ขอย้ำอีกครั้งการต่อทะเบียนรถยนต์ที่ขนส่งจังหวัดนนทบุรีใช้เวลาเพียงนาทีเดียว
เมื่อวานนี้ตอนเย็นได้ชำเลืองไปดูป้ายวงกลมหน้ารถยนต์ของตนเองว่าใกล้จะถึงเวลาต่อทะเบียนหรือยังก็พบว่าต้องต่อภายในวันที่
7 ตุลาคม 2550
เช้าวันนี้ ( 5
ตุลาคม 2550 ) ก่อนออกจากบ้านมาทำงานจึงหยิบสมุดทะเบียนรถมาด้วย
พอมาถึงที่ทำงานได้โทรศัพท์ไปที่บริษัทไทยพัฒนาประกันภัยที่เคยทำประกัน
พรบ. อยู่ก่อนเพื่อขอต่อประกัน พรบ.
ตอนพักเที่ยงจะไปเอาหลังจากนั้นก็ทำงานอย่างอื่นและเข้าประชุมเรื่องการพัฒนาระบบ
ICT
เลิกประชุมตอนเที่ยงได้ขับรถไปรับเอกสารประกัน พรบ. จ่ายเงินไป
700 บาทแล้วขับรถไปตรวจสภาพที่บริษัทแห่งหนึ่ง
เขาบอกว่ากำลังติดพักเที่ยงให้นั่งคอยตอนบ่ายโมง
ข้าพเจ้าไม่คอยจึงขับรถไปตรวจสภาพที่อื่นซึ่งอยู่ในซอยเทพพนม
ใช้เวลาเพียง 10 นาทีก็ตรวจเสร็จ
จากนั้นได้ขับรถมาที่ขนส่งจังหวัดนนทบุรีเวลาประมาณเที่ยงครึ่ง
เขามีป้ายบอกทางไปต่อทะเบียนข้าพเจ้าขับไปตามป้ายบอก ไปพบช่อง 2 ช่อง
ลักษณะคล้ายช่องจ่ายเงินบนทางด่วน
พอขับรถไปจอดเจ้าหน้าที่ขอเอกสารข้าพเจ้าส่งเอกสารที่ต้องใช้คือสมุดทะเบียนรถ
หลักฐานการทำประกันตาม พรบ. และหลักฐานการตรวจสภาพรถ
ให้เจ้าหน้าที่ไป
หลังจากนั้นประมาณครึ่งนาทีเจ้าหน้าที่ก็บอกจำนวนเงินที่ต้องจ่าย
ข้าพเจ้าก็ส่งเงินให้ไป
อีกประมาณครึ่งนาทีเขาก็ส่งสมุดทะเบียนรถ ใบเสร็จรับเงิน ป้ายทะเบียน
และเงินทอนมาให้ แล้วพูดว่าเสร็จแล้วครับ
ข้าพเจ้างงมาก ๆ รับเอกสารมา ขอบคุณเขาแล้วก็ขับรถออกมา
ใช้เวลาเพียงนาทีเดียว
ขอย้ำอีกครั้งการต่อทะเบียนรถยนต์ที่ขนส่งจังหวัดนนทบุรีใช้เวลาเพียงนาทีเดียว
ข้าพเจ้าไม่ได้เกิดที่จังหวัดนนทบุรีแต่อาศัยอยู่ที่จังหวัดนนทบุรีมามากกว่า
30 ปี ตั้งแต่สำนักงานขนส่งจังหวัดนนทบุรียังไม่มี
งานเหล่านี้ยังอยู่กองทะเบียนกรมตำรวจซึ่งของเราอยู่ที่ท่าน้ำเมืองนนท์ข้างหอนาฬิกา
ต่อมาก็ตั้งสำนักงานขนส่งจังหวัดนนทบุรีเป็นอาคารแบบชั่วคราวอยู่แถวหน้าโรงแรมปาร์คอินน์
และในที่สุดก็มาอยู่อาคารถาวรคือที่ปัจจุบัน
ผมได้มีโอกาสใช้บริการมามากว่า 20 ปี
ได้สังเกตการให้บริการของเขาว่ามีการพัฒนาขึ้นมาตามลำดับตั้งแต่การต่อทะเบียนป้ายวงกลมต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมงยื่นเอกสารแล้วนั่งคอยเรียก
