เราต้องการคนที่รู้เรื่อง KM แต่คร่ำหวอดอยู่กับกิจกรรมของนิสิต

ก่อนจัดกิจกรรมครั้งนี้ , ผมและทีมงานคุยถึงจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนร่วมกันว่า   เราต้องการเตรียมความพร้อมให้กับผู้นำนิสิตก่อนการลงพื้นที่ออกค่าย  ...     

การเตรียมความพร้อมที่ว่านั้น  หมายถึง  การสร้างองค์ความรู้อันหลากหลายให้เขาพึงตระหนัก   ทั้งในภาพของตนเองและชุมชน  รวมถึงการให้นิสิตได้รู้จักแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการความรู้  และเรียนรู้ที่จะใช้ “KM”  เป็นเครื่องมือในการ  “สร้างค่าย”  และ “สร้างคน” ...    

โจทย์ข้อแรกไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเรา  เพราะในลิ้นชักความรู้ของเราและนิสิตอัดแน่นอยู่อย่างครบครัน  รอเพียงการเปิดลิ้นชักออกมาแบ่งปันกันเท่านั้นเอง  

  

แต่โจทย์ข้อสองนี่สิ  !   ถือเป็นความหนักอกหนักใจของเราผองอยู่มากโข  เพราะหลายท่าน,  หรือแม้แต่ผมก็รู้สึกว่าตนเองไม่แจ่มชัดเรื่องกระบวนการที่เกี่ยวกับ KM  เท่าใดนัก  และพอบ่ายหน้าไปหาแต่ละท่านในองค์กรตัวเองก็ดูประหนึ่งจะรู้สึกว่า KM  เหมือนยาขมหม้อใหญ่ที่ทำเอาทุกคนหวั่น ๆ ไหว ๆ  เอาการอยู่ทีเดียว

  

(ผู้นำชมรมไทสร้างสรรค์ :  สังกัดสโมสรนิสิตคณะศึกษาศาสตร์)      

 

 

 

เราคุยกันหลายอย่าง  โดยเฉพาะการโฟกัสไปยังผู้ช่ำชองในเรื่องการจัดการความรู้ในมหาวิทยาลัย  ซึ่งก็มีอยู่อย่างไม่ขาดเขิน   แต่เราก็มาติดขัดอยู่ตรงที่ว่า ... “เราต้องการคนที่รู้เรื่อง KM  แต่คร่ำหวอดอยู่กับกิจกรรมของนิสิต  รู้ซึ้งและสัมผัสซึ้งกับวิถีวัฒนธรรมของคนค่าย  มมส”  ...

