คนเราก็เป็นอย่างนี้แหละ ถ้างานไหนชอบละก้อไม่มีบ่น

  สมัยเป็นเด็ก เวลาไม่อยากไปโรงเรียน หรือไม่อยากทำอะไร จะมีอาการที่แม่ชอบว่า คนงอแง ไม่นึกว่าโตจนป่านนี้ ยังจะติดนิสัยนี้มาอีก ผิดกันตรงที่ ไม่มีใครเขาสนใจจะว่า แต่ต้องว่าตัวเอง ช่วงนี้รู้สึกงอแงจัง

   เนื่องจากระยะนี้ ชีพจรลงเท้า จะต้องเดินทางไปต่างจังหวัดบ่อยมาก ไปเที่ยวยังไม่เป็นไร แต่ไปประชุม อบรมนี่ซิ เริ่มเหนื่อย ล้าๆแล้ว เมื่อสัปดาห์ก่อนไปเที่ยวราชบรรีมา อ้า...อันนี้เต็มใจ ขับรถไม่เหนื่อยเลย ค้างโฮมสเตย์หนึ่งคืน ชมหิ่งห้อย ตลาดน้ำ ชอบมาก ต่อมา อีกไม่กี่วัน ต้องไปจันทบุรี หาดจ้าวหลาว วาดฝันว่า ต่างจังหวัด เป็นสิ่งที่เราไม่ค่อยได้เห็นคงจะได้เที่ยวชมของดี เมืองจันท์บ้าง แต่แล้ว อบรมจนหัวโต ไม่รู้ว่านิสัยเสียเรื่องอะไร กินข้าวเย็นเสร็จ บางกลุ่มต้องนั่งทำการบ้านอีก ที่สำคัญ ค่าชั่วโมงเน็ตก็แพง แป็บเดียวหมดชั่วโมงแล้ว  หยุดได้4 วัน พรุ่งนี้ต้องไปประชุมวางแผนยุทธศาสตร์โครงการที่ใช้หลักธรรมภิบาล ของมูลนิธิสถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติฯ ทั้งจังหวัด ก็มีแต่เราอีก เดินทางแต่เช้า ไปสุพรรณบุรี ค้าง2คืน 3 วัน กว่าจะกลับวันเสาร์ ครั้งแรกว่าจะค้างต่ออีกสักคืน เผื่อจะได้เที่ยว เมือง             สุพรรรณสักหน่อย อ้าว! วันอาทิตย์ที่ 4 พ.ย. 50 วัดที่เขาคันทรง ทอดกฐินพร้อมกัน 3 วัด อันนี้ต้องไปทุกวัด พอวันจันทร์จังหวัดนิเทศงาน อังคาร ถึงพฤหัส ประชุมงานประกันสุขภาพ ที่สวนนงนุชชลบุรี

   นี่ขนาดเขียนบันทึกอยู่ เห็นรายการ แล้วก็ถอนใจ มันเกิดอาการเป็นอย่างไรไม่รู้ ซึมไปเลย ตะตรั่น ตะครอ คิดถึงเสื้อของชาวG2K ที่เขียนว่า อะไรก็กู...

 สงสัยต้องสั่งซื้อสักโหล เอาไว้ใส่ประชุม ขอโทษนะถ้าใครเผลอเข้ามาอ่าน แล้วผิดหวัง ทำไมคุณหมอบ้านนอกเปลี่ยนไป ไม่มีอะไรหรอก เพียงแต่ มันจะไม่ได้เข้า G2K ตั้งหลายวันนะซิ งานในชุมชนก็ไม่ได้ลงหลายวันแล้ว โครงการธนาคารเลือด และทำความดีถวายในหลวง ก็ยังไม่เรียบร้อย

คนเราก็เป็นอย่างนี้แหละ ถ้างานไหนชอบละก้อไม่มีบ่น แต่งานไหนไม่ชอบ ดูรู้สึกจะงอแงเสียแล้ว ยังไงไม่อยู่หลายวัน คิดถึงกันบ้างนะ กลับไปอ่านบันทึกเก่าๆก่อนก็ได้ จะได้หายคิดถึงกัน ว่าแต่ตัวเองนี่แหละ ไปสุพรรณจะมีเน็ตเล่นหรือเปล่าก็ไม่รู้ ไม่อยากไป ไม่อยากไป งอแงๆๆๆๆ