ไม่นานนักร่างของผู้ปลุกของจะเริ่มสั่นเทิ้มหลังจากได้ทำการร่ายคาถาไปสักพัก มือที่พนมอยู่นั้นเริ่มแยกออกและออกอาการร่ายรำไปตามอานุภาพของของที่ปลุกนั้น

 

ปลุกของ-ปลุกพระ

           เมื่อสามสิบปีก่อนนั้นสมัยที่ข้าพเจ้ายังเป็นวัยรุ่นอยู่ บรรดาเพื่อนๆรุ่นเดียวกับข้าพเจ้านั้นนิยมทำการสักตามผิวหนัง ตามลำตัวโดยทำการสักน้ำหมึกบ้าง น้ำมันบ้าง ถ้าสักน้ำหมึกก็จะเห็นเป็นรูปที่สักนั้นด้วยตาเปล่า แต่สักน้ำมันนั้นถ้าไม่สังเกตุให้ดีๆก็จะมองไม่เห็นรูปนั้น แต่ถ้าสังเกตุดีๆก็จะเห็นเป็นรอยนูนเด่นที่ผิวหนังแตกต่างจากผิวหนังที่ไม่ได้ทำการสัก การสักนั้นจะสักเป็นรูปต่างๆสุดแท้แต่อาจารย์เจ้าของวิชาผู้ทำการสักจะกำหนดขึ้น            

           ขณะที่ทำการสักอาจารย์เจ้าของวิชาจะทำพิธีไหว้ครูและภาวนาคาถาพร้อมทั้งสักไปด้วย อาจจะสักเป็นรูปเสือ รูปหมี รูปลิง รูปฤาษี รูปสัญญลักษณ์ $ ดอลล่าร์อเมริกัน ฯลฯ บางครั้งใช้เวลาเป็นชั่วโมงต่อการสักแต่ละครั้ง เมื่อสักเสร็จแล้วก็จะมอบคาถาให้กับศิษย์ที่ถูกทำการสักนั้นเอาไว้ใช้กับรูปที่ทำการสักนั้น ข้าพเจ้าไม่ได้เห็นการสักหรอกมีแต่เพื่อนฝูงเป็นผู้เล่าให้ฟังเนื่องจากข้าพเจ้าไม่นิยมการสักและไม่ถูกกับอัธยาศัยของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงไม่เคยทำการสักยันต์ตามผิวหนังเลย           

           เพื่อนบ้านที่ติดกับบ้านของข้าพเจ้านั้นนิยมทำการสักกัน เมื่อปิดเทอมภาคฤดูร้อน วัยรุ่นต่างๆก็จะมาชุมนุมกันที่บ้านของเพื่อนข้าพเจ้านั้น เมื่อพ่อแม่ออกไปทำมาหากินในบ้านนั้นก็ไม่มีผู้ใหญ่อยู่ การจับกลุ่มทดลองปลุกของจึงเริ่มขึ้น...           

          ประตูบ้าน หน้าต่างทุกบานจะถูกปิดจนหมด มีแต่กลิ่นธูปและแสงเทียนที่สว่างไสวในห้องนั่งเล่นเท่านั้น การทดลองได้เริ่มขึ้น ผู้ที่ทำการปลุกของจะนั่งขัดสมาธิประนมมือท่องคาถาเสียงดัง ผู้ชมจะนั่งยองๆดูห่างๆเผื่อว่าเห็นท่าไม่ดีจะได้วิ่งหนีทัน มีผุ้คุมอยู่สองคนคอยช่วยเหลือถ้าของที่เข้านั้นแรงเกินไป หรือผู้ถูกของเข้าจะทำอันตรายตนเองหรือต่อผู้ชม            