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราต้องการใครสักคนที่เข้าใจปรากฏการณ์ค่ายของสังคมปัจจุบัน  และรู้ซึ้งในวิถีวัฒนธรรมกิจกรรมของเราเอง  เพื่อจะได้เข้าใจวิถีคนค่ายของนิสิต ครั้นเวลาพูดคุยเรื่อง KM  จะได้เนียนเป็นธรรมชาติ   ซึ่งจะช่วยให้นิสิตไม่รู้สึกหนักหน่วงกับแก่นคิดของการจัดการความรู้   อันจะก่อให้เกิดพลังใจในการทำกิจกรรมทั้งเพื่อตนเองและสังคม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>ท้ายที่สุดก็ไม่พ้นบทสรุปในทำนองที่ผมหยิบยืมคนอื่นมาพูดอยู่อย่างถี่ซ้ำว่า“เรื่องของเรา  - เราต้องช่วยกันเล่าด้วยวิธีของเราเอง ..”     </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และนั่นคือ.. การลั่นกลองรบในแบบฉบับของ “คนกองกิจฯ” …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p>(อ.มงคล  คาร์น มอบหนังสือทำมือแก่นิสิตชาววงแคน)     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ภาคเช้าหลังจากที่ประธาน  (อ.มงคล  คาร์น)   เปิดงานอย่างเป็นกันเอง   นิสิตบางท่านก็ได้เริ่มแลกเปลี่ยนมุมมองเรื่อง Km  ซึ่งว่าด้วย “ความรู้”  และการ “รับรู้”  จากมิติของนิสิต..  ซึ่งคล้ายคลึงกับการสำรวจตนเองว่า ณ จุดนี้ – นิสิตและองค์กรของตนเองมี “ของดี”  หรือที่เรียกกันในแวดวง KM ว่า “ขุมความรู้”   (knowledge  assets)  มากน้อยแค่ไหน  ?  และอย่างไร ? …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมประทับใจถึงขั้นกระโจนเข้าไปร่วมแลกเปลี่ยนกับท่านประธานและนิสิตด้วยเหมือนกัน  แถมท้ายด้วยการมอบหนังสือทำมือ “วาทะแห่งชีวิต”  อันเก่าแก่ให้กับนิสิตท่านนั้นไป   ทำเอานิสิตหลายคนฮือฮาและเสียดายที่ไม่โชคดีดังเช่นเพื่อนนิสิตท่านนั้น  (เพราะไม่เหลือแจกอีกแล้ว) …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จากนั้น,  นายกองค์การนิสิต  ก็ขึ้นเวทีจับไมค์เป็นวิทยากรร่วมแลกเปลี่ยนแนวคิดกิจกรรมตามนโยบาย “ลูกในบ้าน  ว่านในสวน ชวนกันไปพัฒนา”  ซึ่งมุ่งให้องค์กรต่าง ๆ ได้จัดกิจกรรมในละแวกมหาวิทยาลัย   ทั้งในด้านบำเพ็ญประโยชน์   ศิลปวัฒนธรรม  กีฬา  หรือแม้แต่การเรียนรู้ในเรื่องการปกครอง  สิ่งแวดล้อม  เป็นต้น </p><p> </p><p>ภายหลังที่นายกองค์การนิสิตยุติการบรรยายก็เปิดประเด็นให้ทุกคนร่วม “ลปรร.”  อย่างพอประมาณ  โดยมีคนร่วมแชร์ความคิดอย่างน่าสนใจ  พร้อม ๆ กับเจ้าของโครงการแต่ละโครงการก็ลุกขึ้นนำเสนอโครงการของตนเองด้วยแววตาอันฉายถึงพลังศรัทธาที่มีต่อเส้นทางสายนี้ …  </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ที่สำคัญที่ผมจับประเด็นได้ก็คือ   การใช้กิจกรรมสานสัมพันธ์กับชุมชน   เพื่อการอยู่ร่วมและเรียนรู้กันและกันอย่างเอื้ออาทร  (compassion)   ประหนึ่งนิสิตเข้าไปฝากเนื้อฝากตัวกับเจ้าบ้านเป็น “ลูกในบ้าน เป็นว่านในสวน” …  พร้อมกับการปลูกฝังให้นิสิตได้ตระหนักถึงสำนวนที่ว่า  “อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่สำหรับผมมักแปลงสำนวนใหม่ให้ขำ ๆ  และดูเป็นกันเองว่า   “อยู่บ้านท่าน  อย่านิ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ขวิดลูกท่านเล่น”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p>(นายอนุสรณ์   ตาดทอง  :  นายกองค์การนิสิตกำลังพูดถึงความศรัทธาของกันและกันในเวทีการทำงานแบบมีส่วนร่วม)  </p><p> </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถัดจากนั้นก็ถึงคิวผู้อำนวยการกองกิจการนิสิต (นายเกื้อกูล  ดวงจันทร์ทิพย์) ที่ต้องมาพบปะพูดคุยกับนิสิตในประเด็น  “กิจกรรมนิสิตกับมิติการเรียนรู้วิถีชีวิตชุมชน” …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ท่านใช้เวลาการบรรยายไม่มากนัก   เพราะต้องการนำเวลาที่เหลือทั้งหมดเปิดเวทีร่วมแลกเปลี่ยนกับนิสิต   แต่สำหรับประเด็นที่ท่านได้สะท้อนให้นิสิตได้ตระหนักก็มีหลายประการ  เป็นต้นว่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>เราจะให้อะไรกับชุมชน  </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          เขาต้องการหรือไม่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          