สวัสดีครับ

มีเรื่องเล่าการทำงานครับ

วันนี้ระหว่างการทำงาน  ผมรู้สึกว่าผมได้ทำสิ่งที่ไม่เหมาะสมกับเพื่อนร่วมงานด้วยวาจา  ประโยคหนึ่งครับ...

เรื่องราวเริ่มต้นด้วยคนไข้ติดสุราต้องการกลับบ้านและก็จะหนีกลับถ้าไม่ให้กลับ   ผมได้รับการติดต่อกับเจ้าหน้าที่ที่ดูแลว่าให้มาดูคนไข้และพิจารณาการกลับบ้านว่าจะได้หรือไม่

เมื่อมาถึงผมก็เริ่มต้นด้วยการพูดคุยกับญาติ  และอธิบายทีมว่าจะให้นอนรักษาต่อ   จากนั้นก็ได้สั่งการรักษา  ...ให้ยานอนหลับแบบฉีด

ระหว่างการดูแลด้วยความรู้สึกเข้าใจว่า  เพื่อนร่วมทีมเหมือนความรู้สึก  และความต้องการที่จะให้ผู้ป่วยกลับบ้าน  โดยที่ความต้องการผมคืออยากช่วยให้ผป ตัดสุราให้ได้

ระหว่างการฉีดยาให้ผู้ป่วยสงบเข็มแรก..

ผมก็หลุดคำว่า...อืมเราต้องรักษานะ  อย่าเชียร์ให้ผู้ป่วยกลับบ้านสิ

หลังจากนั้นผมก็ได้รับข้อมูลสะท้อนกลับ   และผมก็พยามรับฟัง

ในระหว่างที่ฟัง 10 นาทีแรกผมก็ไม่รู้สึกตัวนัก  คิดบ่นใจใจว่า  ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องคิดเช่นนนั้น

           แต่เมื่อผมพยามมีสติ  และรับฟัง  คิดว่าทุกคนต้องมีเหตุผลของตนเอง  เราคิดไม่เหมือนกันเพราะเชื่อและมองต่างกัน

       ในการฉีดยาเพื่อให้ผู้ป่วยสงบครั้งที่สอง  ผมก็ได้คุยกับน้องเขา  และกล่าวว่าที่ผมพูดไปเมื่อตะกี้  มันแรงไปหน่อยนะ(ขอโทษในใจ)    แล้วเราก็ได้เปิดพื้นที่ในการแสดงเหตุผลและความเชื่อของแต่ละฝ่าย  เมื่อเปิดใจรับฟัง  เราก็เข้าใจที่ไป  ที่มาของความคิด

แพทย์

   -  ต้องการรักษาและบำบัดผู้ป่วย  ถ้าเราไม่บำบัดวันนี้วันหน้าก็ต้องรักษาอยู่  อาจจะมาด้วยสาเหตุอื่นๆ ที่ร้ายแรงกว่า

  -  คนที่ติดสุราเขาก็ต้องอยากกลับอยู่แล้ว  เพราะว่าไม่รู้สึกตัวแบบคนปกติ  ความคิดเขาก็ต้องกลับเพื่อจะได้ไปดื่มต่อ

  - เราน่าจะเข้าใจและมองว่าเขาน่าจะได้รับการบำบัดนะ

  - มองว่าต้องทำตามคำสั่งและความต้องการแพทย์

 

เพื่อนร่วมทีม

  - ผู้ป่วยต้องการกลับบ้าน  ถ้าไม่ให้กลับก็จะหนี  ทำให้ถ้าหนีไปก็อาจจะไม่ปลอดภัย  เป็นอันตรายระหว่างทางได้

  - การบำบัดให้สำเร็จก็มีหลายปัจจัย  สังคม  ผู้ป่วยอาจจะกลับไปกินต่อหลังบำบัดได้

  - เจ้าหน้าที่มีน้อย  ดูแลคนไข้อื่นๆอีกหลายคน  อาจจะดูแลไม่ทั่วถึง  ถ้าคนไข้หนีไปเกิดอันตรายก็เป็นความผิดอีก

 

   หลังจากที่ได้ฟังเหตุผลของแต่ละคน  ก็ทำให้เข้าใจกันและกัน

แต่ละฝ่ายก็เริ่มมองในมุมคนอื่นๆ  และแสดงความเข้าใจ  และขอโทษ  ผมรู้สึกได้เลยครับว่า  ผมต้องขอโทษน้อง..เพราะที่ผมพูดไปอาจจะติดอารมณ์ร้อนๆนิดนึง..

 

    ส่วนผู้ป่วยท่านนี้ผมก็ได้ฉีดยาให้สงบ  และเฝ้าดูอาการนาน1 ชม  ได้ยาไปทั้งหมด 8 เข็ม(คนปกติได้ไป 2 เข็มก็อาจจะหยุดหายใจได้)   แต่คุณลุงก็ยังไม่หลับดี  แต่ก็สงบลงมาก

   ในที่สุดเราก็ตัดสินใจมัดผู้ป่วยไว้และให้เตียงข้างๆ  และญาติช่วยเฝ้า

 

   ครับสรุปประเด็นคือ

         - ถ้าเรารู้สึกไม่ดี  รู้สึกผิดก็ขอโทษ น่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

        - ยิ่งรู้ตัวเร็วยิ่งดี ลดความเข้าใจผิดหรือขัดแย้งได้มาก

       - ถ้าเราขอโทษได้ แปลว่าเรารู้ตัวเอง  และลดความเป็นตัวตนออกไป  โดยมองคนอื่นด้วยความเข้าใจ

       - การรับฟัง  การยอมรับในเหตุผลของคนอื่นๆ  จะทำให้เราเข้าใจกันและกันมากขึ้น

 

   ขอบคุณครับ...