เปิดใจ มุ่งเน้น ประโยชน์ที่ชาวบ้าน งานของเราเป็นผลพลอยได้
เมื่อวันก่อนระหว่างการนั่งประชุม และกำลังพูดถึงโครงการต่างๆ อยู่นั้น สิ่งหนึ่งก็แวบขึ้นในความคิด...
ทุกวันนี้เราทำงานได้นึกถึงชาวบ้าน/ เกษตรกรของเรากันบ้างหรือเปล่า หรือว่าจะเอาแต่ผลงาน..???
ณ วันนี้ งานทุกโครงการ ทุกหน่วยงาน มุ่งและพุ่งตรงไปที่ชาวบ้าน กลุ่มเดียวกัน พวกท่านเคยทราบกันหรือไป พวกเขาคิดอย่างไร รู้สึกอย่างไร ผลสัมฤทธิ์ของงานจะเกิดจริงหรือไม่ แต่ละหน่วยงานต้องแยกจุด แยกศูนย์ แยกผลงานกัน ประโยชน์จะเกิดกับชาวบ้านจริงหรือ ... มันเป็นคำถามที่ค้างอยู่ในความคิด ที่พอจะรู้คำตอบของมันอยู่บ้าง
"บูรณาการ" พูดกันแต่ปากหรือเปล่า พอเอาเข้าจริง ก็แยกกันเหมือนเดิม สงสารชาวบ้านจัง
เคยเป็นเกษตรตำบลอยู่ที่ตำบลบ้านเนิน อำเภอหล่มเก่า เพชรบูรณ์ ค่ะ รู้สึกว่ามีการบูรณาการดีค่ะ เกษตร , กศน. , พด. , ประมง , ปศุสัตว์ ,พัฒนาชุมชน และฯลฯ ทุกส่วนให้ความร่วมมือกัน ทำงานแบบ เปิดใจ มุ่งเน้น ประโยชน์ที่ชาวบ้าน งานของเราเป็นผลพลอยได้ แล้วคนที่ได้ประโยชน์ที่สุดก็คือ ชาวบ้านของพวกเรานั่นเอง
ณ ปัจจุบันงบประมาณของแต่ละหน่วยงานน้อยมากถึงไม่มีเลย แต่ผลงานต้องมีและต้องได้ ในทางปฏิบัติเราจะทำกันอย่างไร....
" เปิดใจทำงาน" เห็นจะเป็นทางหนึ่งที่อาจช่วยได้ เปิดใจทำงานร่วมกัน บูรณาการกันทุกฝ่าย งบประมาณเราก็จะมากขึ้น ผลงานเราก็ได้ มิตรภาพระหว่างหน่วยงานเราก็มี และที่สำคัญชาวบ้านของเราก็ได้ประโยชน์ -----> "ทุกฝ่ายได้ประโยชน์ มันก็ OK ไม่ใช่เหรอ"
มันเป็นเพียงความคิดที่แว่บขึ้นมาระหว่างการประชุม ... สุดท้ายมันก็ยังคงอยู่ในความคิด โดยไม่รู้ว่า ใครจะมาช่วยตอบ ช่วยคิด ช่วยให้สิ่งที่ถูกต้องและควรจะเป็น ให้เกิดขึ้นได้...
จะขอตามรอยของพ่อ ท่องคำว่าเพียงและพอจากหัวใจ
เป็นลูกที่ดีของพ่อ ด้วยความรัก ด้วยภักดี ด้วยความรัก ด้วยภักดี ตลอดไป…
---> http://www.tlcthai.com/tlc_clip/mv/pic.wmv <---

สวัสดีครับ
ขอบคุณค่ะพี่ต๊ะ
ขอให้โชคดีกับหน้าที่การงานใหม่ ๆ นะคะ เอาใจช่วยค่ะ
เมื่อจุดยืนต่าง มุมที่มองเห็นก็ย่อมไม่เหมือน
การบูรณาการ ความจริงน่าจะมีประสงค์เพื่อขจัดความซ้ำซ้อน
วิธีการทำต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายคน ทั้งตนและผู้อื่น ลำพังผู้เดียวไม่ได้ผล
รูปแบบไม่ตายตัวขึ้นอยู่กับวาระ และโอกาส
ที่สำคัญยิ่งต้องจริงใจและหาจุดร่วมในความต่างนั้นให้เจอ
จะหาเจอได้อย่างไร หากไม่เปิดใจ
เปิดใจ แล้วสุมหัว ฉายภาพที่มองเห็นในมุมที่ตนยืนอยู่ ซึ่งแน่นอนอาจไม่เหมือนกันกับอีกคนที่อยู่คนละด้าน ทั้งที่มองมาในสิ่งเดียวกัน
แต่สุดท้ายเมื่อสุมหัวแล้ว ก็น่าจะนึกภาพของสิ่งเดียวกันนั้นได้ครอบ และรอบด้าน
สุมหัวหันหน้าเข้าคุยกันจนเข้าใจ
แล้วไง รู้รอบ เห็นครอบ และเข้าใจ แล้วเป็นไง ?
เอ๊า .. ก็ตกลงกันซะว่าจะเอาอย่างไรกัน จะเดินไปทางไหน
เมื่อตกลงกันได้แล้ว ควรหันหน้าไปทางเดียวกัน เพื่อให้มีมุมที่มองเห็นนั้น มันเหมือนๆกัน หรือคล้ายกันก็ยังดี ส่วนจะเดินไปพร้อมกัน หรือคนละทีก็แล้วแต่เวลาและโอกาสจะอำนวย
อย่างนี้หรือเปล่าครับที่ใครเขาเรียกกันว่า บูรณาการ
ใจเปิดกว่าใจกว้าง กว่าไกล ไกลไกล
ยอมรับคำใส่ใจ นอบน้อม
เป็นสิ่งผุดผ่องใส จริงแท้ แน่เอ่
ย่อมนำสุขมาค้อม สร้างให้งานเดิน
แวะมาอ่านการเปิดใจเพื่องานชุมชนแล้วได้เห็นเมืองไทยยังมีคนที่ดี มีคุณธรรมเพื่อชาติอีกมากมาย ขอบคุณที่ให้ข้อคิด ก่อนจากขอฝากกะโลงล้านนาไว้ข้างบนหนึ่งบท ไหว้สา
ด้วยความปรารถนาดีจาก ...ลุงหนาน
พรหมมา