หลายคนพยายามแกะรอยดูว่าเฮฮาศาสตร์คืออะไร จุดไหนบ้างจะเป็นศาสตร์ หรือเป็นกระบวนการเรียนรู้ อ.ขจิตเดินทางเหิรฟ้าไปหาครูแอนที่เมืองปาย นั่นก็ตีความได้ว่าเป็นการจัดการความรู้เชิงรุก ที่ครูสอนภาษาอังกฤษอยู่คนละแห่ง ลุกจากเก้าอี้เดินทางไปร่วมมือกันพัฒนาการเรียนการสอน เรื่องดีๆอย่างนี้ในระบบทำได้ครับ แต่ทำตามใบสั่งจึงจืดชืดเหมือนน้ำล้างจาน ไม่มีพลังใจไปกระตุ้นต่อมการเรียนรู้ที่ก่อให้เกิดความตั้งใจที่จะเก็บเกี่ยวความรู้อย่างเต็มพิกัด ที่สำคัญไม่มีบรรยากาศที่อบอุ่น ความรู้สึกนึกคิดดีงาม ความมีชีวิตแทรกอยู่ในบริบทของการทำงาน มันต่างกันตรงที่ทำงานแบบมีชีวิต กับทำให้ชีวิตแห้งเหี่ยวนี่เอง 

<div style="text-align: center">      </div>

( ไม่มีอะไรเหมาะที่จะเป็นของฝากคนที่รู้ใจ ในวันปีใหม่ เท่านี้อีกแล้ว ) 

</span><p align="justify">เสื้อเฮฮาศาสตร์ที่ท่านรองออตนำเสนอ ถอดรหัสได้ว่า..เป็นการเอาความรู้ที่ตนเองถนัดในเรื่องศิลปวัฒนธรรมด้านเครื่องนุ่งห่มของชนเผ่าต่างๆ เลือกหยิบเอาจุดเด่นตามที่ได้ศึกษามาพัฒนาประยุกต์ใช้ได้จริงอย่างสอดคล้องกับยุคสมัย ดังนั้นการศึกษาวิจัยของออตจึงไม่ได้เป็นเรียนรู้แบบทิ้งๆขว้างๆ แต่เป็นการยกระดับความรู้เก่าในวิถีไทยมาจัดการอย่างทันสมัย</p><p align="justify">ออต เล่าว่า..เสื้อตัวนี้ออกแบบให้เหมาะใช้สำหรับผู้ใหญ่ ใส่ตัวเดียว ใส่คลุม ใส่ทับเสื้ออีกตัวก็ได้ไม่สงวนวิธีใช้   คอตั้งตัดตรงแบบเสื้อเย็บมือโบราณของผู้ไท  แถบกระดุมออกแบบให้ไม่น่าเบื่อ แผ่นเสื้อด้านซ้ายและขวาไม่เหมือนกัน  เน้นแถบแนวดิ่งจะได้ดูไม่อ้วน แขนยาวรับลมหนาวที่ดงหลวง  กระดุมวางจังหวะให้ร่วมสมัย โทนผ้าดูสะอาดและเป็นธรรมชาติไม่หวือหวา เรียบง่ายแต่อบอุ่นและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมด้วยวัตถุดิบจากธรรมชาติทั้งเส้นใยและสีย้อม ท่านใดอยากจะได้ความรู้สึกลึกซึ้งในเรื่องนี้ ก็สั่งจองเอาเสื้อสวยไปสวมใส่โต้ลมหนาวเรียกอารมณ์ชื่นมื่นของตนเองได้ การที่ท่านบางทรายสะท้อนมุมเด็ดที่ออตมี ขอให้ช่วยรวบรวมภาพจิตกรรมฝาผนังออกเผยแพร่ มีความหมายต่อการขับเคลื่อนวิชาการให้ก่อประโยชน์ได้อย่างน่าทึ่ง จัดเข้าไปอยู่ในส่วนของการทำวิชาให้มีชีวิต..</p><p align="justify">เอกจตุพรทำวิจัยท่องเที่ยวในชุมชน ภายใต้การสนับสนุนของกระทรวงการท่องเที่ยว ก่อให้เกิดบริบทชุมชนแนวใหม่ ที่อธิบายให้เห็นวิธีคิดวิธีทำในการแก้ไขปัญหาของคนรากหญ้าอย่างเป็นรูปธรรม  สิ่งเรานี้คือการเรียนรู้ภาคสนาม ที่นักการศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา เอาไปเป็นกรณีศึกษาได้ว่า..การศึกษาแบบมีชีวิต ที่เอาวิถีไทยเป็นตัวตั้งนั้นเป็นฉันใด ยกตัวอย่างเช่นปรากฏการข้างล่างนี้ </p><p align="justify"> จากพระอาจารย์ Panda </p><ul>

  • เรียน พ่อครูบาฯ ครับ
  • โปรแกรมวันที่ 27-28 ของกลุ่มอนุกรรมการฯ มมส.  พร้อมหนังสือเชิญต่าง ๆ ฝากไปกับหนิงแล้ววันนี้
  • ช่วงกลางคืนวันที่ 27 และ ช่วงเช้าวันที่ 28 เป็น AAR และ วางแผนงานปี 2551 ของ MSU-KM 
  • แต่โปรแกรมอาจปรับได้นะครับพ่อ

    • </ul><p align="justify">มหาชีวาลัยอีสานได้ไปเรียนรู้กับมหาวิทยาลัยมหาสารคาม(มมส.)หลายครั้ง จนเกิดการเยี่ยมเยือนแบบบ้านใกล้เรือนเคียงเกิดขึ้น ปรากฏการนี้อาจจะไม่มีความหมายกับคนที่ยังไม่คิดขยับการทำงานเชิงรุก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เจ้าประจำกันมานาน ตะแล๊ปแก๊ปมาแล้วว่าปีนี้จะขอเยี่ยมยามสวนป่าสตึก25ชีวิต ระหว่าง21-25ธันวาคม ไม่ทราบว่าตรงกับเฮฮาดงหลวงรึเปล่านะครับ ก่อนหน้านี้จะเป็นทีมสภาพัฒน์ฯ และทีมอื่นๆทยอยลงมา </p><ul>

  • อยากเห็นสังคมแห่งการเรียนรู้เกิดขึ้นได้อย่างไร
  • สภาพของพันธมิตรทางวิชาการเป็นอย่างไร
  • ทิศทางการขยับตัวของสถาบันอุดมศึกษาเป็นอย่างไร

    • </ul><p align="justify">G2K.ช่วยทำให้เกิดกระบวนการตรงนี้คนภายในองค์กร ต้องลุกขึ้นขยับเขยื้อนหาวิธีทำงานของตนเอง มหาชีวาลัยเป็นเพียงแต่คนรับลูก เอื้ออำนวยให้เกิดการเรียนรู้ร่วมกัน คอยเก็บเล็กผสมน้อยมาร้อยความรู้เป็นสายสร้อยประดับตนตามประสายาก คนไกลปืนเที่ยงได้เรียนรู้กับสถาบันอุดมศึกษา ถ้าไม่คิดมันก็เฉยๆ เฉยเลยใช่ไหมครับ อิอิ..</p>