เรื่องนี้มีคนให้คำนิยามแล้วนะครับว่า“อาการลงแดง”แม้แต่คนที่ไปประชุมต่างประเทศ ก็โอดครวญมาว่ามันเป็นเช่นนั้นจริง..ไม่ต้องวิตกกังวลนะครับ อาการเช่นนี้จะเกิดขึ้นเฉพาะกับคนที่ของขึ้นเท่านั้น ไม่ระบาดเหมือนโรคร้ายทั่วไป เพราะเรื่องนี้มันเป็นส่วนตัวจริงๆ ที่เราจะเป็นผู้กำหนดได้เอง ว่าเราจะเข้ามาในโลกของG2K แค่ไหน ประเด็นใด เมื่อไหร่ และอย่างไร เป็นไปตามความอิสระแห่งตน ไม่มีภาคบังคับ ไม่ต้องรออนุมัติหรือขออนุญาตใคร คนไหนทำ คนนั้นได้เจออะไรสารพัดสารพัน อ.จันทรรัตน์ เจริญสันติ ให้คำจำกัดความไว้หรูมาก.. 

“..เพราะทำอะไรถ้าสนุกก็อยากทำ ยิ่งถ้ามีทีมที่ทำงานเข้าใจกัน นัดนอกเวลาหรือต่อเวลาบ้างก็ได้ ไม่เอาแต่เรื่องของตัวเองหรือเอาแต่ใจตัวเอง คุยกันได้ทุกเรื่อง ผิดก็ให้อภัย ใครรู้เรื่องไหนก็สอนกันได้ เศร้ามาก็มีคนฟัง อกหักก็มีอกให้ซบ...อยากหัวเราะก็มีคนเล่าเรื่องตลก..” 

ยุคนี้การเรียนรู้เป็นแบบเร็วด่วนได้ ผู้คนส่วนใหญ่จะต้องการอะไรๆให้เร็วเข้าว่า ตรงนี้มีผลอย่างมากกับระบบของG2K ถ้าเข้ามาแบบฉาบฉวยจะดูเหมือนเฉยๆไม่เห็นมีอะไร ผู้ใหญ่หลายสำนักสะท้อนความเห็นกับผมว่า..เข้ามาดูแล้วไม่ค่อยเห็นแก่นสาร นี้คือโจทย์และการบ้านที่ผมเก็บเอามาฉุกคิด ..ซึ่งผมก็ยอมรับว่ามันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ..แต่.. 

เพราะว่าG2Kมีเงื่อนไขที่เป็นข้อจำกัดในตัวบางประการ ตรงผู้ที่เข้ามาจะต้องมีเวลาศึกษาความเป็นพิเศษในระบบนี้พอสมควร จึงจะเห็น จะเข้าใจ และได้รู้ถึงอานุภาพของกระบวนการนี้

ที่สำคัญ:

  • อ่านอย่างเดียวไม่พอ
  • เขียนอย่างเดียวก็ยังไม่พอ
  • ต้องเจาะแจ๊ะในกระบวนการเชิงรุกKMธรรมชาติ จึงจะเข้าถึงG2K

บังเอิญว่าสิ่งนี้เป็นปรากฏการณ์ใหม่ ที่เกิดขึ้นในยุคของการยกเครื่องระบบการเรียนแต่เดิม ไปสู่เทคโนโลยีสารสนเทศการสื่อสาร และบ้านเมืองเราก็ตั้งรับเรื่องสำคัญๆไม่ค่อยทันการ ปล่อยให้เรื่องไอที.ดิ้นไปตามแต่มันจะเป็น เรียกว่าสถานการณ์ตอนนี้ยังอลวล แม้จะมีกระทรวงเทคโนโลยีและการสื่อสารนี่ก็เถอะ ยังเงอะงะเหมือนกิ้งกือตกท่อ คิดและทำอะไรๆตลกๆอยู่เรื่อย 

บัดนี้ความรู้ได้โบยบินออกไปรอบโลก และมนุษย์ทั้งพิภพเขาเปลี่ยนวิธีประเมินกันแล้ว เขาวัดกันที่ความรู้ ใครมีกึ๋นมากก็มีอำนาจ มีทุกสิ่งถูกอย่าง จะจูงจมูกใครที่ไหนในโลกนี้ก็ย่อมได้ พวกเรายังดีที่มีสถาบันจัดการความรู้เพื่อสังคม(สคส.) ที่เห็นความสำคัญของการปรับเปลี่ยนระบบการเรียนรู้แบบสากล ได้พยายามหาเครื่องมือ และชวนคิดชวนเรียนเรื่องการจัดการความรู้  

: ประเด็นการจัดการความรู้ในG2K

หัวใจมันอยู่ที่ทำให้ผู้กล้าทั้งหลาย ฉุกคิดว่าวันนี้เรามีความรู้อะไร ความรู้เราเพียงพอไหม ความรู้เราสดๆใหม่ๆเหมาะสมที่จะไปถ่ายทอดแล้วหรือยัง ถ้าฉุกคิดและยอมรับความจริง ผู้เรียนตัวจริงเสียงจริงทั่วทั้งแผ่นดิน ก็จะลุกขึ้นเอาความรู้ตัวเองออกมาคลี่ดู เอามาปรับมาเติมเสริมเสน่ห์เข้าไป การทำให้ชุดความรู้ของแต่ละคนมีความพร้อมนี่เอง ที่ระบบG2Kได้ทำหน้าที่อย่างเป็นธรรมชาติ ถ้าจัดอบรมว่ากันด้วยเรื่องนี้ นอกจากจะสูญเสียเวลาและงบประมาณหลายหมื่นล้านบาทแล้ว ก็ยากที่จะหวังผลได้  

หมายเหตุ: มีคนสังเกตว่าผมชอบเพ้อเจ้อยาวๆ  ดังนั้น ขอยกยอดไปต่ออีกตอนดีไหมครับ เดี๋ยวจะหาว่าหล่อเตือนแล้วไม่ใส่ใจ เราถ้อยทีถ้อยอาศัยกันครับ ใครแนะนำผมเชื่อฟังอยู่แล้ว นอกจากไม่ปัญหา ยังมีรักมาฝากอีกนะตัวเอง ฝากให้รักG2Kยังไงละ อิอิ..