แหมคุณหมอรู้จริง! สารภาพค่ะว่าไม่ได้เข้าระบบนาน ก้อพี่เปี๊ยกเขาให้งานไว้หลายอย่างยังเคลียร์ให้พี่เขาไม่สมบูรณ์ ทำตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย ไม่รู้จะแบ่งภาคยังไงดี

ที่จริงเรื่องงานพัสดุยังมีเรื่องเล่าอีกเยอะ คนที่เขาคิดว่าเขาไม่มีความรู้อะไรอย่างน้าคมของเรา พอพี่อ้วนสะกิดนิดเดียว แกก้อเล่าซะอย่างภูมิใจ

อ่ะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว เอาซะหน่อย

น้าคมของเราเขารับผิดชอบงานเดินหนังสือ งานใช้กำลัง พวกยกของหนัก ๆ ที่สำคัญก็เรื่องเดินหนังสือ ใคร ๆ ก็คิดว่าไม่สำคัญ แต่มันเคยมีปัญหาว่าเวลาส่งหนังสือหลาย ๆ หน่วยงาน เคยมีหนังสือหายโดยไม่รู้ว่าไปตกหล่นที่ไหน พี่อ้วนแกสะกิดน้าว่า แล้วตอนนี้ทำอย่างไรจึงสามารถส่งหนังสือได้ครบทุกหน่วยงานโดยไม่ตกหล่น แกก็บอกว่า ก็จะจดไว้ก่อนว่ามีหนังสือถึงหน่วยงานไหนบ้าง แล้วพอไปส่งแล้วก็จะจดหรือจำไว้ว่าส่งใครบ้างแล้ว เอาไปกี่ฉบับ ส่งไปกี่ฉบับ ต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมาก ต้องไม่ไปนอกเส้นทาง รีบไปรีบกลับ

พี่อ้วนถามต่อว่า แล้วเดินหนังสืออย่างเดียวหรือ แกก็บอกว่าว่ามีงานถ่ายเอกสารด้วย พี่อ้วนว่า ไหนว่าไม่มีความรู้อะไร แล้วที่เครื่องถ่ายเอกสารมีตัวอักษรภาษาอังกฤษเยอะแยะ จำอย่างไร
น้าแกก็ว่า ตอนแรกก็ให้ผู้รู้สอนก่อน แล้วก็จะจำไว้ แล้วพยายามทำตาม ตรงไหนไม่ได้ก็จะให้ผู้รู้สอน บางทีกระดาษติดเครื่องแต่ก่อนทำไม่ได้ไม่กล้า กลัวเครื่องเสีย ก็ให้คนที่รู้มาสอนก็จำไว้ ตอนนี้ก็ทำได้

พี่อ้วนถามว่า แล้วเวลาถ่ายเอกสารเยอะ ๆ หลาย ๆ ชุด ต้องมีการจัดชุด ทำอย่างไร
น้าก็ว่า ถ้าให้ถูกที่สุดก็ให้เจ้าของงานเขาเป็นคนเรียงให้ดูก่อน 1 ชุด แล้วที่เหลือก็เรียงเอง แต่งานไหนที่เคยทำอยู่ ถ่ายเสร็จก็จะเรียงให้เลย

พี่อ้วนสรุปให้ว่า ปัจจัยความสำเร็จของน้า คือความพยายาม ความตั้งใจที่จะทำให้ได้ ทำให้ดี งานจึงออกมาดี

บางคนยังถ่ายเอกสารไม่ได้ แต่ถ้าสนใจ ตั้งใจที่จะทำ ก็ต้องทำได้เหมือนน้าของเรา

พอหอมปากหอมคอนะคะ เดี๋ยวต้องทำงานต่อแล้ว เดี๋ยว sop พี่เปี๊ยกไม่เสร็จ....