ในส่วนตัวก็มีสัญญาเก่าติดตัวมาไม่ใช่น้อย

  เมื่อวันที่ 7 กันยายน 2550 ผู้เขียนได้บันทึกกระทู้หนึ่ง ชื่อ "เคยตาย" เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับ ความฝันที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน ว่าเคยตกเครื่องบินตาย และทุกวันนี้ ถ้าในความฝันมีเครื่องบินเมื่อไหร่ ตอนจบ เครื่องบินก็จะต้องตก ต่อหน้า ต่อตา และเสมือนตัวเองเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นอีกครั้งเสมอ จึงบอกกับตัวเองอย่างยอมรับว่า กลัวเครื่องบิน แต่ในชีวิตจริง ก็มีเหตุให้เดินทางทางเครื่องบิน ประมาณ 4-5 ครั้ง ถามว่าแล้วรู้สึกอย่างไรขณะนั้น ตอบได้เลยว่า ยังกลัวอยู่ คงเป็นภาพจำที่ติดตัวมานั่นเอง แต่เมื่อต้องโดยสารจริง ก็ทำใจยอม แบบว่า อะไรจะเกิด ก็ให้มันเกิด และต่อสู้อารมณ์กลัวนั้นได้

    สัญญาเก่า ที่มีในพระพุทธศาสนา คือความจำเก่าๆ อาจล่วงเลยกลับไปถึงภพชาติก่อนๆ ในส่วนตัวก็มีสัญญาเก่าติดตัวมาไม่ใช่น้อย เช่นเกี่ยวกับ สถานที่ เหตุการณ์ และบุคคล ซึ่งอันหลังนี้ ผู้เขียนต้องเพิ่มความระมัดระวังอย่างมาก เคยไหมคะ พอพบเจอใครแล้วมันดีใจ คุ้นเคยทันที อยากพูด อยากสนทนา อยากพบ เหมือนเรื่องราวเดิมที่ร่วมกันทำไว้ยังไม่จบ และดีใจที่เราจะได้มาร่วมสานกันต่อไปอีก แต่ที่ต้องระวังคือ คนเหล่านั้นบางครั้งสัญญาของเขาไม่มีเราอยู่แล้ว จำไม่ได้ ลืมแล้ว ดังนั้น การมาได้อัตภาพใหม่ เราควรลืมสัญญาเก่าให้หมดใช่ไหม หรืออย่างน้อยต้องระลึกไว้ในใจตัวเองเท่านั้น

    ผู้เขียนกำลังสอนตัวเอง โดยเฉพาะสัญญาเรื่องเครื่องบินตก ยอมรับว่าพอเห็นภาพปั๊บ มันก็เกิดอาการ กระสับกระส่ายขึ้นมาทันที จนต้องทำสมาธิให้อยู่กับปัจจุบัน และเตือนตนว่า ไม่มีแล้ว ทุกอย่างจบไปแล้ว ก็พอจะคลายความรู้สึกลงได้ ตั้งใจจะพยายามทิ้งสัญญาเก่าให้หมดไป ไม่ทราบว่า ระหว่างสัญญาเก่า กับลมหายใจ สิ่งไหนจะหมดก่อนกัน