Humanized Health Care..Story telling

วันที่ 18 ตุลาคม 2550

วันนี้..ดิฉันได้มีโอกาสได้เป็นวิทยากรและผู้ดำเนินการอภิปราย ในการประชุมวิชาการ ครั้งที่ 23 ประจำปี พ.ศ. 2550  ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น   เรื่อง การดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์

ใน 3 ชั่วโมง ที่พวกเราพยาบาลทั้งหมด 6 คน ได้มาเล่าเรื่องการพยาบาลผู้ป่วยด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ ....เล่าสู่กันฟัง

วิทยากร คนที่ 1 คุณสุวนีย์  สูญพ้นไร้ เป็นพยาบาลที่ให้คำปรึกษาประจำห้องตรวจอายุรกรรม

เธอดูแลคนไข้..ในกลุ่มโรคเอดส์และโรคผิวหนังแข็ง

ทุกวันเธอ..ต้องให้คำปรึกษากลุ่มที่ติดเชื้อเอดส์ .ตั้งแต่วัย 14-65 ปี

เธอต้องรับฟังและให้คนไข้ได้ระบายสิ่งที่อยู่ในใจ  แล้ว..เสริมสร้างกำลังใจให้เขามีพลังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้

วิทยากรคนที่ 2 คุณกิ่งเพ็ชร  วงส์พิเชษฐ เป็นพยาบาลห้องตรวจเวชศาสตร์ฟื้นฟู ผู้เริ่มก่อตั้งชมรมมนุษย์ล้ออิสาน 

ต้องพาคนไข้ปรับสภาพร่างกาย ปรับจิตใจ และปรับสภาพแวดล้อมที่บ้าน

งานของเธอ ต้องคอยเติมเต็ม เข้าใจ มองเห็นจุดประกายความหวัง รับฟังเรื่องเล่า บอกต่อประสบการณ์และสร้างแรงจูงใจให้ผู้ป่วย

เธอเล่าว่า คนไข้พิการฝากบอกเธอมาว่า

ไม่อยากได้ยินคำว่าพิการ

ไม่อยากให้สงสาร แต่อยากให้รู้ว่า เราต้องการอะไร

วิทยากรคนที่ 3 คุณนารถอนงค์  พัชรินทร์วิทยา เธอเป็นพยาบาลดูแลผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการผ่าตัด

เธอ..ดูแลผู้ป่วยตั้งแต่ก่อนผ่าตัด หลังผ่าตัด และให้ยาเคมีบำบัด

คอย..  หมั่นดูแลทั้งร่างกาย จิตใจ และภาวะแทรกซ้อนของยาเคมีบำบัดที่รุนแรง

จนคนไข้..ได้มาเป็นพี่เลี้ยงให้คนไข้อื่น เขียนคู่มือการดูแลตนเองจากประสบการณ์ในการให้ยาเคมีบำบัดและมีจิตอาสาให้กับโครงการรักษ์ประทุม ของโรงพยาบาลศรีนครินทร์

วิทยากรคนที่ 4 คุณรุ่งทิวา ชอบชื่น พยาบาลหอผู้ป่วยเวชศาสตร์ฟื้นฟู

ดูแลผู้ป่วยที่อยู่ในวัยสูงอายุ เธอเล่าว่า..แรงบันดาลใจที่ทำให้สนใจดูแลผู้สูงอายุเพราะว่า ในหอผู้ป่วยที่ทำงาน อยู่ในวัยสูงอายุมากและต่อไปผู้สูงอายุจะมากขึ้นเรื่อยๆ

จากคำที่ว่า แก่แล้วเป็นยังไง แก่ก็มีคุณค่า และ ผู้สูงอายุไม่ชอบคำว่าแก่

ทำอย่างไร..เราจะดูแลผู้สูงอายุให้ท่านรู้สึกมีคุณค่า ...

ดังนั้น การดูแลต้องยึดหลัก ต้องFriendly Caring และยืดหยุ่น เพื่อให้ผู้สูงอายุ Smart life

วิทยากรคนที่ 5 ดิฉันเอง อุบล  จ๋วงพานิช ได้นำแนวคิดการพยาบาลด้วยหัวใจ มาใช้ในการดูแลผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด

โดยยึดหลักการดูแลแบบองค์รวม เอื้ออาทร พัฒนาบุคลากรให้มีทัศนคติที่ดี ในการให้บริการ

นำการพยาบาลทางเลือกมาใช้ เช่น ดนตรีบำบัด สมุนไพรบำบัด อโรมาเธอราปี วิปัสสนาเยียวยารักษาใจ ฯลฯ

คนสุดท้าย คุณเบญจมาศ จันนวล หัวหน้าหน่วยดูแลผู้ป่วยใช้เครื่องช่วยหายใจ

เธอมี..โครงการต่อลมหายใจให้ผู้ป่วยกลับบ้าน  เนื่องจากมีคนไข้ที่เป็นโรคเกี่ยวกับระบบประสาท ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอดชีวิต

จะทำอย่างไรดี เพราะถ้าเป็นเช่นนี้..เห็นทีผู้ป่วยต้องนอนในโรงพยาบาลตลอดชีวิตแน่นอน

ทีม..จึงปรึกษากันว่าจะทำอย่างไร..จะให้ผู้ป่วยจะสามารถกลับไปใช้ชีวิตที่บ้านได้ในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่

ทีม..ก็หาแนวทางเพื่อให้ผู้ป่วยปลอดภัยที่บ้านได้ เพราะญาติยินดี คนไข้ยินดีและทีมเราก็ยินดี

จึงเริ่มสอนญาติ..ในการดูแลผู้ป่วยขณะใส่เครื่องช่วยหายใจ ให้สามารถดูแลได้เหมือนบุคลากรในทีมสุขภาพ สอนการดูดเสมหะ การให้อาหารทางสายยาง การตรวจวัดสัญาณชีพ การจดบันทึกอาการฯลฯ

และประสานกับแพทย์ที่โรงพยาบาลใกล้บ้าน  ให้มาตรวจเยี่ยมผู้ป่วยที่บ้านเป็นระยะ

คุณเบญจมาศ และอาจารย์หมอพิศาล ไม้เรียงและนักกายภาพบำบัด มีจิตอาสา ออกเยี่ยมผู้ป่วยเป็นระยะ  เพื่อหวังว่าคนไข้สามารถต่อท่อลมหายใจได้ต่อไป...ให้อยู่กับลูกหลานได้ต่อไป

จากตัวอย่างเรื่องเล่าทั้ง หมด..

จะเห็นว่าพยาบาลทุกคน..ได้ใช้หลักการดูแลแบบองค์รวม เอื้ออาทรและมีจิตอาสา มาเติมเต็ม

เป็นการให้การพยาบาลผู้ป่วยด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์