สายลมหนาวพัดโบกโบย
พริ้วดูแล้วสวยใสใส
เย็นลมเย็นไหวไหว สวยงาม
บ้านอยู่ไกลทุรกันดาร
โรงเรียนอยู่หลังเขา
มีแต่เรา พวกเราไม่มีใคร

ยามร้อนแสนร้อน
ยามหนาวก็หนาวถึงใจ
ไม่มีผ้าห่มคลุมกาย
โรงเรียนมีครูหนึ่งคน
ครูผู้เสียสละตน
อดทนอยู่ห่างไกลความสบาย
ใช่จะวอรให้เห็นใจ
ความสำนึกต่อเพื่อนไทย
ไทยกับไทย ใยแต่ต่างกัน

โรงเรียนของหนู่อยู่ไกล ไกล๊..ไกล..
อยากให้คุณๆ หันมอง
โรงเรียนของหนู

     ขอฝากเพลงนี้ให้พี่ๆ ที่จะเป็นคุณครูด้วยนะคะ  โดยเฉพาะพี่ที่จะไปสอนบนดอย ข้าพเจ้าเคยไปมาแล้ว น้องเค้าอยากรู้ อยากเรียน อยากเรียนกับคนที่มีความรู้มากที่สุดเลยคะ