ฤดูหนาวจะมาเยือนแล้วครับ ฤดูฝนก็กำลังจะจากไป พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆ อย่าง เป็นไปตามธรรมชาติ เป็นไปตามวิถีชีวิต มนุษย์ฝืนสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ เรามีหน้าที่เพียงทำทุกสิ่งให้ดีที่สุด เพื่อที่ว่าในวันข้างหน้าจะได้ไม่ต้องกลับมาคิดว่าอยากแก้ไขอะไร

 

          ชีวิตของโรงเรียนช่วงตุลาคมก็คงเป็นช่วงปิดเทอมของนักเรียน นิสิตนักศึกษา ครูบาอาจารย์ก็คงได้พักผ่อนบ้างถ้าทำตัวให้ว่าง นักเรียน ม.๖ ช่วงนี้ก็คงเป็นช่วงที่สำคัญช่วงหนึ่ง หลังจากตรากตรำอ่านหนังสือ ติววิชาความรู้ เตรียมตัวกันมาหลายเดือน นั่นคือการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ใครเตรียมตัวดีก็สบายหน่อย เลือกสาขาวิชาที่ตนเองชอบและสามารถทำคะแนนถึง ที่พลาดก็ต้องดิ้นรนกันต่อไป มันเป็นวงจรเช่นนี้ทุกปีครับ ฤดูนี้เมื่อ ๒๕๔๖ ผมก็มีอาการดังเช่นที่กล่าว มันเป็นการแย่งกันก้าวเข้ามายืนบนแผ่นดินที่เรียกว่ามหาวิทยาลัย ตอนนี้ผมถึงเวลาที่จะก้าวออกไป

 

          ซัมเมอร์ที่แล้วตอนผมไปฝึกงานที่มติชน ผมรู้สึกว่าตัวเองจะคิดถึงมหาวิทยาลัยมากกว่าวันนี้ มันแปลกที่วันนี้ผมรู้สึกอุ่นใจ ภูมิใจ และเต็มใจที่ก้าวเดินออกไป อาจเป็นเพราะครั้งนี้ผมพร้อมกว่าครั้งนั้นและตระหนักอยู่เสมอว่าการฝึกงานครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว เหมือนกำลังจะก้าวลงจากเรือลำใหญ่ เผชิญชะตากรรมเอง ใครพร้อมไม่พร้อมไม่รู้ เรียนมา ๔ ปีวันนี้หมดเวลาบนเรือแล้ว จงเอาความรู้ เอาประสบการณ์ที่ได้ไปใช้ในสังคมอันกว้างใหญ่ ประสบการณ์มากความรู้มาก ก็เหมือนมีทุนมาก เป็นชะตากรรมที่เกิดจากการกระทำของแต่ละคน บางทีมหาวิทยาลัยแห่งนี้คงต้องการพื้นที่ให้คนรุ่นใหม่มาเรียนรู้ และสังคมก็คงต้องการปัญญาชนไปดูแล ดูแลตัวเอง หรือดูแลสังคม นั่นก็ยังหาคำตอบจากบัณฑิตบางคนไม่ได้

 

          ในฤดูนี้อีกซักสองปีข้างหน้า เพื่อนๆ รุ่นผมคงที่เรียนวิชาชีพครูก็คงไปสอนนักเรียนอยู่ตามมุมต่างๆ ของเมืองไทย กระจายกันไปทั่วประเทศ ตำบลนั้น หมู่บ้านนี้ ริมแม่น้ำ กลางภูเขา หรือที่ไหนซักแห่งบนผืนแผ่นดินไทย เป็นครูบาอาจารย์ที่ต้องตรวจการบ้าน สร้างอนาคตของชาติด้วยจรรยาบรรณ จะเป็นตายร้ายดี ลำบากตรากตรำอย่างไร วันนี้เท่าที่คุยยังไม่เห็นมีใครกลัว เห็นแต่แววตาและรอยยิ้ม เพื่อนๆ คงดีใจที่ได้ทำตามอุดมการณ์ที่ครูบาอาจารย์และรุ่นพี่ได้ปลูกฝังให้ เมื่อตอนรับน้องก็ดี ตอนเรียนก็ดี เพลงเชียร์หลายๆ เพลงสอนเราท้องถิ่น รักศาสตร์ความเป็นครู รักที่จะเป็นผู้ให้ ส่วนเพื่อนๆ เทคโนฯ ก็คงไปเจริญเติบโตอยู่ในวงการสื่อ เราเป็นสื่อ เราเป็นสาร เราทำงานเพื่อมวลชน

 

         เมื่อวานผมไปกราบลาพระพุทธชินราช บอกท่านว่าถ้ามีโอกาสวันหน้าจะกลับมากราบท่านใหม่ วันนี้ขอลาไปอยู่เมืองอื่นก่อน พยายามพูดช้าๆ ไม่เหน่อ กลัวท่านฟังไม่ทัน ลาแล้วนะครับ พี่น้องครูบาอาจารย์ทุกท่าน สิ่งหนึ่งในหลายๆ สิ่งที่ผมภูมิใจมากในชีวิตก็คือได้เป็นส่วนหนึ่งของ NUKM STAFF ผมขออภัยที่ไม่ได้ไปลาครูบาอาจารย์หลายๆ ท่านด้วยตัวผมเอง เอาไว้วันหลังเมื่อมีโอกาสผมจะนำความสำเร็จมาฝากนะครับ

 

P1010077

 

.......

ผมจะเฝ้ามองทุกท่านจากทุกแห่งบนโลกนี้ ลาไปฝึกงานแล้วครับ

..... สวัสดีครับ .....

 

........