ในวันพระวันหนึ่ง  มีคนบอกว่าให้จุดธูปสามดอกบูชาพระรัตนตรัย  คือพระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์  ผมถึงกับทำหน้าเหรอหรา  เพราะคิดว่ายังมีคนที่เข้าใจผิดแบบนี้อีกมากขนาดไหน  เพราะที่ผ่านๆมา มีคนพูดทำนองนี้ค่อนข้างมากและบ่อย

ผมได้อธิบายให้บุคคลนั้นทราบไปแล้ว  และขอนำมากล่าวถึงในที่นี่อีกครั้ง  เผื่อท่านที่อาจจะยังไม่ทราบ

 ธูปสามดอกนั้นนั้น  มุ่งหมายใช้สำหรับบูชาพระพุทธองค์  เท่านั้นครับ  ซึ่งหมายถึงเพื่อบูชา  พระปัญญาธิคุณ  พระบริสุทธิคุณ  และพระมหากรุณาธิคุณ 

 ในเมื่อเป็นเช่นนี้  หมายความว่า  เราไม่บูชาพระธรรม และพระสงฆ์  แล้วหรือ   หามิได้  สิ่งที่เราใช้บูชาพระธรรมนั้น  คือเทียน จำนวน ๒ เล่ม  ท่านอาจสังเกตจากโต๊ะหมู่บูชา จะมีเทียนสองเล่มซ้ายขวา หมายถึง บูชาพระวินัย  และพระธรรม

แล้วดอกไม้ล่ะ?  คำตอบคือ  บูชาพระสงฆ์ 

 ไฉนคนโบราณจึงเอาดอกไม้ของสวยงามมีกลิ่นหอมสุคันธชาติมาบูชาพระสงฆ์ น่าประหลาดแท้  ทั้งที่พระสงฆ์ควรจะละแล้วซึ่งสิ่งจรูงใจในทางโลก  และกำจัดกิเลสให้หมดสิ้น

ความจริงแล้ว  นี่คือปริศนาธรรมต่างหาก ดอกไม้ที่บูชาพระสงฆ์นี้แฝงความนัยว่า

ธรรมดาดอกไม้นานาพันธุ์  เมื่อยังอยู่ที่กำเนิดของมันก็ย่อมมีความสวยงามตามสมควร  ครั้นเมื่อคนเราเก็บดอกไม้มารวมๆกันโดยไม่ได้จัดระเบียบ ก็ย่อมไม่สวยงาม  ไม่น่าดู  ไม่น่ามอง  แต่เมื่อนายมาลาการ หรือช่างดอกไม้ผู้ชาญฉลาด นำดอกไม้มาจัดสรร  ประดับไว้ในแจกันจนเป็นระเบียบดีแล้วย่อมสวยงาม  น่าดู  น่ามอง  น่าชื่นชม ฉันใด

พระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้า ก็ ฉันนั้น  เมื่อสมัยยังเป็นคฤหัสถ์  ย่อมมีนิสัย  กิริยา  มารยาท  จิตใจ ฯลฯ  ตามชาติกระกูลของตน  เมื่อบวชเรียนแล้วเข้ามาอยู่รวมๆกัน ก็ไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย  ไม่น่าเคารพ  ไม่น่าเลื่อมใส 

สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบเสมือนนายมาลาการผู้ชาญฉลาด  ได้ทรงวางพระธรรมวินัยไว้เป็นแบบแผนเดียวกัน  เมื่อบรรดาพระสงฆ์สาวกได้น้อมนำมาปฏิบัติจึงเกิดความเป็นระเบียบเรียบร้อย  น่าเคารพ  น่าเลื่อมใส สักการะบูชา