"เหมือนตุ๊กตาการ์ตูนตัวกลมๆ

           ลูกสาวผมคนนี้ฝีมือเยี่ยม

           งานวันนี้หน้าที่เธอตระเตรียม

           เป็นคนเปี่ยมน้ำใจยังไร้แฟน"

ท่านเห็นสาวน้อยหน้ากลมๆตัวป้อมๆเดินฉับๆทั่วงานไหม คนนั่นแหละใช่เลยตูนลูกสาวผม พูดถึงเธอผมยืดมากเลยนะ เห็นเธอทำงานตัวเป็นเกลียวแล้วเหนื่อยแทน ถึงงานหนักจะไม่เคยฆ่าใคร แต่ถ้าหนักตลอดไปก็คงไม่ไหวเหมือนกัน ได้แต่ภาวนาว่าหลังจากงานมหกรรมKM.เสร็จสิ้นลง เธอคงจะได้มีเวลาพักผ่อนบ้าง ด้วยอัธยาศัยอันดีงาม คณะที่มาล้วนรู้จักเธอในฐานะผู้ประสานงานหลัก การดูแลเอาใจใส่ด้วยไมตรี ทำให้งานนี้ออกมาดีคุ้มค่าเหนื่อย เพราะใครๆก็ชื่นชมที่มหกรรมKM.ภูมิภาค ที่ได้สร้างบรรทัดฐานเบื้องต้นไว้อย่างเป็นรูปธรรม 

 

พันธมิตรมหาวิทยาลัยนเรศวรที่มาร่วมงานครั้งนี้  จัดนิทรรศการในจุดที่พอเหมาะพอดี ทุกคนจึงอิ่มเอมกลับไปทั่วหน้า ในส่วนของกลุ่มเฮฮาศาสตร์นั้นดูจะสร้างความกังวลให้เธอไม่น้อย เป็นห่วงเป็นใยว่าเชิญพ่อมาแล้วเธอไม่มีเวลามาต้อนรับดูแล ..ที่ตั้งใจว่าจะพาพ่อไปไหว้พระ ก็ไม่ทราบว่าจะเอาเวลาที่ไหนในช่วงที่จำกัดจำเขี่ย มาเที่ยวนี้พ่อก็เลยไม่ขอเข้าวัดไปไหว้พระที่ไหน รอวันหน้า..ถ้าตูนว่างเราคงจะได้ไปวัดด้วยกันตามประสาพ่อลูกดั่งที่ตั้งใจไว้ 

Dsc0095755 

เพียงเห็นหน้าตูนกับอาจารย์วิบูลย์ หนูราณี และคุณหมอนักวิ่ง มาต้อนรับที่สนามบินก็ปลื้มเป็นที่สุดแล้ว ยังนึกในใจว่าตูนหนอตูน..ยากสายตัวแทบขาด เธอมาให้พ่อเห็นหน้าเป็นคนแรก ทันทีที่ย่างเท้าเข้าเมืองสองแคว บังเอิญว่ามีพี่ๆน้าๆรู้จักพ่ออยู่ก่อนแล้ว ท่านรองนายกเทศมนตรีได้รับรองอย่างแข็งขัน หนูลูกหว้าหนูราณีก็อยู่เคียงข้างตลอด ยังมีพวกลูกชายอีกโขยงหนึ่งคอยดูแล ชาวมน.อัธยาศัยดีต่างมาทักทายมิได้เว้น รวมทั้งเครือข่ายKM.ที่เขารู้จักพ่อ จึงดีใจที่ได้พบตัวจริงของชาวBlog ใหม่ๆตั้งหลายคน  โดยเฉพาะชาว มน.

