ปุจฉา วัสัชชนา

เมื่อวันอาทิตย์ผมได้นิมนต์พระนักศึกษามาฉันเพลที่บ้านพัก ได้สนทนากับพระท่านหลายเรื่อง ในฐานะที่ท่านมาศึกษาอยู่ในอินเดียนานแล้ว เข้าใจประวัติศาสตร์และศาสนาเป็นอย่างดี จึงได้เรียนถามท่านว่า "ทำไมคนอินเดียจึงเก่ง"

คำถามนี้ได้เคยถามหลายคนมาแล้ว มักจะได้รับคำตอบว่าเพราะอินเดียเป็นประเทศที่มีประชากรมาก ทำให้มีอัตราคนเก่งเยอะเป็นธรรมดา ผมยังไม่คล้อยตามนักเพราะการที่คนเยอะ ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมีคนเก่งเยอะเสมอไป ดูอย่างจีน ก็ไม่ได้มีคนเก่งไอที แพทย์หรือวิศวะที่โดดเด่น ในขณะที่ยุโรปบางประเทศมีคนน้อยแต่มีคนเก่งเยอะ

ผมได้คำตอบอีกหลายข้อซึ่งก็ยังต้องค้นคว้ากันต่อไปว่าใช่หรือไม่ เช่น

อินเดียมีอารยธรรมมายาวนาน

อินเดียมีคนมากทำให้มีการแข่งขันกันมาก คนที่ผ่านมาได้จึงต้องเก่ง

อังกฤษมาวางรากฐานด้านการศึกษาทำให้คนอินเดียเก่งภาษา

คนอินเดียชอบคิด ชอบสงสัย ชอบพูดและวิพากษ์วิจารณ์เก่ง

ข้อหลังสุดนี้ ดูจะมีน้ำหนัก พระนักศึกษาบอกว่านิสัยดังกล่าวนี้มีมาก่อนสมัยพุทธกาลแล้ว และเพราะนิสัยดังกล่าวทำให้พุทธศาสนาเจริญได้ในดินแดนชมพูทวีปนี้ เพราะคนยอมรับในเหตุในผลที่แตกต่างไปจากเดิมที่มีอยู่ ถ้าคนไม่คิด สงสัยและหาคำตอบ ก็จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงการนับถือศาสนาในอินเดียเลย

และด้วยนิสัยที่เป็นอยู่นี้ทำให้คนอินเดียชอบคิดหาคำตอบในเรื่องที่สนใจ พระนักศึกษาท่านบอกว่านักศึกษาอินเดียชอบถกเถียงกันในเรื่องปรัชญา เถียงกันได้น่าดูโดยไม่ได้โกรธเคืองกัน แต่ต้องการคำตอบเท่านั้น

ผมคิดว่า สิ่งต่างๆ เหล่านี้โดยเฉพาะข้อสุดท้าย ทำให้คนอินเดียกลายเป็นคนเก่ง.....แล้วคนไทยล่ะ

ด้วยความปรารถนาดี

ด้วยความปรารถนาดี