อยากบอกว่า พี่เฝ้ามอง และให้กำลังใจตูน ตั้งแต่คืนวันศุกร์ที่เข้าไปช่วยแล้วแหล่ะ
การทำงานของตูนก็สอนอะไรพี่หลายอย่าง เช่น การควบคุมอารมณ์ ความใส่ใจในรายละเอียดของทุกสิ่ง ทุกชิ้น ทุกอัน ทุกคำ ทุกเวลา
ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติ ดูอบอุ่น บางอย่างดูรุนแรงแต่อบอุ่นและก็ไว้ใจว่าไม่มีอคติ
สายตาที่ไม่เคยแสดงการตำหนิ ไม่ทำให้คนที่มองมารู้สึกไม่อยากเข้าใกล้อ่ะ
พี่ซาบซึ้งมากที่สุดก็ตอน meeting เมื่อค่ำวันศุกร์ อ.วิบูลย์ "ขอโทษที่ผมงี่เง่า" ดูแรงนะ สำหรับผู้บริหารระดับนี้ ที่พูดคำนี้ออกมา กับลูกน้อง
แต่ทุกอย่างมันแบบ โล่ง โปร่ง เบา หายเหนื่อย มันอธิบายยากนะ แต่เชื่อว่า ทุกคนในที่นั้นสัมผัสได้ถึงความเป็น องค์กร "ครอบครัว" ทำงานยิ่งใหญ่ แต่ใส่ใจเหมือนทุกอย่างเป็นเรื่องของชีวิต เรื่องของครอบครัว เรื่องของเพื่อน มันยิ่งใหญ่มาก
เป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดครั้งนึงในการทำงานของพี่
ขอบคุณที่ไม่ตัดพี่ออกจากทีมนะ ขอบคุณจริงๆ
เก่งจริงๆ จ้ะน้องตูน นายแน่มาก