ชีวิตคนก็ไม่ต่างไปจากสัตว์ มีสมบัติคือมรณาพาจุดหมายกินกามเกียรติวิ่งวกวนจนวุ่นวาย จวบวันตายไม่ได้พบสบสิ่งดี

 

                  เราดิ้นรนขนขวายเพื่อทำมาหากินทุกวันนี้เพื่ออะไร  เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร  บางครั้งหากตั้งคำถามเหล่านี้ให้คนตอบ คำตอบอาจแตกต่างกันไป ตามพื้นฐานจิตใจที่ได้รับการอบรมเลี้ยงดู มนุษย์ปัจจุบันทำอะไรตามอำนาจของความโลภมหันต์จนเกิดสภาพที่เราเรียกว่าแก่งแย่งชิงเลว.... แย่งอาหารกันกิน   แย่งดินกันอยู่   แย่งคู่สวาท   แย่งอำนาจกันครอง   มีนักปราชญ์ท่านหนึ่งได้แนะนำการลำดับชีวิตและวิธีดำรงชีวิตที่ดีไว้สำหรับเราให้เดินตามอย่างมีสติว่า :

เพียงเท่านี้นั่นหรือคือชีวิต    มองแล้วคิดพินิจให้ถ้วนทั่ว

เกิดมาแล้วเล่าเรียนเพียรสร้างตัว   มีครอบครัวลูกเต้าแก่เฒ่าตาย

ชีวิตคนก็ไม่ต่างไปจากสัตว์    มีสมบัติคือมรณาพาจุดหมาย

กินกามเกียรติวิ่งวกวนจนวุ่นวาย     จวบวันตายไม่ได้พบสบสิ่งดี

   หากชีวิตเป็นเช่นนี้ไม่มีค่า               สมราคาว่ามนุษย์พิสุทธิ์ศรี

ต้องหมั่นสร้างคุณงามและความดี      แนวทางที่พุทธองค์ทรงตั้งใจ

รับศีลทานภาวนาพาไปสู่             ปากประตูความสงบพบสุขใส

ก่อนชีวิตจะแก่เฒ่าเข้าโลงไป       จึงจะไม่เสียชาติเกิดประเสริฐเอย

คนดีที่ถูกลืม

โรคสำลักอิสรภาพ

รักจริงใจหรือรักไฝ่ต่ำ..?

คู่สร้าง...คู่ส้ม

   

เมื่อรักปราศจากความเข้าใจ..?

งานเงินที่อยู่คู่ครอง(ควรแสวงหาตามลำดับ)

โตเกินกว่าที่จะร้องไห้ เจ็บปวดเกินไปที่จะหัวเราะ