ระยะนี้อยู่ในช่วงการติดต่อหาสถาบันการศึกษาเพื่อเรียนต่อให้สูงขึ้น  ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการพัฒนาตนเองให้มีความรู้ความสามารถที่สูงขึ้น   เพื่อการยกระดับมาตรฐานสาขาวิชาที่ตนเองสอนอยู่  และยังจะลามไปถึงการยกระดับคณะ, มหาวิทยาลัยให้สามารถแข่งขันในเวทีต่าง ๆ ได้ 

จากการตรวจสอบสาขาที่ตนเองสนใจคือ ด้านการพัฒนาสังคม,  การบริหารสังคม,  การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์  ก็มีอยู่หลายสถาบัน  แต่ประเด็นมันก็ติดอยู่ที่ภาษาอังกฤษนี่แหล่ะยังไม่กระดิกเอาเสียเลย  หันหน้าไปหามหาวิทยาลัยไหนเขาก็ร้องยี้!!!  ทุกครั้ง

ความจริงก็กะว่าจะใช้บริการ ผู้เชี่ยวชาญภาษาอังกฤษโดยตรงอย่าง พี่ขจิต  ก็ไม่รู้เมื่อไหร่จะเดินสายมาถึงปัตตานีสักที  ไอ้จะรอให้นานกว่านี้ก็จะไปต่างประเทศซะงั้น !!!

 พยายามตั้งใจศึกษาด้วยตนเอง  ก็ยังไม่ได้ผลเท่าที่ควร  นี่คงเป็นเพราะเราขี้เกียจท่องศัพท์ตั้งแต่เด็ก  ทุกวันนี้พอเห็นศัพท์ภาษาอังกฤษเมื่อไหร่จำต้องใบ้กินทุกที

ผมมีพี่น้องข้างบ้านที่อีสาน  เรียนหนังสือยังไม่จบชั้นประถมเลย ก็จำเป็นต้องออกไปทำมาหากินช่วยครอบครัว  ผ่านไปสามเดือนกลับมาอีกครั้งพูดภาษาอังกฤษได้ปร๋อเลย...  มาทราบข่าวภายหลังว่าฝรั่งมาตกหลุมรัก...พิรี้พิไรรำพันเป็นภาษาอังกฤษอยู่หลายเพลาจนในที่สุดเธอก็พูดภาษาอังกฤษได้โดยไม่รู้ตัว

คิดไปคิดมาหน้าตาอย่างเราเนี๊ยะพอที่จะมีฝรั่งมาตกหลุมรักบ้างไหมหนอ  ถ้ามีได้ปรดตอบมาตอนนี้ผมยินดีจะมอบหัวใจให้ทั้งดวง....ขอเพียงเธอช่วยให้ผมรู้ภาษาอังกฤษมากกว่านี้ก็พอ....