จะมีผู้ดูแลหรือไม่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          จะคงอยู่นานแค่ไหน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          เราเก่งเท่าเขาหรือไม่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราได้อะไรจากชุมชน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          เรียนรู้วิถีชีวิตของชุมชน  (ซึ่งท่านเน้นไปในเรื่องเศรษฐกิจชุมชน)</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          เรียนรู้เรื่องการปกครองในชุมชน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          การมีส่วนร่วมของชุมชน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          เรียนรู้ประเพณีอันดีงามของชุมชน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p> -          ฯลฯ </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 3.75pt" class="MsoNormal">นอกจากนี้,  ยังเน้นย้ำให้พึงตระหนักในประเด็นอื่น ๆ เช่น  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 3.75pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 3.75pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          “เรามี”  และ “เขาต้องการ”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          แลกเปลี่ยน  เรียนรู้ซึ่งกันและกัน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          ไม่เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของเขา</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          ไม่สร้างความหนักใจให้กับเขา</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          นำสิ่งที่ดีในชุมชนมาใช้กับตัวเอง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal">-          ได้ความรักและความสามัคคีในหมู่คณะ …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 21.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 21.75pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p>(นายเกื้อกูล  ดวงจันทร์ทิพย์  :  ผู้อำนวยการกองกิจการนิสิต) </p><p></p><p>    </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทั้งหลายทั้งปวงนั้น    ถูกสื่อสารออกมาอย่างเรียบง่าย  และฉายให้เห็นความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในตัวตนของนิสิตและปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นของชาวบ้านอย่างแจ่มชัด   โดยเฉพาะการซ่อนแฝงนัยยะสำคัญของการต้องรู้ตนเองว่ามีอะไร ?  ต้องการให้อะไร ?  และผู้รับต้องการสิ่งที่เรามีหรือไม่ ?   ซึ่งทะลุมิติกาลเวลาไปสู่ความยาวนานที่ยั่งยืน  ซึ่งความยั่งยืนนั่นก็ไม่ใช่วัตถุที่ปลูกสร้างขึ้น  แต่มันหมายถึงบางสิ่งบางอย่างที่นิสิตต้องค้นให้เจอ…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถัดจากนั้นก็เกิดปรากฏการณ์ของการแชร์ความคิดขึ้นอย่างน่ารัก   ทั้งในประเด็นการกำหนดวิสัยทัศน์ร่วมกัน  (Shared  vision)  รวมถึงการหยิบยกเอาแนวคิดการทำงานที่ผมเคยนิยามไว้สำหรับตัวเองมาถกกันอย่างออกรสว่า  “ศรัทธาต่อตนเอง   และเชื่อมั่นต่อคนรอบข้าง” …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p>(รอยยิ้มของคนที่กำลังชื่นชมแนวคิดของเพื่อนร่วมอุดมการณ์)    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การแลกเปลี่ยนความคิดและวาทกรรมความคิดเป็นไปอย่างไหลลื่น   ผมพยายามจับประเด็นและโยนประเด็นไปในเวทีอันแคบเล็กนั้นอย่างตื่นเต้น … ตื่นเต้นเพราะไม่เชื่อว่านิสิตจะลุกมาแชร์ความคิดและทลายกำแพงทางความคิดร่วมกันได้ถึงเพียงนี้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และท้ายที่สุด  ผมก็ถือโอกาสหยิบยกเอาประเด็นที่อาจารย์ ดร.ประพนธ์   ผาสุกยืด  ได้กล่าวไว้มาปิดประเด็นเป็นหลักคิดในการทำงานร่วมกัน  คือ  เชื่อมั่นร่วมกัน  Shared  Belief  และศรัทธาร่วมกัน  Shared   Faith   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p> </p><p> </p>