<p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ชี – วิ -  ต -  ส่ -  ว -  น -  ตั -  ว: สะกดเป็นไหม</p>

  การที่เป็นคนทุ่มเทชีวิตและหัวใจเพื่องานเพียงอย่างเดียว บางครั้งทำให้ไม่เข้าใจว่าเวลาของคนอื่นในการทำงานนั้น เค้าทำกันอย่างไร  ขณะที่เราทำงานอย่างทุ่มเททั้งในเวลา และนอกเวลาราชการ โดยไม่คิดว่าวันไหนวันหยุด เวลาไหนควรหยุด  เราจึงคิดอยากให้คนอื่นเค้าทำเหมือนเราบ้าง  บางทีคนรอบข้างจึงเกิดอาการไม่สบอารมณ์กันขึ้นมาเฉย ๆ เมื่อ(มั่ว)มัวแต่ทำงาน ๆ ๆ ๆ   ด้วยเหตุดังกล่าวจึงมีคำพูดจากคนข้าง ๆ ว่า  

</span><p>สะกดเป็นไหม คำว่า “ชีวิตส่วนตัว”  </p><p>รวมไปถึง “บริหารเวลา” เป็นไหม </p><p>หลาย ๆ ท่านในที่ทำงานก็ต้องการมีชีวิตส่วนตัวนะ  </p><p>หาความพอดีให้ชีวิตบ้าง </p><p>ถึงแม้จะ “โสด” (สดุดหัวใจจัง) แต่ก็ต้องมีภาระอย่างอื่น  </p><p>ลูกเต้าน่ะเคยดูแลไหม….โชคดีที่เป็นหมาน้อยธรรมดา 2 ตัว…ผูกปิ่นโตตอนเย็นเป็นอาหารวันละ 30 บาท (ไม่รวมค่าขนม) ฮา…. </p><p>อืม… </p><p>มนุษย์ทุกคนต้องการเวลาเป็นส่วนตัวทั้งนั้นเพียงแต่เราคิดว่าการทำงาน (นอกเวลาราชการ ที่ไม่มีเสียงโทรศัพท์  ไม่มีคนมาพูดคุยปรึกษา ไม่มีสิ่งแวดล้อมที่ก่อให้เกิดอาการเบรคการทำงาน) ก็เป็นส่วนหนึ่งในความเป็นส่วนตัวของเรา ทำให้เราทำงาน  คิดงาน ได้อย่างสะดวก สบายใจ และเกิดผลดีต่อตัวเองและองค์กร   แต่เราลืมนึกไปถึงคนข้าง ๆ ว่า สิ่งที่เค้าต้องการจากเรานั้นมันคือเวลา การดูแลการเอาใจใส่ ฯลฯ </p><p>ด้วยเหตุดังกล่าว  จึงทำให้ได้มีโอกาสกลับมาคิดอีกทบทวนตัวเองอีกครั้งหนึ่งว่า  “เรา”ใช้เวลากับการทำงานมากไปไหม  ถึงที่ทำงาน 07.40 น.  กลับบ้าน ทุ่ม สองทุ่ม สามทุ่ม อาจถึงเที่ยงคืน แล้วแต่กรณีมีงานหรือไม่มี หรือมีใจทำงานไปเรื่อย ๆ (อ่านสั้น ๆ ได้ว่า  ทำงาน“ไปเรื่อย”…อิอิ)   </p><p>ณ  บัดนี้จึงคิดสรุปหาทางออกได้ว่า   “ควรบริหารเวลาในการทำงาน”  ดังนั้น  เพื่อให้มีเป้าหมายชัดเจนในแต่ละวัน จึงตั้งใจ(จะ)ทำดังต่อไปนี้ </p><p>1.     เขียนเป้าหมายในการทำงานแต่ละวัน</p><p>-         งานที่ทำในหน้าที่หัวหน้า(ที่มีลูกน้องคนเดียว..อิอิ)</p><p>-         งานประจำ</p><p>-         งานที่ต้องพัฒนา</p><p>-         งานที่ได้รับมอบหมายพิเศษ</p><p>-         งานตามใจฉัน เช่นเขียน blog (ฮา)</p><p>(อันนี้ล้อมาจาก TOR ในการทำงานเลยนะเนี่ย….