เพียงอยากตอบแทนน้ำใจแห่งความคิดถึง

คุณเอก (จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร)  หนุ่มเหนือรูปงามมากน้ำใจแห่ง g2k ส่งความคิดถึง blogger ชาวพยาธิ มอ. อยู่เนืองๆ ผ่านการให้ความเห็นในบันทึกหลายบันทึก พร้อมๆ กับเปรยว่า blogger พยาธิหลายคนทำไมดูจะเงียบไป   ล่าสุดคุณศิริเธอก็ช่วยแก้ตัวแทนพรรคพวกว่า “คงไม่มีเวลา” เพราะงานเยอะเหลือเกิน

อยากบอกคุณเอก รวมไปถึงกัลยาณมิตร g2k อีกหลายท่าน ที่คุ้นเคยว่า  พวกเราชาวพยาธิทุกคนยังทำงานอย่างมีความสุขและสนุกกับงานอยู่   เหตุผลที่ห่างหายไปนั้น คงมีแตกต่างกันไปแต่ละคน  ส่วนหนึ่งอาจเพราะเราทำงานหลายอย่าง และ อินเตอร์เน็ตก็ไม่ค่อยเป็นใจ 

สำหรับตนเอง  การเขียนบันทึกใน g2k เป็นสิ่งที่อยากทำมากลำดับต้นๆ อยู่เสมอ  มีเรื่องที่อยากเล่าอยู่บ่อยๆ  บางเรื่องก็ร่างไว้ได้หลายประโยค แต่จนแล้วจนรวด ก็เขียนไม่จบ หรือ ไม่ก็ได้แต่คิดว่าจะเขียน แล้วก็ไม่ได้เขียน

อยากเขียน  ชอบเขียน และ คิดว่าการเขียนบันทึกใน g2k เป็นสิ่งที่มีประโยชน์ต่อผู้เขียนเอง และ ต่อผู้อื่น

แต่ทำไมไม่ค่อยได้เขียน blog หละ??

คำตอบของเรื่องนี้ หากเขียนในบันทึกนี้ก็จะยาวไป  ขอยกยอดไปต่อในบันทึกต่อๆ ไป

สำหรับบันทึกนี้  เขียนขึ้นจากแรงคิดถึงของหนุ่มเมืองปายต่อชาวพยาธิโดยแท้

เพียงอยากตอบแทนน้ำใจแห่งความคิดถึง

พวกเราเอง (ขอสมอ้างแทนพรรคพวกนะคะ) ก็คิดถึงคุณเช่นกันค่ะ