๙-๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๐
ขออภัยผู้รู้ผู้เป็นเรื่องเล่า เรื่องมาจากความคิดประสบการณ์ความประทับใจในสัปดาห์ที่นักศึกษามหาวิทยาลัยชีวิตอยู่ในช่วงปรับตัวจากที่เคยทำงานอย่างเดียวก็มาเรียนมาศึกษาด้วย เพราะนักศึกษาส่วนใหญ่ทิ้ง ตำหรับ ตำรา ส่งไปให้อาจารย์ผู้สอนตอนวัยประถมไปนานแล้ว ถ้านักศึกษาใช้ภาษาไทยแล้วหรือไม่ใช้แต่ลืมความหมายอะไรคือ วัจนภาษาและอวัจนภาษา ความหมายของการสื่อสารและอุปสรรคของการสื่อสาร ผู้ส่งสาร ผู้รับสาร ฯลฯ ความประทับใจของการศึกษาในครั้งนี้และกิจกรรมที่ทำงานร่วมกันเป็นกลุ่มในห้องเรียนทุกคนช่วยกันแสดงความคิดเห็นร่วมกันมีการนำเสนอในห้องเรียนเห็นความวุ่นวายซับซ้อนและเตือนเต้นในการศึกษาวิชาภาษาไทยของคนไทยทำให้รู้ว่าทุกคนพร้อมแล้วกับการเป็นศึกษาในหลักสูตรวิทยาลัยชีวิตทำไมจึงต้องเรียนในระดับอุดมศึกษาเป็นคำถามที่ อาจารย์ สุรเชษฐ เวชชพิทักษ์ ที่ท่านสอนศึกษาวันอาทิตย์ที่ 15 กรกฎาคม 2550 เป็นคำที่ประทับใจและมีความหมายกับการศึกษาการเรียน การเรียนรู้ที่ไม่ผ่านการปฏิบัติหาใช่เป็นการเรียนรู้ที่แท้จริงไม่ การจัดการความรู้การวางแผนและแผนชีวิตเป็นวิชาที่ทำให้ศึกษารู้จักการวางเป่าหมาย การดำเนินชีวิตเพื่อมีชีวิตอยู่อย่างมีเป่าหมายมีการทำบัญชีรายรับรายจ่ายในครัวเรือนสิ่งที่ตื่นเต้นของนักศึกษาที่จะต้องไปสมัครอีเมล์เพราะนักศึกษาส่วนใหญ่ไม่รู้จักเลยว่าอีเมล์คืออะไรและต้องส่งใบงานผ่านอีเมล์ด้วย นักศึกษาตื่นเต้นกันมาก “ตื่นเต้นไม่รู้จักอีเมล์แต่ขอลองดูก่อนนะค่ะ”
ข้าพเจ้า ศศิธร ตามเมืองปักษ์ สมาชิกกลุ่ม 7ก็มีทั้งความตื่นเต้นและสนุกในการเรียนและเมื่อใดมีการทำกิจกรรมต่างๆร่วมกันในห้องเรียนยิ่งเพิ่มความตื่นเต้นและแปลกใหม่เช่นเดียวกันกับกลุ่มแก้วมังกร