คนต่อไปคือ คุณจันทรกานต์ หรือพี่เหมียว เอ๊ย! “แมว” พี่เขารับผิดชอบเรื่องงานสารบรรณ รับ-ส่งหนังสือเขาจะล่าเรื่องระบบงานสารบรรณในคอมพิวเตอร์
ที่ประทับใจเรื่องนี้เพราะมีความภูมิใจที่สามารถทำสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี เดิมเวลามีหนังสือเข้าหรือเวลาส่งออกจะใช้การเขียนลงในสมุด แต่ได้รับมอบหมายจากหัวหน้าให้พิมพ์งานสารบรรณใน Excel เพื่อความสะดวก รวดเร็ว ค้นหาง่าย และไม่ต้องใช้สมุดเป็นจำนวนมาก ตอนแรกเครียดมาก เพราะไม่รู้จะทำอย่างไร จึงไปปรึกษากับคุณดนัยว่าจะสร้างตารางอย่างไร (เดิมมีโปรแกรมกรมอนามัย)
คุณดนัยสร้างตารางให้แล้ว คุณจันทรกานต์พิมพ์อย่างเดียว ตอนแรกก็ต้องให้คุณดนัยมาช่วย เพราะยังไม่ชิน แต่ตอนที่เข้ามาทำงานครั้งแรกก็เคยทำอยู่แล้ว เลยเรียนรู้ได้เร็วขึ้น เห็นประโยชน์ชัดเจนหลังเปลี่ยนแปลงมาใช้การพิมพ์ เช่น ไม่ต้องถือสมุดไปส่งงานหลายเล่ม ลดน้ำหนักเอกสารได้ (เอ! ไม่รู้ว่าเอกสารน้ำหนักลดแล้วคนส่งจะน้ำหนักเพิ่มหรือเปล่า) สะดวกขึ้น และไม่ต้องเขียนในสมุดทะเบียนให้เมื่อย เป็นเรื่องดีกว่าเดิม รู้สึกสนุก และหายเครียดแล้ว รู้สึกอยากทำงานมากขึ้น ต่อไปจะจัดทำคู่มือประกอบการปฏิบัติงานเพราะเกรงว่าคนที่มาทำแทนเวลาไม่อยู่จะทำต่อไม่ได้ <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p>gปัจจัยความสำเร็จh
1) มีความใฝ่รู้/พยายาม/อยากคิดทดลองทำ2) เชื่อฟังหัวหน้า/พี่เลี้ยง <p style="margin: 0in 0in 0pt 0.75in; text-indent: -0.25in" class="MsoNormal">3) มีความรับผิดชอบ</p>
หมอนน ไปอียิปต์ สนุกไหมคะ
ป็นไงคะ km พัสดุ ไปได้ไหม
Good evening puke
เมื่อไรจะมา ลปรร. กันอีกละ หายไปในสายลม
ช่วยไปสอนคุณ แหม่ม ให้เปิดตัว ใน go to know เป็นการเพิ่ม คุณลิขิต กองคลัง
แหมคุณหมอรู้จริง! สารภาพค่ะว่าไม่ได้เข้าระบบนาน ก้อพี่เปี๊ยกเขาให้งานไว้หลายอย่างยังเคลียร์ให้พี่เขาไม่สมบูรณ์ ทำตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย ไม่รู้จะแบ่งภาคยังไงดี
ที่จริงเรื่องงานพัสดุยังมีเรื่องเล่าอีกเยอะ คนที่เขาคิดว่าเขาไม่มีความรู้อะไรอย่างน้าคมของเรา พอพี่อ้วนสะกิดนิดเดียว แกก้อเล่าซะอย่างภูมิใจ
อ่ะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว เอาซะหน่อย
น้าคมของเราเขารับผิดชอบงานเดินหนังสือ งานใช้กำลัง พวกยกของหนัก ๆ ที่สำคัญก็เรื่องเดินหนังสือ ใคร ๆ ก็คิดว่าไม่สำคัญ แต่มันเคยมีปัญหาว่าเวลาส่งหนังสือหลาย ๆ หน่วยงาน เคยมีหนังสือหายโดยไม่รู้ว่าไปตกหล่นที่ไหน พี่อ้วนแกสะกิดน้าว่า แล้วตอนนี้ทำอย่างไรจึงสามารถส่งหนังสือได้ครบทุกหน่วยงานโดยไม่ตกหล่น แกก็บอกว่า ก็จะจดไว้ก่อนว่ามีหนังสือถึงหน่วยงานไหนบ้าง แล้วพอไปส่งแล้วก็จะจดหรือจำไว้ว่าส่งใครบ้างแล้ว เอาไปกี่ฉบับ ส่งไปกี่ฉบับ ต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมาก ต้องไม่ไปนอกเส้นทาง รีบไปรีบกลับ
พี่อ้วนถามต่อว่า แล้วเดินหนังสืออย่างเดียวหรือ แกก็บอกว่าว่ามีงานถ่ายเอกสารด้วย พี่อ้วนว่า ไหนว่าไม่มีความรู้อะไร แล้วที่เครื่องถ่ายเอกสารมีตัวอักษรภาษาอังกฤษเยอะแยะ จำอย่างไร
น้าแกก็ว่า ตอนแรกก็ให้ผู้รู้สอนก่อน แล้วก็จะจำไว้ แล้วพยายามทำตาม ตรงไหนไม่ได้ก็จะให้ผู้รู้สอน บางทีกระดาษติดเครื่องแต่ก่อนทำไม่ได้ไม่กล้า กลัวเครื่องเสีย ก็ให้คนที่รู้มาสอนก็จำไว้ ตอนนี้ก็ทำได้
พี่อ้วนถามว่า แล้วเวลาถ่ายเอกสารเยอะ ๆ หลาย ๆ ชุด ต้องมีการจัดชุด ทำอย่างไร
น้าก็ว่า ถ้าให้ถูกที่สุดก็ให้เจ้าของงานเขาเป็นคนเรียงให้ดูก่อน 1 ชุด แล้วที่เหลือก็เรียงเอง แต่งานไหนที่เคยทำอยู่ ถ่ายเสร็จก็จะเรียงให้เลย
พี่อ้วนสรุปให้ว่า ปัจจัยความสำเร็จของน้า คือความพยายาม ความตั้งใจที่จะทำให้ได้ ทำให้ดี งานจึงออกมาดี
บางคนยังถ่ายเอกสารไม่ได้ แต่ถ้าสนใจ ตั้งใจที่จะทำ ก็ต้องทำได้เหมือนน้าของเรา
พอหอมปากหอมคอนะคะ เดี๋ยวต้องทำงานต่อแล้ว เดี๋ยว sop พี่เปี๊ยกไม่เสร็จ....
ปุ๊ก เพิ่มบันทึกนะ จะได้อ่านกันถ้วนหน้า เข้าระบบ ไงละ
เรื่องลปรร. แผนจัดซื้อ จัดจ้าง ที่เล่าไว้ ของตัวเอง อยากอ่านจังคะ