ข้อคิดของมนุษย์เงินเดือน อ่านแล้วรูสึกว่าโดนมากในฐานะที่เป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..
มีนกแสนสวยตัวหนึ่ง มีขนสวยงามมาก
มีคนอยากได้ไว้ครอบครองเป็นจำนวนมาก
แต่ไม่เคยมีชาวบ้านคนไหนจับนกตัวนั้นได้เลย
อยู่มาวันหนึ่งมี อาบัง ขายถั่วมานั่งใต้ต้นไม้ที่มีนกแสนสวยอยู่
พอนกแสนสวยเห็นถั่วของอาบังก็เกิดอยากกินขึ้นมา จึงร้องบอกอาบังว่า
..อาบังอาบัง ขอถั่วให้ชั้นกินหน่อยสิ?
..อาบังได้ยินดังนั้น ก็ตอบกลับไปว่า
..ได้เลย ได้เลย แต่ขอขนให้ชั้นเส้นนึงนะ?
พอนกได้ยินดังนั้นก็ก้มลงมองที่ขนของตนเอง แล้วคิดว่า
ขนของตนเองนี่มีเยอะมากเสียไปสักเส้นคงไม่เป็นไรหรอก
นกแสนสวยก็เลยให้ขนอาบังไปหนึ่งเส้นแล้วก็ลงไปกินถั่วของอาบัง
...วันต่อมานกแสนสวยก็บอกกับอาบังอีกว่า
ขอถั่วให้ชั้นกินหน่อยสิอาบังก็ตอบเหมือนเดิมว่าขอขนให้ชั้นเส้นหนึ่งก่อน
นกแสนสวยก็คิดเหมือนเดิมว่าขนมันยังมีอยู่เยอะก็เลยให้ขนอาบังไปอีก
เป็นอย่างนี้ต่อไปอีกหลายวัน.. จนวันหนึ่ง นกแสนสวยก็ขอถั่วอาบังกินอีก
อาบังก็ตอบเหมือนเดิมว่า ขอขนให้ชั้นเส้นหนึ่งก่อน
นกก็ไม่รีรอรีบให้ขนอาบังไปทันที แล้วลงมากินถั่วของอาบัง
อาบังก็เลยจับนกตัวนั้นไว้ได้เพราะว่าขนของมันเหลือน้อยแล้วไม่สามารถที่จะบินหนีอาบังได้
...เรื่องนี้ถ้าอ่านผ่านไปอาจจะไม่ได้อะไรเลย...
แต่ถ้าเราลองคิดให้ดีเปลี่ยนจากนกแสนสวยเป็นตัวเรา
ขนของนกแต่ละเส้นคือเวลาของเราที่เสียไป
และอาบังเป็นนายจ้างของเรา
ส่วนถั่วที่อาบังให้ก็เหมือนกับเงินเดือนที่นายจ้างให้เรา...
หมายความว่าทุกวันนี้... ถ้าเรายังประมาทในการใช้ชีวิต
ยังพอใจแค่เงินเดือนที่นายจ้างให้เราทุกเดือน...
เวลาของเราก็จะค่อยๆหมดไปเรื่อยๆ
เวลาของเราไม่ได้มีมากมายหรอก..
แป๊บเดียวเดี๋ยวมันก็หมดไปแล้ว
ซึ่งเงินเดือนที่นายจ้างให้เราเนี่ย
ก็ให้แค่พอเราอยู่ได้ทุกเดือนเท่านั้นแหละ
บางคนอาจจะคิดว่าการทำงานประจำเป็นอาชีพที่มั่นคง
แต่ว่าไม่น่าจะใช่...เพราะว่าการเป็นลูกจ้างเค้าเนี่ย
เราไม่สามารถที่จะกำหนดวิถีชีวิตของตัวเองได้
เราถูกนายจ้างเรากำหนดให้ต่างหากว่าจะหยุดวันไหน?..วันนี้จะทำอะไร?
ไม่อยากให้ทุกคนยึดติดกับความคุ้นเคยกับความสบายเพียงแค่วันนี้
แต่อยากจะให้มองให้ไกลๆมองถึงอนาคตของเราว่า
เราจะหยุดทำงานเมื่อไหร่เราจะใช้ชีวิตในวัยเกษียณอย่างไร
นั่นคือ การวางแผนสำหรับชีวิตในวันข้างหน้า
อยากเป็นคนแก่ที่มีเงิน ก็ต้องเก็บออมและประหยัดตั้งแต่วันนี้
อยากเป็นคนแก่ที่มีสุขภาพดี ก็ต้องออกกำลังกายและรักษาสุขภาพตั้งแต่บัดนี้
เครื่องดองของเมา บุหรี่ เหล้า แอลกอฮอล์ ละเว้นได้ก็จงละเว้นเสียเถิดไม่เกิดผลดีเลย
อย่าเป็นเหมือนนกแสนสวยนั้นเลยนะ ..ที่รู้ตัวก็ตอนที่ตัวเองไม่มีขนอยู่ที่ตัวแล้ว
*สวัสดีครับ ได้เข้ามาอ่านมนุษย์เงินเดือน…ครับก็เป็นสิ่งที่น่าคิดในยุคนี้ ข้าราชการในช่วงวันหยุดราชการถ้าไม่รู้จักใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ก็เป็นสิ่งที่น่าเสียดาย…..ถ้าลองคิดคำนวณดูปีหนึ่งก็มิใช่น้อย….ฉะนั้น ลองคิดดูซิว่าจะทำอะไรให้เกิดประโยชน์กับวันว่างจากงานราชการ
อ่านแล้วได้แง่คิดดีจังเลยค่ะพี่แหม่ม….ชอบตรงประโยคนี้จัง “อยากเป็นคนแก่ที่มีเงิน ก็ต้องเก็บออมและประหยัดตั้งแต่วันนี้ อยากเป็นคนแก่ที่มีสุขภาพดี ก็ต้องออกกำลังกายและรักษาสุขภาพตั้งแต่บัดนี้”
แหม่มมีเรื่องเล่าโดนใจมาก ๆ เลย น้องรู้หรือเปล่าพี่กำลังเซ็ง สุด ๆ กับขั้นเงินเดือน 1 ตค.50 ที่ผ่านมาก ฝ่ายตส. ทุกคนได้ขั้นหมด ยกเว้นพี่สนิท คนเดียว ทั้ง ๆ ที่ทำงานหนักตลอด 6 เดือนที่ผ่านมาก เพื่อ น ๆ ได้แต่เห็นใจ แต่พูดอะไรไม่ได้ เซ็.ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