ยกเว้นข้องานตามใจฉัน…อุอุ)</p><p>2.     ลำดับความสำคัญของแต่ละงานไว้ด้วย</p><p>3.     หมั่นตรวจสอบปรับการทำงานให้ได้ตามเวลาที่ตั้งเป้าหมายไว้ </p><p>4.     แบ่งเวลาไปหาเขาบ้าง  เฮ้ย ไม่ใช่  แบ่งเวลาในการออกกำลังกายบ้าง</p><p>5.     ฯลฯ </p><p></p><p>เพื่อน ๆ มีข้อเสนอแนะในการปฏิบัติตัวในการทำงานให้มีความสุข  โดยไม่ให้กระทบกับสิ่งที่อยู่รอบ ๆ ข้างตัวเราได้อย่างไรบ้าง  เชิญออกความเห็นเพื่อการพัฒนาปรับปรุงตัวเองต่อไปด้วยนะคะ  อิอิ   </p><p>ขอยกเว้นหรือสงวนสิทธิ์ในการเข้ามาแสดงความคิดเห็นสำหรับ </p><p>1.  อ.แป๋ว  เพราะอาจารย์ทำงาน 20 ชั่วโมงต่อวัน (รวมนอนคาหน้าคอมฯ ที่บ้าน) จนคนที่บ้านซื้อคอมฯ (หลอกล่อ)  ให้มาทำงานต่อที่บ้านจะได้เห็นหน้าอันสดใสบ้าง </p><p>2.  คุณเมตตา  ทำงานวันละ 11 – 12 ชั่วโมง (ไม่รวมที่บ้าน)  ไม่กินข้าวกินปลาจนกว่าจะรู้ตัวว่าไม่ได้กิน….เธออิ่มทิพย์จากการทำงาน ขอมีกาแฟ  1  แก้ว  ก็อยู่ได้  </p><p>3.  คุณแป๊ด รัตติยา ทำงานวันละ 9 ชั่วโมง (ไม่รวมนอนคาคอมฯ ที่บ้าน) ลูกต้องมานั่งเฝ้าหน้าคอมฯ  ดูว่าเมื่อไรคุณแม่จะเผลอ (เผลอเมื่อไร คอมฯ เสร็จลูก  เธอจึงต้องเฝ้าหน้าคอมฯ ตลอด) </p><p>4.     พ่อครูบา ทำงานตลอด 24 ชั่วโมง (แม้กระทั่งเวลานอน…เพราะสมองคิด และฝันตลอด)  </p><p>5.  น้องขจิต (ศิษย์ส่ายหน้า) ทำงานเป็นบ้าเป็นหลัง จนถึงปัจจุบันยังไม่ได้ไปเมืองนอกอีก (หลอกกินข้าวฟรีเราหลายมื้อแล้ว) </p><p>6.     น้องแผ่นดิน ทำงานไม่รู้ว่าเวลาไหน ควรจะแบ่งภาคอย่างไร  (ดีที่นางไหเข้าใจและดูแลลูกเป็นอย่าวดี) </p><p>7.  น้องเม้ง (เยอรมัน) ทำงานตลอด 24 ชั่วโมงเหมือนพ่อครูบา  นอนเวลาไหน ไม่สามารถทราบได้ จนกว่าจะบอกว่าขอตัวไปนอนก่อน สักครู่ก็จะโผล่มาทักทายให้ต๊ก-กะ-ใจเล่นในเวลาทำงานของเรา   แสดงว่าเราแอบออนเอ็มเวลาทำงาน อุอุ </p><p> 8.       อ.ลูกหว้า  ก็ทำงานตลอด 24 ชั่วโมงยกเว้นเวลากินกับนอนเล็กน้อย จนหนุ่ม ๆ  ท้อและถอย (รู้นะ เพราะเธอออนตลอดเวลาจนกว่าจะเข้านอน..อุอุ)</p><p>ฯลฯ</p>  <p></p><p>เพราะทั้งหมดที่เอ่ยนามมา  ไม่สามารถเป็นแบบอย่างได้ ฮา ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  และมีหมายเหตุว่า  ขอให้พิจารณา(หัว)ใจ ตัวเองด้วย  เผื่อคนข้าง ๆ จะอภัยให้ และกลับเข้าบ้านได้อย่างปลอดภัย  และไม่มีคำถามว่า ชี – วิ -  ต -  ส่ -  ว -  น -  ตั -  ว: สะกดเป็นไหม </p>