การพบกันจึงเป็นของขวัญ แห่งวันเวลา

 

      เราพบ จิยงกุ เมื่อ 10 ปีที่แล้ว เขาเป็นนักศึกษาจาก กรุงโซล

เรียนคณะวิทยาศาสตร์  เอกเคมี ตอนนั้นมาอยู่ เรียนรู้ที่เด็กรักป่า

ประมาณ 1 ปี  เราเรียกเขาว่า แอ็ด  เขาบอกว่า จิยงกุ แปลว่า มังกร

เราบอกว่า เราเคยมี หัวหน้าโครงการ ชื่อ มังกร ชื่อเล่น ชื่อแอ็ด 

      ที่สำคัญ ตอนที่ แอ็ด อยู่เด็กรักป่า แอ็ด ภูมิใจ ที่ได้ร่วมสร้าง บ้าน

บนต้นไม้ หลังนี้ กับ พี่จืด และ ลุงอ้วน ด้วยแรงงานสามคนเท่านั้น

     แต่ก่อน ก็ส่งภาษาอังกฤษ กับภาษาเกาหลี กันดี พอให้หลัง ที่ แอ็ด ไปเป็น อาสาสมัครที่ ลาว อยู่ 2 ปี  แอ็ดกลับมาอีกครั้ง ...เว้า ลาว

อย่างเดียว และก็เว้า เรื่องนั้น เรื่องนี้ เป็นน้ำไหลไฟดับ

     มาคราวนี้ แอ็ด คุยเรื่อง โครงการอนาคตให้ฟังว่า เขาบอกที่บ้านแล้ว ว่า เขาจะกลับมาอยู่ลาวอีกครั้ง และมาเป็นอาสาสมัคร ที่ วังเวียง

ต่อ ที่นี่ ทำเรื่อง เกษตรธรรมชาติ และเขารู้สึก มีความสุขดี

     แอ็ด เคยทำงาน ในบริษัท มาก่อน รายได้ดี เก็บตังค์ได้เยอะ เขาซื้อบ้านใหม่ได้ ด้วย น้ำพัก น้ำแรงของเขา แต่มาเกิดเหตุไฟไหม้บ้าน

สิ่งที่เขาเรียนรู้ว่า สิ่งมีค่าที่เขาเพียรสะสมมา หายวับไป ใน 30 นาที

และตัวเขา มีชีวิตรอด ตอนที่เขาเก็บเงิน ทำงาน เขาไม่มีความสุขและปลอบตัวเอง ถึงเงินในอนาคต และฝันที่จะไปเป็น อาสาสมัครในต่างแดน อีก

      " อ้ายหน่อย มื้อนี่ ข้อยอยากทำอะไร คึดอะไร ทำเลย ไม่รอแล้ว

กลับไปบ้าน ก็คุยกับพ่อ แม่ แล้ว เขาดี เขาเข้าใจ ..." 

 

       

        ตอนที่แอ็ดมา แอ็ดก็มีเพื่อนนักศึกษาคนไทย รุ่นเดียวกัน จาก เครื่อข่าย ของ นักศึกษารักป่า ภาคอิสาน ซึ่งต่างก็เติบโต ตามวิถีทางของตน

       แอ็ดมา เด็กรักป่าก็ไม่ต้องดูแลอะไรมาก เพราะ เพื่อนแอ็ดมากมาย แค่โทร.บอก 1 คน ก็ตามมาได้เป็นสิบ

       มิตรภาพในอดีต หาซื้อไม่ได้อีกแล้ว ย้อนไปสร้างใหม่ก็ไม่ได้ แต่ทุกคนก็ร่วมสร้างความสุขให้แก่และกันมานาน การพบกันจึงเป็นของขวัญ แห่งวันเวลา

         

                   

         เพื่อนๆคนไทย เตรียมต้นกันเกรา สองต้นมาปลูกที่เด็กรักป่า

ร่วมกัน 

          แล้วกลับมาดูความสวยงามที่ปลูกไว้ในวันนี้ อีกวันข้างหน้าเด้อ

......อ้ายจิยงกุ....