เรียกแล้วต้องไปเสียเงินอีกช่อง
แล้วนั่งคอยเจ้าหน้าที่เขียนป้ายวงกลมกันอย่างรีบเร่ง จนมาถึงยุค One
Stop Service
ที่ขึ้นไปแล้วกดบัตรคิวนั่งรอเรียกไปจ่ายเงินแบบธนาคาร
ซึ่งใช้เวลาประมาณ 15 นาทีเพราะต้องนั่งรอเรียก
แต่ One Stop Servie
ยุคปัจจุบันที่ข้าพเจ้าไปพบมาวันนี้ใช้เวลาเพียงหนึ่งนาที
ถือเป็นผลงานชิ้นโบว์แดง ( Best Practice )
ของสำนักงานขนส่งจังหวัดนนทบุรี
ความจริงเขาคงมีสิ่งดี ๆ อยู่อีกมากแต่ข้าพเจ้าไม่ได้สัมผัส
เรียนท่านอาจารย์ใหญ่(ท่านรองสุพจน์) ตัวหนังสือเล็กอ่านแล้วไม่สบายลูกตาค่ะ สำหรับเรื่องหมวดหมู่ก้อใช้วิเคราะห์/สรุปจากเรื่องที่เขียนค่ะ
ขอบคุณครับคุณรุ่งนภา ที่บอกเรื่องขนาดตัวหนังสือมา ตอนนี้แก้เป็นตัวใหญ่เรียบร้อยแล้ว
การทำงานราชการพัฒนารวดเร็วแบบชัดเจนในยุคนายกฯทักษิณนั่นแหละครับ
ระบบพัฒนา แต่ใจคนมิได้พัฒนาตาม
ดิฉันเพิ่งประสบเหตุการณ์ที่แสนจะเศร้าใจเมื่อวานนี้เอง เมื่อไปสอบซ่อมภาคปฏิบัติ
เพื่อขอใบอนุญาตขับรถยนต์
เจ้าหน้าที่ผู้หญิง บอกตั้งแต่ตอนต้นว่า ขอความร่วมมือไม่ต้องมาติดตามนะว่า ถึงคิวหรือยัง ทำไมยังไม่ได้สอบซะที ทุกคนได้สอบแน่ ๆ
ดิฉันก็เชื่อฟัง นั่งรอตั้งแต่เข้าแถวค้นเอกสาร ลงชื่อเป็นลำดับต้น ๆ จำคนหน้าได้ว่ามาสอบซ่อมท่าเดียวกัน
เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง คนที่อยู่ข้างหน้าได้สอบแล้ว ดิฉันรออีกนานพอสมควร จึงเข้าไปถามที่ป้อม ซึ่งมีทั้งเจ้าหน้าที่ชายและหญิงคู่กัน ลองถามดูว่าได้เรียกชื่อหรือยัง เผื่อดิฉันฟังไม่ได้ยิน (แต่โอกาสน้อย เพราะพยายามตั้งใจฟังตลอด ไม่กล้าไปไหนทั้งนั้น ไม่ว่าห้องน้ำ หรือจะไปกินน้ำ ปักหลักนิ่งอยู่เก้าอี้ข้างป้อมเลย) คุณป้าท่านนั้นหันมาต่อว่าดิฉันว่า ไม่ต้องใจร้อน รอหน่อยได้สอบแน่หน่า ดิฉันก็รอต่อไป จนเกือบเที่ยง จึงเข้าไปถามใหม่ว่า คนที่มาช่วงเดียวกันหายไปจะหมดแล้ว ทำไมยังไม่ถึงดิฉันซะที โดยเฉพาะคนที่อยู่ก่อนดิฉัน สอบท่าเดียวกันด้วย เขาไปตั้งนานแล้ว ดิฉันใช้น้ำเสียงสุภาพ แต่คุณป้าท่านนั้นก็ต่อว่าดิฉันอีกว่า ใจเย็น ๆ น่า ได้สอบแน่ ดิฉันก็บอกเขาว่า ช่วยกรุณาตรวจสอบให้หน่อย อาจตกสำรวจ เขาก็ต่อว่าดิฉันอีกว่า ได้สอบแน่ สอบหลัง ๆ ส่วนใหญ่สอบได้ด้วย