พลิกบล็อก.....  พรวนบันทึก....  ด้วยความคิดถึงจากใจ  : ) 

 

 

ดิฉันได้รับ tag คิดถึงจาก น้องเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร P และคิดว่าเราใจตรงกัน คือคิดถึงทุกท่านที่ได้สื่อสารด้วย และคิดถึงเรื่องราวดีๆในบันทึกต่างๆ  ซึ่งล้วนให้ข้อคิดที่ดี   มีคุณค่า และน่าอ่าน   ถ้าจะกล่าวถึงให้ครบคงใช้เวลาเป็นเดือน  



ครั้งนี้จึงขออนุญาตกล่าวถึงเฉพาะท่านที่อาจไม่ได้บันทึกบ่อยนัก   เพื่อร่วมด้วยช่วยกันพลิกบล็อก พรวนบันทึก ตามไอเดียดีๆของ น้องเม้ง สมพร ช่วยอารีย์  P ทำให้เรื่องราวดีๆไม่หล่นหายไปตามกาลเวลา  ดิฉันจึงขอส่งความคิดถึงมายังท่านที่อาจห่างหายไปจากวงการบ้างโดยภารกิจ แต่ไม่เลือนหายไปจากความคิดถึงนะคะ

 

บันทึกความคิดของคุณแว้บ  

P

 

บันทึกความคิดของ คุณแว้บ (อาจารย์วสะ บูรพาเดชะ)  มีเรื่องราวน่าสนใจทั้งการสื่อสาร  การศึกษา  เหตุการณ์ปัจจุบัน  และประเด็นที่อยู่ในกระแสความสนใจ 

อาจารย์วสะ  เขียนวิเคราะห์วิพากษ์ได้คมคายน่าอ่าน   อ่านแล้วก็ชวนคิด  แม้อาจารย์จะมิได้มีเวลามาเขียนบันทึกบ่อยนัก  แต่ด้วยลีลาการเขียนอันเป็นเอกลักษณ์  ก็ชวนให้ติดตามทุกบันทึก และทำให้รู้สึกอยากแสดงความเห็นต่อยอด  แบบอดใจไม่ได้  ดิฉันได้ตามอ่านไปทุกบันทึก 

.....และแวะเข้าไปตอบทีไร ดิฉันเผลอเขียนยาวเกินบันทึกไปห้ากิโลแม้วทุกที....... 

 


 
คิดแบบภีรกาญจน์  

 P

 


ครั้งแรกที่เห็นชื่อบล็อก “คิดแบบภีรกาญจน์”  ดิฉันก็นึกชอบใจ  อยากตั้งชื่อบล็อกแบบนี้บ้าง   บันทึกของอาจารย์ภีรกาญจน์สมเป็นบันทึกของอาจารย์สอนนิเทศศาสตร์  เพราะว่าด้วยเรื่องการสื่อสารและสื่อมวลชนเป็นสำคัญ  แต่ละบันทึกก็เป็นประเด็นที่อยู่ในความสนใจ ณ  ขณะนั้น    ดิฉันชอบการแสดงความเห็นอย่างเป็นตัวของตัวเองอย่างเปิดเผยของอาจารย์ภีรกาญจน์  
 
                 ......ถ้าให้ดิฉันเขียนเอง  ก็คงเขียนไม่ได้แบบนี้..... 


เรื่องเล่าของหนิง 
DSS@MSU        

 P

 

 

ทุกครั้งที่ดิฉันนึกถึงผู้ที่มีจิตใจดีงาม ....จะมีชื่อ ”พี่หนิง” อยู่ด้วยเสมอ.. 

ดิฉันแอบชอบพี่เขามานาน และตามอ่านบันทึกของพี่หนิงมาเงียบๆตั้งแต่เริ่มเข้า GotoKnow ใหม่ ๆ  งานบริการสนับสนุนนิสิตพิการ ที่พี่หนิงทำอยู่ในมหาวิทยาลัย เป็นงานที่ต้องช่วยเหลือ  ดูแล  และให้กำลังใจแก่ผู้อื่นอย่างสูง 

และทุกบันทึกที่พี่หนิงเล่าให้ฟัง  ก็แสดงให้เห็นว่าพี่หนิงได้ทำเช่นนั้นด้วยความรักเสมอมา... ดิฉันชอบมากที่พี่หนิงเขียนไว้ในบล็อกว่า    “เชื่อมั่นว่า...คนทุกคนมีศักยภาพและต้องพัฒนาอยู่เสมอ”   และชอบที่สุดที่พี่หนิงเรียกเด็กๆว่า “ลูก” 

                  ....ต่อเมื่อเรารู้สึกรักใครอย่างที่สุดเท่านั้น  ....เราจึงเรียกเขาเช่นนี้ 


 
จึงขอส่งความคิดถึงจากใจไปยังทุกท่านที่เอ่ยนามข้างต้นนะคะ  ดิฉันมีความสุขที่ได้ติดตามอ่านบันทึกของทั้งสามท่านเสมอ  และอยากเรียนว่าขอให้เป็นไปตามความสะดวก    และโปรดอย่าได้เป็นกังวลใดๆเลย หากท่านติดภารกิจ 
                                     

                    .... เพราะ “ความคิดถึง”  ที่เราทุกคนส่งต่อๆกันครั้งนี้...  
                                         
                              ......... ไม่ มี วัน หมด อายุ   นะคะ   : ) .........

                                           ต้นฉบับ tag  คิดถึง อยู่ที่นี่ค่ะ  : )

                   Tag คิดถึง : พรวนดินกันในสวน พรวนบทความกันใน GotoKnow