เมื่อไหร่ระบบการประเมินสมรรถนะ จะนำมาใช้จริงเสียทีครับ
ท่านเคยรู้สึกอย่างนี้ไหมครับ? เป็นคำถามที่ผมอยากสะท้อนออก เหมือนอยากระบาย คล้าย ๆ จะบ่น ๆ แต่เป็นความจริงในสังคมราชการที่ผมเห็นนะครับ คือรู้ว่าเขาทำได้ แต่จะไม่แสดงออกไปว่าทำได้ เพราะ... “เรื่องอะไร เดี่ยวก็ต้องทำ เพราะเขา (หัวหน้า) ใช้ให้ทำ” “ทำแค่นี้ก็พอแล้ว ได้...ขั้นเหมือนเพื่อนปี เว้นปี ดีอยู่แล้ว” หรือ “ยิ่งทำมาก ก็มีโอกาสผิดมาก เวลาประเมิน เขาชอบดูที่เราพลาด” เป็นต้น
ผมรู้สึกไม่ดีโดยส่วนตัวครับ กับคนที่มีความคิดเช่นนี้ และรู้สึกเป็นลบเอามาก ๆ ขอบ่นแบบห้วน ๆ ตอนดึก ๆ แค่นี้ครับ แล้วจะพัฒนาระบบราชการกันไปได้อย่างไร หากมีแบบนี้อยู่ในสังคมนี้
แถมอีกนิด เมื่อไหร่ระบบการประเมินสมรรถนะ (competence) จะนำมาใช้จริงเสียทีครับ รอนานมากแล้ว
น้อยใจอะไรหรือ มันเรื่องธรรมดามากๆ เลยครับ
เขาถึงกำหนดระบบการรายงานขึ้นมาไงครับ KM ก็เป็นเรื่องการรายงาน (ตามที่ผมมอง) ดังนั้น ต่อไปนี้ใครทำอะไรและเขียนบอกไว้ก็เป็นการรายงานแล้วละ
ประเด็นอยู่ที่ว่าไม่อยากให้มองเป็นเรื่องธรรมดาครับ ทำให้เต็มที่ จะได้แบ่ง ๆ กัน ช่วยกัน จึงจะช่วยกันพัฒนาระบบให้ดีขึ้น “คนไม่พอ” ในระบบราชการจึงแก้ไม่เคยได้ จริง ๆ แล้วผมว่าเกินพอ ขอประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย คนละนิด คนละหน่อยก็ได้ แต่ให้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
พี่ชาเป็นคนดี มีความสามารถ อย่าท้อถอยทำงานเพื่อประชาชนและอุดมคติของพี่ ระบบราชการไทยจะได้ดีกว่านี้ ขอเป็นกำลังใจให้พี่ จากน้องสาวของพี่คนนึง (พี่เคยรู้จักแต่อาจจำไม่ได้)
ผมรีรอที่จะตอบน้องสาว เพราะผมสงสัยมากว่าคือใคร เมื่อได้รับ E-mail จึงชัดเจนว่าที่แท้คือเด็กน้อย น้องของเพื่อนสมัยผมเรียน ม.ปลาย (ประมาณ 15 ปี แล้วมั้งที่ไม่ได้พบเจอ) ดีใจมากที่ได้เจอ และมาให้กำลังใจ เพราะ Blog GotoKnow แท้ ๆ ทำให้ผมได้พบน้องสาวเด็กน้อย ๆ ที่ขี้แงหน่อย ๆ คนนั้น
