วันนี้ ผมต้องไปติดตามผล โครงการจัดเวทีเรียนรู้ในองค์กรเพื่อยกระดับคุณภาพการปฏิบัติงาน (กิจกรรม ๒ : การจัดเวทีแลกเปลี่ยนถ่ายทอดแบ่งปันและสร้างความรู้ใหม่) ณ ศูนย์ช่วยเหลือทางวิชาการพัฒนาชุมชนเขตที่ ๖
ผมออกเดินทางจากมน.ช้าไปหน่อย จึงโทรบอกผู้รับผิดชอบโครงการ คือ ลุงดอน (อุดร คำภู่) ว่า ผมจะไปช้าสักหน่อย ก็ได้คำตอบว่าไม่เป็นไร.. สิ่งที่ตั้งใจวันนี้ คือ ผมจะไปสรุปงานว่าผมได้ทำอะไรไปบ้าง ใน ๕ ครั้งที่ผ่านมาในฐานะวิทยากร (จะได้ถอดบทเรียนต่อไป และทำ Link ไว้)
ผมไปถึง ศพช.เขต ๖ ก่อน ๙.๓๐ เล็กน้อย มีลุงดอนมาต้อนรับ แล้วผมก็เข้าไปในห้องประชุมที่ได้จัดเตรียมไว้พร้อม มี Notebook วางไว้เชื่อมต่อกับ Projector ผมก็ง่วนกับการใส่เพลง "ลมหายใจ" อยู่สักครู่ แล้วก็เขียนทบทวนรายการวันที่ผมมาเป็นวิทยากรที่นี่ ๕ ครั้งด้วยกันดังนี้
- ครั้งที่ ๑ วันที่ ๔ มิถุนายน ๒๕๕๐
- ครั้งที่ ๒ วันที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๐
- ครั้งที่ ๓ วันที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๕๐
- ครั้งที่ ๔ วันที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๕๐
- ครั้งที่ ๕ วันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๐
พอมีผู้เสวนาเข้ามาพอสมควร ผมก็เริ่มฉายหนัง Profile บล็อกเกอร์งานที่เชียงใหม่ให้ได้ชมกัน อย่างน้อยก็จะได้เห็นพลังของ GotoKnow (ช่วงนี้จำมาจากรายการ Maga Cleaver ว่าถ้ามีภาพอะไรที่เห็นแว๊บๆ โผล่มาให้เห็นครั้งหนึ่งแล้ว จะทำให้เกิดการจดจำภาพันั้นไว้ได้ เมื่อมีภาพเหล่านั้นปรากฏให้เห็นอีกครั้งหนึ่ง)
ช่วงนี้ ลุงดอนก็นำเอกสาร สรุปรายงานผล..โครงการจัดเวทีการเรียนรู้ฯ ที่เป็นรูปเล่มมาให้ดู เล่มนี้ทำเมื่อตอน กรมฯ มาตรวจงานที่พิษณุโลก ช่วงต้นเดือนกันยายน
ผมดูเอกสาร..เหมือนว่าสิ่งที่ผมจะมานำเสนอในครั้งนี้ ก็อยู่ในเล่มรายงานครั้งนี้แล้ว ดังนั้นก็เปลี่ยนแผนการนำเสนอ เป็นการทบทวนว่า ผมมาทำอะไรบ้าง ใน ๕ ครั้งที่ผ่านมาอย่างย่อๆ
หลังจากนั้นก็ฉายหนัง (Movies Analysis) เรื่อง "มูลนิธิข้าวขวัญ" ฉบับของ สคส.ให้ได้ชมกัน พร้อมทั้งสรุปเรื่องให้ฟังด้วย หลังจากนั้นให้ลุงดอนดำเนินรายการ ให้แต่ละฝ่าย (๔ ฝ่าย) นำเสนอว่า ได้นำ KM ไปใช้ในงานอย่างไร... ปรากฎว่า แต่ละฝ่ายก็ยังไม่ได้นำไปประยุกต์ใช้จริงๆ ทั้งๆ ที่แต่ละคนมี Tacit Knowledge เพียบ
ด้งนั้นจึงกลับมาที่เครื่องมือ Storytelling ให้แต่ละคนอภิปรายว่าจะนำ KM ไปใช้ได้อย่างไร...ที่ประชุมแต่ละท่านอภิปราย สรุปภาพรวมๆ ว่า แต่ละคนจะกลับไปเขียนบล็อก (มีบล็อกรวมกันอยู่แล้ว ๑๙ บล็อก) เขียนเรื่องเล่าในเรื่องที่ตนเองสนใจก่อน ยังไม่เขียนเข้าไปในเนื้องาน ฝึกเขียนให้ดีก่อน (เป็นปัญหามาสำหรับการเขียนแบบไม่ใช่วิชาการ) ตรงนี้ตามสมัครใจ แล้วจะมีอาสาสมัครไป Comment กระตุ้นเตือนให้เขียนกันต่อไป นั่นเป็น B2B กันไปก่อน
แล้วจะมีวันหนึ่งในสัปดาห์ นัดมาพบกันแบบ F2F ในคนที่ว่าง นำเรื่องเล่า มา Storytelling ในเวที ตรงนี้พบกันแบบสมัครใจ แบบจิตอาสาก่อน...เริ่มแรกเจ้าภาพเป็น "กลุ่มงานพัฒนาทรัพยากรบุคคล" ค่อยๆ เริ่มต้นแบบนี้ อีก ๖ เดือนผ่านไป คงจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงอีกมาก
สังเกตว่า บรรยากาศในวันนี้ เป็นบรรยากาศแบบเป็นกันเอง และสิ้นสุดเมื่อตอนเที่ยงกว่าๆ หลังรับประทานข้าวเที่ยงและแยกย้ายกันไปทำงานในภาคบ่ายต่อไป
ผมได้พูดคุยกับลุงดอนต่อจนบ่ายครึ่ง มีโทรศัพท์มาเตือนให้กลับมน. เพราะฝนกำลังจะตกหนัก.....ผมจึงขับรถฝ่าสายฝนกลับมามน. เพื่อมาเข้า Class ตอนบ่ายสาม...
สรุปว่า วันนี้ผมมีความสุขมาก ที่ผมมาทำหน้าที่เป็นวิทยากร KM ที่นี่รวม ๕ ครั้งแล้ว ไม่สูญเปล่า..เขาเริ่มนำ KM ไป implement ในงาน โดยเริ่มจากการเขียนบล็อกก่อน...จาก blog ไปสู่การใช้ KM ให้เนียนในเนื้องาน... โปรดติดตามความก้าวหน้ากันต่อไปครับ
 |
มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์ |
ป๋าขจิต รีบมาแซว บันทึกที่ยังเขียนไม่จบ รีบลงเพราะเหงา จะได้มีคนมาทักทายบ้าง
ครูบัวชูฝัก คงเข้ามาเขียนบันทึกทุกวัน จึงได้มีเวลาแวะมาเยี่ยม บีแมน..ขอให้มีความสุขกับการแบ่งปันความรู้ให้ผู้อ่านนะครับ..ขอให้ดูแลสุขภาพด้วย พอถึงงานมหกรรมฯ จะได้คุยกันสนุก ผมไปเตรียมงานตั้งแต่วันที่ ๒๗ ยังไงถ้ามาก่อนก็แวะมาคุยกันได้
