“ เมืองประวัติศาสตร์ พระธาตุทองคำ ชื่นฉ่ำธรรมชาติ

ระบำพัดใบพ้อ   

       

                    วันนี้เรายังคงอยู่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ในถิ่นดินแดนใต้ของไทย “    เมืองประวัติศาสตร์     พระธาตุทองคำ    ชื่นฉ่ำธรรมชาติ   แร่ธาตุอุดม    เครื่องถมสามกษัตริย์  มากวัดมากศิลป์  ครบสิ้นกุ้งปู ”ครับนี้คือคำขวัญประจำจังหวัดนครศรีธรรมราชครับ เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 50 ผมได้เขียนเรื่อง “ฟ้อนวี” ซึ่งเป็นการแสดงเกี่ยวกับพัดทางภาคเหนือ วันนี้ จะนำเสนอการแสดงที่เกี่ยวข้องกับพัดที่เป็นของภาคใต้ มาชมกันนะครับว่าพัดภาคเหนือและพัดของภาคใต้จะต่างกันอย่างไร

 

“ระบำพัดใบพ้อ” เป็นระบำที่วิทยาลัยนาฏศิลปนครศรีธรรมราชได้คิดประดิษฐ์ขึ้น   โดยการนำเอาผลิตภัณฑ์หัตถกรรมพื้นบ้าน การจักสานพัดใบกะพ้อของชาวบ้านโคกยาง  อำเภอร่อนพิบูลย์  จังหวัดนครศรีธรรมราช  มาใช้เป็นอุปกรณ์ประกอบการแสดงในลีลาท่ารำต่างๆ ตามรูปแบบของนาฏศิลป์ ตลอดจนการนำพัดใบกะพ้อขนาดต่างๆ มาสร้างสรรค์ประยุกต์เป็นเครื่องประดับในการแต่งกายของนักแสดง อีกทั้งเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์ ส่งเสริมและอนุรักษ์ สืบทอดอาชีพหัตถกรรมพื้นบ้านที่ทรงคุณค่าในภูมิปัญญาของท้องถิ่น โดยใช้นาฏศิลป์เป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดให้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย

              เป็นอย่างไรบ้างครับ “ระบำพัดใบพ้อ” มีความงามและแตกต่างไปจาก“ฟ้อนวี” อย่างไรบ้าง ประการแรกน่าจะเป็นเครื่องแต่งกาย ดนตรี เสียงเพลง และลีลาท่ารำ ที่มีจังหวะสนุกสนาน ต่างจาก“ฟ้อนวี” ที่มีลีลาอ่อนช้อยตามแบบฉบับของสตรีชาวเหนือครับ ถ้ามีโอกาสจะนำการแสดงที่เกี่ยวข้องกับพัดภาคกลาง และภาคอีสานมานำเสนอต่อไปครับ