มาคราวนี้มีการมะรุมมะตุ้นกันเองอยู่เรื่อยๆ คนนอกต้องรอเอาเครื่องดื่ม กล้วยตาก ขนม ผลไม้ มาให้ตามจังหวะว่าง บางที่ก็ใช้วิธีฝากผ่านลูกๆมา น้ำใจงามอย่างหาไม่ได้ในที่อิ่น ขอถือโอกาสขอบคุณตรงนี้ก็แล้วกัน บุญพาวาสนาส่งเราคงจะได้พบกันอีก

ตอนแรกนึกว่ามาล่วงหน้าหนึ่งวันคงจะมีเวลาได้คุยกันบ้าง เอาเข้าจริงแทบจะนับคำได้ เพราะไม่อยากจะถ่วงเวลาทำงานของเธอ พ่อแอบดูเธอเดินเกือบวิ่งทั้งวัน ก็ได้แต่เหนื่อยแทน ภาวนาขอให้มีพลังกายพลังใจยืนหยัดได้ตลอดงานเถอะนะลูก

ตูนห่วงและกังวลใจกับความเป็นอยู่ในระหว่างที่พ่อมาร่วมงานตลอดเวลา ในช่วงอาหารจะมาคล้องแขนพาไปส่งที่โต๊ะทุกมื้อ กลางคืนยังโทรมาเตือนให้เข้านอน แต่ก็ดีใจที่เธอพยายามหาจังหวะมาถ่ายรูปกับก๊วนรุ่นพี่แบบถลาเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ยิ้มแป้นแล้วก็หายตัวแว๊บไปทำงาน พ่อเองเป็นคนกินง่ายนอนง่ายไม่เรื่องมาก เอางานเป็นตัวตั้ง..คนทำงานย่อมรู้ดีว่าเราจะไม่มีเวลาไปคิดเรื่องไร้สาระอะไร  

จนกระทั้งเวลาเย็นวันสุดท้ายจะจัดเลี้ยงส่งแขกผู้ใหญ่ ถึงจะมีชื่อในโผพ่อก็ไม่อาจไปร่วมงานของตูนได้ เพราะธรรมเนียมของเฮฮาศาสตร์เราไปเป็นกลุ่ม นานๆมาเจอกันก็จะใช้เวลาอยู่ร่วมกันให้มากที่สุด เพื่อที่จะได้ดื่มด่ำกับคำว่าความสุขของคนที่อยู่ในสายธารเดียวกัน พวกเรามีเรื่องล้นโลกอยู่แล้วที่จะนำมาเปลี่ยนกันคุย ด้วยความกระหายที่ได้มานั่งต่อปากต่อคำต่อหน้าต่อตา   

มาพิษณุโลกเที่ยวนี้ไม่มีอะไรมาฝาก มีแต่มารับจนขนกลับมาไม่หมด ต้องฝากรถอาจารย์แสวงไป คนพิษณุโลกนี่เก่งในเรื่องสร้างความประทับใจ มีคนเอากล้วยหอมมาแขวนไว้ที่ประตูห้องพัก ทุกคนทำให้พ่อหลงปลื้มแบบนิรันดร์กันทั้งนั้น หนูราณีมีภารกิจมากก็ยังสละเวลามาเป็นเงาตามตัว ลูกหว้าอาสาพาไปทุกแห่ง แถมยังควักกระเป๋าเลี้ยงทั้งก๊วนอีกทุกมื้อ  น้ำใจหนอน้ำใจ แม่น้ำน่านยังน้อยไปเมื่อเปรียบกับน้ำใจของลูกๆทุกคน   

น้ำตาตูนไหลอาบแก้ม ถ้าขืนปลอบกันอีกสักนิดก็คงจะอายผู้คน ที่พ่อลูกคู่นี้กอดกันบ่อน้ำตาแตก จึงปล่อยมือสะกดใจแล้วถอยออกมาด้วยเกรงว่าจะห้ามน้ำตาไม่อยู่ ถึงตูนไม่พูดอะไรก็อธิบายในตัวมันเองว่าอัดอั้นตันใจด้วยสาเหตุใด ตูนรับรู้มาโดยตลอดว่าพ่อไม่สบาย แต่พ่อก็อยากจะมาให้กำลังใจเธอ ซึ่งเป็นคนดีที่พ่อภูมิใจ อาจารย์วิบูลย์ หรือใครๆที่รู้จักตูนมานานคงไม่มีใครปฏิเสธในข้อนี้ พ่อได้รับฟังข่าวสารจากคนที่รู้จัก ล้วนกล่าวถึงตูนด้วยความชื่นชม รักตัวเองให้มากนะลูก ตั้งใจอยู่กับความดี คุณพระจะคุ้มครองลูกให้มีความปกติสุขตลอดไป วันไหนตูนเหนื่อยและท้อคิดถึงพ่อก็แล้วกันนะลูก