เมื่อผมนำเสนอแนวคิดการทำงานแบบระเบิดปรมาณูเมื่อวันก่อน ผมได้รับคำถามแบบกินใจจาก <div class="picture">
</div>
</span><p>“อยากได้ข้อเสนอแนะทำนองนี้อีกมาก ๆ ครับ และถ้าจะกรุณาช่วยกันคิดแปลงเป็นวิธีปฏิบัติที่เข้าใจและสามารถลงมือทำได้โดยง่ายยิ่งจะมีประโยชน์มากยิ่งขึ้น” </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมก็เอาคำถามนี้มาคิดและหารือกับเครือข่ายการพัฒนาภาคประชาชน หลายหน่วย เมื่อวานนี้ ในที่ประชุมสรุปบทเรียนการพัฒนาศูนย์เรียนรู้ ของกระทรวงเกษตรฯ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สมาชิกแกนนำหลายท่าน เขาบอกให้ผมกลับมาบอก และยืนยันว่า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การทำงานเราจะเริ่มที่จุดที่อ่อนแอไม่ได้ </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ต้องเริ่มที่จุดมีพลังเข้มแข็ง ชัดเจน ที่พร้อมจะระเบิดขยายผล </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แบบเดียวกับระเบิดปรมาณูที่จะต้องเริ่มด้วยการยิงนิวตรอน เข้าไปที่อะตอม (ปรมาณู) ของโลหะหนักที่มีพลังสูงอยู่ในตัว </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นิวตรอน คือ Knowledge </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การยิงนิวตรอน คือ วิธีการทำงานที่ได้ผล (หรือ Best practice) </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่ทำให้เกิดการปรับเปลี่ยนเชิงแนวคิด และ เกิดแรงระเบิดจากข้างใน ของโลหะหนัก หรือ “บ่มเพาะจนหนัก” (เพราะสังคมมีชีวิต เจริญเติบโตได้) ของ “สังคมอุดมปัญญา” (Community of practice) ที่ไม่ต้องมีมาก แม้แกนก็มีแค่ ไม่กี่ครัวเรือนก็ได้ แต่ต้องพร้อมระเบิด เป็นเงื่อนไขหลัก</p> <ul>
</ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การทำงานแบบเครือข่ายที่มีพลังสูง มีกิจกรรมอยู่แล้ว มีแกนนำ และสมาชิกที่มีความพร้อมสูง ที่จำเป็นต้องมีการค้นหาในชุมชน ในเขตพื้นที่ทำงานของแต่ละพื้นที่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จากประสบการณ์พบว่า นักวิชาการไม่ค่อยให้ความสำคัญเรื่องนี้ แต่กลับทำตามสะดวกของตัวเอง ที่มักพลาด ในการหาที่จุดระเบิดจากข้างใน และกลายเป็นงานที่ไม่เกิดการขยายผลเท่าที่ควร ประสิทธิภาพต่ำ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ซึ่งเปรียบเสมือนการจุดระเบิดในจุดที่ระเบิดยากนั่นเอง แม้จะใช้ความพยายามมากเท่าใด ก็จะไม่ค่อยได้ผล</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> ผมจึงหวังว่า มหกรรม KM ภูมิภาค ที่ ม. นเรศวร </p><p>ควรจะจุดประกายแนวทางการทำงานกับชุมชนแบบ “ระเบิดปรมาณู (นิวเคลียร์)” นี้ให้ชัด </p>
ขอบคุณท่าน อ.แสวง และทีมงานมากครับที่กรุณาช่วยกันคิดและเสนอแนะ ผมได้ idea และเกิดความมั่นใจในการจัดมหกรรม KM ภูมิภาคมากขึ้นเยอะเลยจากบันทึกของอาจารย์ จะพยายามทำให้ดีที่สุด ขอบคุณอีกครั้งครับ
ผมขออนุญาตเพิ่มเติมอีกนิดนึงครับว่า ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งที่ไม่ควรเริ่มต้นจุดระเบิดที่นักวิชาการ แต่เราควรรู้จักใช้ศักยภาพและทรัพยากรของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในอันที่จะมาเป็นเบ้าหลอมบ่มเพาะให้เกิดการจุดระเบิดจากภายในชุมชนและขยายผลต่อไปด้วยพลังของเครือข่าย
สวัสดีครับ
.... ต้องเริ่มที่จุดมีพลัง เข้มแข็ง ชัดเจน ที่พร้อมจะระเบิดขยายผล ...
ใช่เลยครับ ที่ผ่านมามีการออกแรง สูญเสียเวลาและทรัพยากรกันไปไม่น้อยเลย เพราะไม่ตระหนักในเรื่องนี้ .. ทำสิ่งที่ไม่ถนัด ทำในสิ่งที่ไม่รู้จริง .. ที่ควรจับมือกันได้ในเครือข่ายดีๆที่มีอยู่ก็ไม่ทำ กลับดันไปแข่งขันกันทำจนเข้ารกเข้าพงไปก็มีไม่น้อย .. อนิจจา !
ขออนุญาตเพิ่มเติมอีกนิดครับ
ตอนนี้ ถ้าเราจะใช้แนวคิดระเบิดปรมาณู เราต้องคิดและเตรียม
ที่ผมทำตอนนี้ ผมกำลังลองใช้
นี้เป็นตัวอย่างที่ผมทำจริงๆครับ
การทำนาแบบประหยัด ลคค่าใช้จ่าย และระบบการเกษตรพึ่งตนเอง ปกป้องรักษาสิ่งแวดล้อม และฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติ
ขอบคุณครับ จะตามไปดูครับ
ผมกำลังสร้างเครือข่าย
ทำได้สัก ๒-๓ ครัวเรือนก่อนก็ได้ แล้วค่อยปล่อยให้ระเบิดทีหลัง
ทำไมเรารู้จักกันช้าจัง!!!!!!!!!
สวัสดีครับท่านอาจารย์แสวง
คุณเม้ง
มองภาพหินซ้อนกันแล้วเพิ่งเข้าใจความคิดของคุณมากกว่าที่คุยกัน
คุณคิดว่าแค่หินซ้อนกันก้พอใช่ไหม
แต่ผมกำลังมองวงกลมซ้อนกัน ที่อาจเข้าใจยาก แต่อธิบายเชิงแนวคิดได้ง่าย
OK ผมพอตามความคิดคุณได้ทัน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์