เมื่อก่อน กลัว คน อินเดียค่ะ มีความรู้สึกไม่วางใจ เวลาอยู่ใกล้ รู้สึก จะไม่น่ารักไปซะทุกอย่าง

   มีตยชัดมาก  คุณแม่อินเดีย เธอมาต่อว่า รุ่น พี่หมอ ที่นับถือด้วยเสียงอันดังมาก ต่อหน้าคนไข้อื่นๆ ว่า ฉีด วัคซีน ตับอักเสบ บีไม่มีประสิทธิภาพให้ลูกเธอ แล้วเธอมาตรวจ พบว่าลูกยังติด ไวรัส บี (ทั้งที่เธอเอามาฉีดสายไป ควรฉีด ตั้งแต่แรกเกิดเพราะ ซักคุณแม่ภายหลังก็พบเป็นพาหะ ) ตอนนั้นได้ยินก็โกรธแทนรุ่นพี่

รู้สึกว่าเธอต้องได้ข้อมูลเพิ่มเชิงจริยธรรม  จึงบอกเธอว่า โชคดี นะ ที่เธอพูด กับคุณหมอ ที่แสนประเสริฐ เช่นนี้ เพราะ เป็นหมอคนอื่นๆ เขาคงไม่อยาก หรือไม่ยอมตรวจรักษาลูกคุณ อีกต่อไป

ผลคือ เขาไม่ตรวจกับหมอ รวิวรรณ อีกต่อไป จริงๆ และ มาทีไร ก็ ขอตรวจกับรุ่นพี่คนเดิม กลายเป็น ติดหนุบหนับกว่าเดิม สงสัยจะกลายเป็นหวังดี ประสงค์ร้ายกับพี่เขา 

พอทำงานกับแพทย์ ต่างชาติ กลับทึ่งในคนอินเดียเหมือน ที่อาจารย์พลเดช อาจารย์ศศินันท์ และ อีกหลายๆท่านที่ให้ความเห็น

เพิ่งพบคุณหมอ อินเดียชาย ชื่อ กุมารรัศมี ในการประชุมนานาชาติ โรคเอดส์ Bangkok symposium เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา ประทับใจมากค่ะ

เธอว่องไว ภาษาดีมาก แสดงความเห็นเต็มที่ เฉียบคม ไม่ยอมใคร และไม่น้อยหน้าใคร ผลงานวิชาการตรึม  เป็น ร้อยเรื่องในระยะ 2-3 ปี

ได้รับเชิญให้บรรยาย หลาย session ที่ผู้ฟังสนใจมากคือเรื่องที่จัดตั้งศูนย์ รักษาเอดส์ ในอินเดีย ตอนนี้ขยายเป็นสองศูนย์ใหญ่  ที่แรกที่เป็นจุดเริ่มมีผู้ป่วย สองหมื่นคนที่รับยาต้านไวรัสเอดส์อยู่ และรอเริ่มยาอยู่ ห้าพัน

(ตอนฟังต้องร้องโอ้โฮ เพราะเทียบกับที่เชียงราย เรามีผู้รับยา ที่รพ สองพัน ก็ชุลมุน ยุ่งยากมากแล้ว)

ถามเธอว่าเอาเวลาที่ไหนมาทำงานได้ขนาดนี้

เธอตอบว่า เธอมีลูกเล็ก อีก 2 คน และเล่าต่อว่ามันเป็นภาพที่น่าขัน ถ้าเห็น เพราะขณะวิ่ง เล่น เลี้ยงลูกไปด้วย จะเสียบ หูบูลทูธ พูด โทรศัพท์ ไปด้วย  

เธอบอกว่า ส่วนมากจะ วิ่งตลอดเวลา (ในหนังอินเดีย ก็มักเห็นตัวเอกวิ่งตลอดเวลา)

อาจเป็นอีกลักษณะ ของคนอินเดียหรือเปล่า คะ