พี่ค่ะนี่เป็นข้อเสียของระบบราชการไทย คนทำงานมากมีข้อผิดพลาดมาก ทำน้อยมีน้อยจริงๆ อย่างเช่นหน่วยงานของหนู ปีนี้ประเมิน 2 ขั้น หัวหน้า(ที่ได้เป็นหัวหน้าเนื่องจากเหลือปีเดียวจะเกษียร) เนื่องจากเจ้าหน้าที่ส่วนมากทำงานดีหมดไม่รู้จะเลือกใคร ตัดสินใจไม่ได้ เลยให้คนที่ไม่เคยได้ 2 ขั้นมานานเป็นสิบปีแล้วแทน โดยให้เหตุผลว่าเพื่อเป็นกำลังใจให้อยากทำงานและก่อนจะเกษียรราชการในปีหน้านี้ ปรากฏว่าจากบัดนั้นจนบัดนี้ เค้าไม่เคยคิดจะทำงานให้กับหน่วยงานอยู่ดี และยังคงยึดถือแนวคิดมาก่อนได้ก่อน วัยวุฒิสูงกว่าโอกาสได้ตำแหน่งสูงมากกว่า (ถึงแม้จะไม่ทำงานก็ตาม) เมื่อไรระบบประเมินต่างๆ จะศักดิ์สิทธิ์จริง ทั้ง KPI competency balance scorecard เขียนส่งกันแทบจะหมดต้นไม้เป็นต้น แล้วไง (ขี้หก...เพ) ฝากพี่ๆทั้งหลายที่มีแนวคิดใหม่และมีโอกาสเป็นใหญ่เป็นโตในอนาคต ช่วยแก้ไขด้วยค่ะ ก่อนที่งานราชการจะเป็นทางเลือกสุดท้ายของเด็กไทย
ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม เมื่อ ศ. 7 เม.ย. 14:41:54 2006
เอาใจช่วยนะครับ พี่คนหนึ่งที่จะยินดีมากหากน้อง...ได้ระบายไว้ที่นี่แล้วขอให้จบ ณ ที่นี่ จากนี้ก็ขอให้ลุกขึ้นมาเพื่อร่วมกันจรรโลงระบบกันต่อไป...ดีไหมครับ
พี่เม่ย
ชอบ คห.นี้ของพี่จังเลย ใช้แนวทางการวิเคราะห์ระบบดีไหมครับ ลองดูที่ (คิด)เป็นระบบหรือไม่เป็นระบบ...อย่างไร? เมื่อขาดความสัมพันธ์ เขาก็จะไม่เป็นองค์ประกอบของระบบ นั่นหมายถึงไม่จำเป็น และระบบไร้ประสิทธิภาพ ใช่ไหมครับพี่
ย้อนกลับมาอีกที เพื่อความสมบูรณ์
ระบบย่อมชัดเจน และแน่นอนในสิ่งที่มุ่งให้เกิดปรากฎออกมา (Emergency) หากแต่ว่าเมื่อสามารถลดองค์ประกอบลงได้ แล้วยังได้เหมือนเดิม คิดแบบสุดโต่งว่านักบริหารระบบต้องเอาองค์ประกอบนั้นออก เพราะองค์ประกอบนั้นย่อมให้ก่อให้เกิดประโยชน์อันใด
แต่...คนที่อยู่ต้องอยู่เพื่อให้โอกาสแก่คน แบ่งปันเวลาชีวิตให้คนที่เขาขาดเพื่อเฉลี่ยปัน...แก่คนที่เขามีช่วง เวลาที่หายไป ด้วยฐานคิดว่าคนมีคุณค่าและศักยภาพในความเป็นคน เราน่าจะลอง Approch ดูอาจจะมีสักวิธีที่ได้ผล เขาจะกลับมาเป็นส่วนหนึ่งของสังคม เพราะยังไงเขาก็เป็นส่วนหนึ่งอยู่แล้ว ดีไหม
สวัสดีพี่ ชายขอบ ก็เพิ่งเข้ามาได้ 2 วัน กำลังไล่อ่านไปเรื่อยๆ มาเห็นบทความนี้ก็สะท้อนใจตนเอง เหมือนกัน แต่ก็ยังสู้ไม่ถอย แล้วจะไล่อ่านไปเรื่อยทุกบทความที่เกี่ยวข้อง เป็นกำลังใจให้ครับ