ดิฉันรอ ๆ ตั้งแต่เก้าโมงครึ่งจนเกือบเที่ยง ตั้งแต่หน้าตาสดชื่นจนหน้าตาโทรม ทั้งร้อนทั้งเหนื่อย แล้วก็แสนจะเกรงใจครูสอนขับรถที่เอารถมารอดิฉันซึ่งเหลืออยู่แค่คนเดียว เขาก็มาพูดกับดิฉันเหมือนกันว่า ทำไมไม่ถึงซะที รอคุณอยู่คนเดียวเนีย ดิฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง ต้องคอยมองทั้งเจ้าหน้าที่ในป้อมและครู กลัวเค้าเรียกแล้วปรากฎว่าครูไม่อยู่ ก็ไม่มีรถจะสอบ มองไปมองมา เจ้าหน้าที่ผู้หญิงก็มาบอกดิฉันว่า ไม่ได้ค้นเรื่องของดิฉันออกมา เห็นไหม ตกสำรวจจริง ๆ ด้วย แต่ทวงถามมิได้นะ แถมไม่มีขอโทษซักคำ ดิฉันก็ไม่ว่าไร ไม่ถือสา การทำงานผิดพลาดกันได้ (แต่ถ้าแสดงความรู้สึกสำนึกผิดขอโทษบ้างก็จะรู้สึกดีกว่านี้มาก)
เรื่องมิได้จบเพียงแค่นั้น เขายังเรียกสอบใบขับขี่มอเตอร์ไซค์คั่น อ้าว ก็ไม่ว่ากัน รอจนสอบครบหมด เมื่อถึงคิวดิฉันสอบ ดิฉันยังนึกในใจว่า จะให้อภัย ไม่ถือสา แต่...อะไรกันนี่ ดิฉันทำอะไรผิดหรือ ดิฉันก็ใช้เวลาในการสอบไม่ได้มากไปกว่าคนที่สอบตั้งแต่ช่วงต้น ๆ และน้อยกว่าอีกหลายคนด้วยซ้ำ อาจจะเงอะงะบ้าง แต่ถ้าดิฉันคล่องดิฉันก็ไม่ต้องมาสอบซ่อมหรอก เจ้าหน้าที่ผู้ชายในป้อมประกาศเสียงดังว่าดิฉันว่าช้า ทำให้คนอื่นต้องรอ ทำไมล่ะคะ ถ้าดิฉันคล่องก็ไม่ต้องมาสอบซ่อมหรอก แล้วดิฉันก็ไม่ได้ช้ามากไปกว่าคนทีสอบในช่วงต้น ๆ นะ แต่ตอนนั้นมันไม่ใกล้เที่ยงอย่างนี้นี่ แล้วใครล่ะที่ลืมค้นเอกสารของดิฉัน ทำให้ดิฉันต้องมาติดค้างอยู่ใกล้เที่ยงเช่นนั้น ทั้ง ๆ ที่ดิฉันรีบไปตั้งแต่เช้า ตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงด้วยซ้ำ เพื่อที่จะต้องมาให้เสร็จเร็ว ๆ ดิฉันแทบจะร้องไห้ เมื่อส่งรถให้ครูแล้ว จึงลงไปถามเจ้าหน้าที่ผู้ชายท่านนั้นว่า มาเร่งดิฉันทำไม เขาก็ยังมาทำท่ารำคาญ และโบกมือไล่ดิฉัน แล้วก็พูดว่า "ไปเถอะไป ๆ ไม่ต้องบ่นมาก" สรุปแล้ว ทำเหมือนกับดิฉันเป็นตัวปัญหา ใครกันแน่ ถือว่าเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ มาทำอำนาจบาตรใหญ่ ขู่ประชาชนตามใจชอบอย่างนี้ นี่หรือ ผู้มีหน้าที่ให้บริการ
ดิฉันขอแนะนำให้ไปเข้ารับการอบรมหลักสูตร "การให้บริการที่ดี" ทำผิดจงยอมรับ ผิดพลาดกันได้ แต่อย่าใช้มารยาทแย่ ๆ เช่นนี้กับใครอืก ข้อร้องล่ะ