"เสียดาย" แต่ ไม่ "เสียใจ"

หลังจากโดนจุดประกาย หรือถูก “เปิด” สมอง รู้สึกมีเรื่องราวที่อัดอั้น และน่าจะบันทึกเก็บไว้อ่านเอง...อีก

อย่างที่บันทึกก่อนได้เกริ่นเอาไว้ว่าได้สมัครไปประชุมวิชาการของคณะเทคนิคการแพทย์ที่เขียงใหม่ พร้อมกับท่านอื่น ๆ ที่เดินทางไปร่วมกันอีก 4 ท่าน (อาจมีท่านอื่น ๆ แต่ที่ทราบแน่เดินทางไปพร้อมกันก็มีตัวเอง พี่บุญเลิศ จากหน่วยเคมี และพี่กันตา และพี่ปริญญาจากหน่วยโลหิต)

จริง  ๆ แล้วตัวเองก็เพิ่งไปประชุมที่เชียงใหม่เมื่อพฤษภาที่ผ่านมานี้เอง ครั้งแรกที่พี่บุญเลิศชวนผู้เขียนก็ปฏิเสธทันที เพราะเบื่อเดินทางสุด ๆ อีกทั้งช่วงที่จะไปนายดำก็ไม่อยู่อีกต่างหาก ลำบากเรื่องเด็ก ๆ ต้องไปโรงเรียนอีก แต่หลังจากคุญบุญเลิศลองชักชวนคนอื่นๆ ก็ไม่ยักมีใครอยากไป อาจเพราะบางคนเขาก็มีโปรแกรมกันบ้างแล้ว อีกทั้งน้องใหม่ 2 คนยังทำงานไม่ครบปี เลยยังไปไม่ได้

เมื่อพี่ญานำเอารายละเอียดโปรแกรมการประชุมให้ ผู้เขียน ก็เปลี่ยนใจตอบรับไปทันที เพราะมีโปรแกรม workshop เกี่ยวกับการทดสอบที่เป็น routine และในกรณีภาวะวิกฤต ไม่ว่าจะเป็นพวก Glucose, BUN, Creatinine, Electrolytes และ Cardiac enzyme มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ปัญหาด้วย โดยเฉพาะสองการทดสอบหลัง (Electrolytes และ Cardiac enzyme) ที่ผู้เขียน request เอาไว้เมื่อประชุมครั้งที่ผ่านมา..

และแล้วในวันนั้นผู้เขียนและพี่ญาก็สมัครและโอนเงินเป็นที่เรียบร้อยทั้งค่าลงทะเบียนและจองที่พัก เดี๋ยวกลัวคนอื่นจะเปลี่ยนใจขอไปและตอนนั้นปัญหาเรื่องลูก ๆ ก็ไม่สำคัญ (เอาไว้ฝากกับยายแล้วกัน)

 

<blockquote><p class="MsoNormal">หลังจากสมัครได้ไม่นาน นายดำก็มาบอกว่ามีประชุมของคณะเทคนิคฯ ที่ม.ขอนแก่น ช่วงเวลาตรงกันคลาดเคลื่อนต่างกัน 1 วันเอง รู้สึกเสียดายอย่างบอกไม่ถูก ถ้ารู้เร็วกว่านี้ก็ดีหรอกเพราะ…</p></blockquote> <ul><li> ประเด็นแรกอย่างไม่เป็นวิชาการ ช่วงนั้นนายดำก็อยู่ที่นั่นด้วย เป็นโอกาสดีไปแสดงตัว ให้หายคิดถึง เอ๊ย ! ไปดูความเป็นอยู่ซะหน่อย แหะ แหะ </li></ul><ul><li> ประเด็นที่สอง เอาเป็นวิชาการ (ซะหน่อย) ก็คือ เสียดายเพราะโปรแกรมก็ดีน่าสนใจ มีเรื่อง ISO 15189 ด้วย และถ้าได้แยกกันไปกับคุณบุญเลิศเราก็จะได้เรื่องราว มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน </li></ul> <p class="MsoNormal">เอาเป็นว่าเปลี่ยนใจไม่ได้แล้วล่ะตอนนี้ทั้งสมัครลงทะเบียน ที่พัก จองตั๋วเครื่องบินเรียบร้อย ก็ทำได้เพียงแค่บันทึกเก็บความรู้สึก “เสียดาย” แต่ ไม่ “เสียใจ”เอาไว้เท่านั้นเอง.. </p>