วันนี้ในช่วงเที่ยงผู้เขียน check E-mail ตามปรกติ ยอมรับว่าช่วงนี้ต้อง check บ้าง เพราะตัวเองสมัครไปประชุมวิชาการที่เชียงใหม่ โดยใช้การ scan ใบสมัคร รวมถึงที่พักผ่านการ scan แล้วส่ง email แทนการส่ง Fax และนอกจากสมัครให้ตัวเองแล้ว ยังมีคนอื่น ๆ อีก 3 ท่านที่ร่วมเดินทางไปด้วยกัน ซึ่งพบว่าการ scan ส่ง email นี้ทำให้ประหยัดเงินค่า Fax รวม ๆ กันเกือบร้อย (4 ท่าน) เพราะไหนจะใบสมัครลงทะเบียน+ ใบเสร็จไปยังคณะเทคนิคการแพทย์ มช. แล้ว ใบจองที่พัก + ใบเสร็จไปยังโรงแรมที่จองอีก เพียงแค่เปลี่ยนเป็นเลี้ยงน้ำ (ถุง 5 บาท) ให้คุณปรือซึ่งช่วยจัดการ scan เอกสารต่าง ๆ จากเครื่องคอม ฯ ที่บ้านให้เท่านั้นเองก็… ตามประสาคนห้องเค็มแหละน๊า!!! <blockquote> และก็มี email หนึ่งที่ทำให้ผู้เขียนสะดุด และตาม link เข้าไป นั่นคือ “you received commentฯ” เอ๊ะ !! ใครกัน ก็ไม่ได้เขียนเขียนบันทึกมาซะนาน ตามไปดูซะหน่อย และอดประหลาดใจไม่ได้ เพราะเรื่องที่เขียนตั้งแต่ครั้งเมื่อฟังการบรรยายวิธีป้องกันตัวโดยสารวัตรเบิร์ด เมื่อนานมาก ๆ และคนที่มาเขียน comment ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เจ้าตัวนั่นเอง (แต่ก็เพียงแค่คิดว่า …ตามมาได้ไงไม่รู้ ช่างเถอะ แล้วก็ผ่านไป พร้อมกับข้อคิดคำคมครั้งเมื่อที่ได้เขียนไว้ โดยเฉพาะ “เกิดมาต้องทดแทนแผ่นดิน” ติดอยู่ในใจเล็กน้อย และอดชื่นชมคนที่เขียนถึงอีกครั้ง ที่ทำให้เราได้เปิดมาอ่านบันทึกที่ลืมไปแล้วจริง ๆ) </blockquote> และอีกครั้งในช่วงเย็นก่อนกลับบ้านได้มีโอกาสสนทนากับคุณเอื้อ ซึ่งท่านก็ได้เล่าถึงการเขียนบันทึกของท่านว่าประมาณเดือนละครั้ง ทำให้ต้องหันกลับมามองตัวเองบ้าง ไม่มีบันทึกในเดือนนี้และบางเดือนที่ผ่านมา และคาดว่าคงจะอีกนาน เมื่อท่านชวนคุยต่อไปว่า“แล้วเวลาพักเที่ยงที่ทานข้าวเสร็จล่ะ ในเมื่อผู้เขียนก็เป็นคนเขียนเร็วไม่ได้ใช้เวลามากมายอะไรเลย”ทำให้ตัวเองคิดเล็กน้อยก็เลยตอบไปว่าคงจะ “สมองปิด” ทำให้ไม่นึกอยากเขียนบันทึกเลย <blockquote>ตอบไปแล้ว แต่ความคิดไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ไม่ว่าการตามไปอ่านบันทึกในตอนเที่ยง และบทสนทนาตัวเองกับคุณเอื้อ ทำไปมันช่างประจวบเหมาะกันมาก ทำให้นึกย้อนว่า เหตุผลแรก ๆ ที่ทำให้เขียนบันทึก ก็เพราะอยากจะถ่ายทอดสิ่งที่รู้ สิ่งที่อ่าน สิ่งที่ได้ฟัง สิ่งที่ดี สิ่งต่าง ๆ ฯลฯ ทั้งในด้านวิชาชีพหรือการใช้ชีวิต และอื่น ๆ </blockquote> อดคิดไม่ได้ว่า คนเราเกิดมาต้องทดแทนบุญคุณแผ่นดิน อย่างผู้เขียนก็คงทำอะไรไม่ได้มาก นอกจากจะพยายาม ๆๆๆๆ ทำดี พูดดี คิดดี แล้วมีอะไรดี ๆ ที่เรารู้ก็ถ่ายทอดให้คนอื่นให้หมด รวมทั้งการเขียนบันทึกด้วย <blockquote><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แม้“สมองปิด” แต่เมื่อมีคนมาทำให้เตลิด เอ๊ย ! "เปิด" ก็เป็นที่มาของบันทึกนี้และบันทึกอื่น ๆ ที่จะตามมา ก็เป็นอันว่า สมองเรา "ปิด" ได้ ก็ "เปิด" ได้ อย่าเป็นแบบลักปิดลักเปิดก็แล้วกัน</p></blockquote>
สมอง “ปิด” ได้ก็ “เปิด” ได้
แม้ “สมองปิด” แต่เมื่อมีคนมาทำให้เตลิด เอ๊ย ! "เปิด" ก็เป็นที่มาของบันทึกนี้และบันทึกอื่น ๆ ที่จะตามมา ก็เป็นอันว่า สมองเรา "ปิด" ได้ ก็ "เปิด" ได้ อย่าเป็นแบบลักปิดลักเปิดก็แล้วกัน
ลักปิด ลักเปิด ก็ยังดีกว่า ปิดไปเลยนะ
ไชโย ได้อ่านบันทึกหนูแหม่มแล้ว
เปิดแล้ว บันทึก ดีๆ เกิด ค่ะ