โครงการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550

โครงการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๕๐

เป็นกิจกรรมที่ทางสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดอุตรดิตถ์ ได้จัดขึ้นเพื่อ

1.  เพื่อปลูกฝังให้เจ้าหน้าที่ของรัฐยึดถือแนวการบริหารตามหลักทศพิธราชธรรม เพื่อเป็นแบบอย่างอันเป็นเลิศในการบริหารงาน และถือปฏิบัติราชการ รวมทั้งส่งเสริมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมจากบุคคลที่เป็นแบบอย่างที่ดี

2.  เพื่อปลูกฝังให้เจ้าหน้าที่ของรัฐมีจิตสำนึก และความตระหนักเกี่ยวกับการดำรงชีวิตส่วนตัว และชีวิตการงานตามรอยยุคคลบาท ปฎิบัติตามหลัก ๔ พ (พึ่งตนเอง พอดี พอเพียง พอใจ)

ระยะเวลาดำเนินงาน  ๑๑-๑๒ กันยายน ๒๕๕๐

สถานที่ดำเนินการ  วัดพระแท่นศิลาอาสน์ ตำบลทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์

ก่อนได้รับเข้ารับการอบรม : ยอมรับว่าโดนกึ่งๆบังคับ อันเนื่องมาจากว่าพ้องพี่น้องที่ทำงานด้วยกันมีภาระครอบครัวกัน ก็เลยเห็นใจ เพราะต้องไป 2 วัน 1 คืน เลยขันอาสา (แต่ในใจคิดไว้เล็กๆว่า ไหวรึเปล่าน๊า)

ขณะเข้ารับการอบรม  :สวดมนต์เช้าค่ำ(ตื่นตี 4 มาสวดมนต์ ,ปกติอยู่บ้านตื่นสายโด่ง) ,เดินจงกลม(แอบใส่รองเท้าเดิน แถมโดนพระว่าเป็นผู้ดีตีนแดง..แต่เห็นพี่ๆด้านหน้าเขาใส่ เลยใส่ตามเขาค่ะ) ,นั่งสมาธิ(หลับแล้วหลับอีก),แต่ก็ทำตามทุกกิจกรรมที่พระท่านเทศนา ,แถมต้องอดข้าวมื้อเย็นไปอีกด้วยค่ะ เพราะศีล 8 ค่ะ (ชั่วโมงแรกโหยหวนมาก อยากจะแอบออกไปทานก๋วยเตี๋ยวกับเพื่อน)แต่ก็สงบจิตใจได้ภายใน 2 ชั่วโมง

หลังอบรมเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว :ยอมรับว่า "นิ่ง" มีสติ มีสมาธิ เพราะเราโตพอที่จะรับฟังและพิจารณาพร้อมทั้งนำไปปฎิบัติกับการปฏิบัติตัวในชีวิตประจำวันได้ ,ยอมรับว่า สบายใจขึ้น ได้เห็นอะไรบางอย่างที่เป็นสุข ถึงแม้จะมีเรื่องราวต่างๆมากมายรายล้อมในแต่ละวันก็ตาม และเชื่อได้ว่า ผอ. ,เพื่อนร่วมงาน และเพื่อนร่วมการอบรมทุกท่าน คงได้รับความรู้แบบนี้เช่นเดียวกัน แต่อาจเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกของเราที่มาอบรมลักษณะแบบนี้ก็ได้ เพราะตัวเองไม่เคยใกล้วัดมากขนาดนี้เลย นานนับหลายปีทีเดียว

มีเหตุการณ์ประหลาด(แต่น่ารัก)เกิดขึ้นขณะที่เราเดินจงกลมกัน ซึ่งเรื่องมีอยู่ว่า ... ขณะเดินจงกลมอยู่นั้น(เดินตามพระและพี่ๆด้านหน้า ตัวเองอยู่หลังสุด) สมาธิก็ไม่ค่อยมี คุยกับพี่ที่ทำงานด้วยกันบ้าง มองรอบๆบริเวณวัด(เล่นๆ)บ้าง ปรากฎสายตาดันไปเห็นฝูงควาย ที่เขามาเลี้ยงใกล้ๆกลุ่มที่เราเดินจงกลมนี่แหละ เกือบ 20 ตัว และพวกเราที่เดินจงกลมเกือบ 40 คน(ใส่ชุดขาวเถือก ซะขนาดนั้น) คงทำให้ควายฝูงนั้น สดุดตาในความขาวสะอาดของชุดขาวทั้ง 40 คนนั้น เลยทำให้สายตาของควายทุกคู่ จับจ้องมาที่พวกเรา เท่านั้นยังไม่พอค่ะ จ้องแล้ว ยังเดินหน้ามาหาพวกเราอีก ท่าทางจะไม่ค่อยดีค่ะ เลยค่อยๆส่งเสียงบอกพี่ด้านหน้า ว่า "ควายจะมาหาเราน่ะพี่ ทำไงดี" พวกพี่ๆด้านหน้าเห็น และบอกต่อๆกันไป จนพระที่เดินจงกลมนำด้านหน้า หยุดเดิน พวกเราก็หยุดซิคะ  ไม่รู้พระท่านทำอย่างไร เพราะเราอยู่ด้านหลังสุด  ด้วยฤทธิ์แห่งธรรมมะ ทำให้เจ้าของควายฝูงนั้น วิ่งมาเรียกควายตัวเองกลับไป (เฮ้ออออ ไปซะที กลัวจะแย่ ,เตรียมหาทางหนีทีไร่แล้วค่ะ) หากเจ้าของฝูงควาย คนนั้น มาช้าเพียงนิดเดียว ไม่รู้ว่าอะไร จะเกิดขึ้นกับพวกเราบ้าง .... นี่คงเป็นเพราะศีล ทีเดียวเชียว ค่ะ..

แต่เหนือยิ่งสิ่งอื่นใดแล้วนั้น รู้สึกภูมิใจเป็นที่สุดที่มีโอกาสร่วมโครงการที่จัดทำขึ้นเพื่อพ่อหลวงของเรา หากมีสิ่งอันใดที่จะตอบแทนพระคุณพ่อหลวงได้ ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมน้อยๆของคนเล็กๆแบบนี้ ยินดีถวายด้วยใจค่ะ

ต้องขอบขอบคุณสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ชี้นำทางสว่างแห่งธรรม มาให้พวกเราค่ะ....

ส่วนรูปติดไว้ก่อนนะคะ เดี๋ยวจะนำรูปมาให้ดูภายหลังค่ะ (โดยเฉพาะรูปควายฝูงนั้นค่ะ....)