ไม่ทันตั้งตัว...แล้วจะทำอย่างไรดี

 

 

วันที่ 17 กันยายน 2550 เวลาประมาณ 10.15 น. 

ขณะที่ครูตุ๊กแกกำลังเมามันกับการสอนคณิตศาสตร์ เรื่องการคูณเลขหลักเดียวกับสองหลักไม่มีการทดอยู่นั้น

 หัวหน้าสายชั้นก็เดินหน้าตาตื่น(แต่ยายยังหลับอยู่)เข้ามาพูดว่า " ให้งานเด็กไว้แล้วมานี่เดี๋ยวนี้เลย "  ครูตุ๊กก็ตกใจ นึกในใจว่าวันนี้เรายังไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา เอ๊ะ หรือว่าใครเป็นอะไร (วันนี้ครูอยู่น้อยซะด้วยสิ ไปศึกษาดูงานโรงเรียนเข้มแข็ง) พี่เขาก็บอกว่ามีคณะครูมาดูงาน  อ้าว! วันนี้ไม่มีคิวดูงานจากที่ไหนนี่ จะมีก็วันพุธ วันพฤหัสบดี และวันศุกร์ที่ติดต่อมาแล้ว สงสัยเพิ่งติดต่อมาคงจะไม่กี่คน (จิ๊บ..จิ๊บ) ที่ไหนได้พี่เขาบอกว่ามาตั้ง 80คน กำลังเดินลงจากรถบัสแล้วด้วย พระเจ้าช่วยกล้วยทอดไฟแรงๆ (ลนก้นก็คงได้แล้วเวลานี้) เมื่อชะโงกออกไปดูหน้าอาคารก็เห็นจริงดังว่าคณะครูกำลังเดินกันอย่างเคว้งคว้างไม่รู้จะไปที่ไหนดี (ก็เจ้าภาพไม่ได้เตรียมสถานที่ต้อนรับ) 

ครูตุ๊กจึงใส่เกียร์ที่เท้าวิ่งเต็มที่ลงไปสอบถามคณะว่ามาจากที่ใด ทำไมทางเราถึงไม่ทราบเลยว่าท่านจะมา  ก็ได้รับคำตอบว่า มาจากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ด เขต3 จะมาดูเรื่องการส่งเสริมรักการอ่าน และโครงการคุณธรรมนำความรู้  ได้ส่งหนังสือแจ้งมาทางไปรษณีย์แล้ว(สาบานได้ว่ายังไม่ได้รับหนังสือนั้นจริงๆ)เอาล่ะสิทำยังไงล่ะท่านผู้อำนวยการก็ไม่อยู่ซะด้วย  และแล้วความโกลาหลก็เกิดขึ้น  พอครูตุ๊กตั้งสติได้จึงรีบไปจับไมค์ร้องเพลง  อุ๊ย! ไม่ใช่ประกาศต้อนรับคณะที่มาศึกษาดูงานพร้อมทั้งขอโทษขอโพยเรื่องที่เราไม่ได้เตรียมการเป็นการใหญ่(ก็ไม่รู้จริงๆนี่ว่าจะมา)และเรียนเชิญให้เดินชมอาคารสถานที่และห้องเรียนต่างๆไปพลางๆก่อน

ระหว่างนั้นครูตุ๊กและพี่ๆอีกประมาณ 3 – 4 คน ก็ช่วยกันจัดสถานที่  เอกสารตามที่คณะดูงานต้องการจะมาศึกษา(ลงมามากกว่านั้นไม่ได้ต้องแบ่งกันดูเด็กด้วย)  ซึ่งก็คณะที่มาก็น่ารักมากเข้าใจเราทุกอย่างไม่มีท่าทางแสดงการไม่พอใจออกมาให้เห็น(ขอบคุณมากค่ะ) กลับนั่งอมยิ้ม(ระวังฟันผุ)ซะมากกว่าที่เห็นพวกเราวิ่งกันให้ไขว่ ผ่านไป

ประมาณ 10 นาที ทุกอย่างก็เรียบร้อยจึงเชิญคณะดูงานเข้าห้องประชุม ปัญหาก็เกิดอีกว่า แล้วใครจะเป็นคนบรรยายสรุปล่ะเพราะท่านผู้อำนวยการไม่อยู่  โฮะ..โฮะ ส้มก็มาหล่นที่ครูตุ๊กเข่งใหญ่ ( หึ..หึ..ไม่เป็นไรเพื่อหน้าตาและชื่อเสียงของโรงเรียนสู้ตาย)และทุกอย่างก็ดำเนินไปด้วยดี(แบบกระท่อนกระแท่น)

ก่อนกลับคณะนำโดยท่านศึกษานิเทศก์ท่านหนึ่งได้กล่าวขอบคุณและชื่นชมจนทำให้พวกเราปลื้มมากคือ  จากการที่เราไม่ทันได้ตั้งตัวกลับทำให้คณะดูงานประทับใจเพราะได้เห็นสภาพที่แท้จริงของโรงเรียนได้เห็นพลังของการทำงานเป็นทีมการแก้ปัญหาของคณะครูที่ถึงแม้ผู้บริหารไม่อยู่ก็ทำได้ดี  ความมีระเบียบวินัยและกล้าแสดงออกของนักเรียนจากการที่ไปเยี่ยมตามห้องเรียนต่างๆ  สภาพแวดล้อมที่สะอาดสวยงามและอื่นๆอีกมาก(มัวแต่ปลื้มใจและโล่งใจอยู่เลยจำมาไม่หมด) 

ท่านศึกษานิเทศก์ยังบอกอีกว่าได้ตกลงกันแล้วจะมาอีกคราวนี้จะตอต่อโดยตรงทางโทรศัพท์และจะอยู่ทั้งวัน  พวกเราดีใจมาที่จะได้มีโอกาสแก้ตัวในการต้อนรับ  รับรองคราวต่อไปจะไม่ให้มีอะไรขาดตกบกพร่องเลยค่ะ  

ด้วยการที่โรงเรียนของเราทำงานกันเป็นทีม เน้นการบริหารงานแบบมีส่วนร่วม คือ ร่วมคิด ร่วมทำ และมีความสามัคคี จึงทำให้เราประสบความสำเร็จในวันนี้...สู้ต่อไป..ทาเคชิ 

ปล.และหนังสือแจ้งฉบับนั้นก็เดินทางมาถึงโรงเรียนในเวลาประมาณบ่ายสองโมงกว่าๆ หลังจากคณะดูงานกลับไปแล้ว(มาทำไม...ไม่ทันแล้ว).