          ไม่นานนักร่างของผู้ปลุกของจะเริ่มสั่นเทิ้มหลังจากได้ทำการร่ายคาถาไปสักพัก มือที่พนมอยู่นั้นเริ่มแยกออกและออกอาการร่ายรำไปตามอานุภาพของของที่ปลุกนั้น ถ้าปลุกเสือก็จะมีการคลานสี่เท้าและร้องกรรโชกเหมือนเสือ ถ้าปลุกหมีก็จะเดินสองเท้าและร้องเสียงเหมือนหมี ถ้าปลุกลิงลมต้องเอาเชือกล่ามที่เอวก่อนทำการปลุก เพราะลิงนั้นวิ่งและปีนได้เร็วมาก เผลอแผลบเดียวปีนขึ้นไปอยู่บนขื่อคาบ้าน ถ้าไม่ผูกเอาไว้และหนีออกไปจากบ้านได้จะทำให้ตามจับตัวลำบาก ถ้าปลุกฤาษีเดินดง ก็จะทำท่าทางอย่างกับคนแก่หลังโกง มือขวาทำท่าถือไม้ตะพด มือซ้ายเอาไขว้หลังและเดินมองโน่นมองนี่คุยโน่นคุยนี่เหมือนคนแก่ผู้ที่ปลุกของจะไม่มีความรู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไปในระหว่างที่ของนั้นเข้าเหมือนกับคนที่เสียสติ และจะออกอาการท่าทางไปต่างๆนาๆ ผู้ชมซึ่งรวมทั้งข้าพเจ้าก็จะเดินถอยห่างถ้าร่างนั้นเข้ามาใกล้และมีท่าว่าอาจจะทำอันตราย และจะวิ่งกรูกันเข้าไปใกล้ๆเมื่อร่างทรงเดินห่างออกไป เมื่อผู้คุมต้องการให้การแสดงยุติหรือเห็นท่าไม่ดีที่จะต้องเอาของนั้นออกไปก็จะวิ่งไปด้านหลังร่างผู้ปลุกของพร้อมทั้งเอามือทั้งสองอุดหูทั้งสองข้างของร่างนั้น ไม่นานนักร่างนั้นก็จะอ่อนระทวยเหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยเอาลมออกพร้อมทั้งแน่นิ่งไปสักพักและหลังจากนั้นก็ฟื้นสติขึ้นมาเป็นปกติ

               ตัวของข้าพเจ้าเองนั้นมีความชอบพิธีปลุกพระมากกว่าปลุกของ  พิธีการก็มีไม่มากเพียงแต่นำพระที่จะทำการปลุกนั้นมาใส่ในอุ้งมือที่พนมอยู่นั้น พร้อมทั้งนั่งขัดสมาธิ ภาวนาคาถา “นะ มะ พะ ทะ” และกลั้นใจไปเรื่อยๆ ไม่นานนัก อาการก็จะออกขึ้นอยู่กับอานุภาพของพระที่เราเอาใส่ไว้ในอุ้งมือเป็นหลัก ถ้าเป็นเมตตามหานิยมท่ามือของเราก็จะลูบไล้ใบหน้าเรา ถ้าเป็นคงประพันชาตรีมือจะกำแน่นเข้ามาพร้อมกับร่างกายจะสั่นกระตุกถ้าอานุภาพมากจะกระโดดลอยพึ้บๆทั้งๆที่นั่งอยู่อย่างนั้น แต่ถ้าเป็นพระที่ไม่มีการปลุกเสกหรืออาจารย์ผู้ปลุกเสกไม่มีวิชาแก่กล้าก็จะไม่มีอาการอะไรเกิดขึ้น

               การปลุกพระเราจะมีความรู้สึกตัวตลอดเวลาว่าได้ทำอะไรลงไป แต่การปลุกของนั้นร่างของผู้ปลุกจะขาดสติสัมปชัญญะและจะทำไปตามอำนาจของของที่มาเข้านั้น ข้าพเจ้าจึงได้พยายามห้ามเพื่อนๆเสมอๆว่าอย่าไปสักน้ำหมึกหรือสักน้ำมันเด็ดขาดเพราะไม่มีประโยชน์อันใด ... 

...................................... 

หมายเหตุ : บทความนี้ได้รับการลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ เมืองไทยนิวส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยคุณVasin Sornprasitti (Paul) อีเมล์ [email protected] (www.18body.com )