อิลฮามลูกคนแรกของผม กว่าฟันซี่แรกจะโพล่มาให้เห็นนี้เกือบปีครับ จนตอนนั้นผมเริ่มกังวล ทำไม่ฟันยังไม่งอกสักที แต่ในใจก็คิดว่า ดีเหมือนกันงอกช้าๆ จะได้ไม่ผุเร็ว เพราะถ้ายังเล็กอยู่อาจดูแลเรื่องฟันลำบาก

สำหรับคนที่สอง เตาฟิก ปรากฏตอนนี้อายุเก้าเดือน ฟันซี่แรกโพล่มาแล้วครับ  ต่างจากพี่สาวหน่อยตรงที่ คนพี่ฟันบนมาก่อน แต่คนน้องนี้ฟันล่างมาก่อน

ผมเพิ่งสังเกตเห็นเมื่อวาน แต่พยายามสำรวจมาหลายคร้งแล้ว แต่มักจะให้ความสำคัญกับเหงือกบน ไม่เคยดูเงือกล่างเลย

ส่วนคนที่เจอคนแรก คือ อบูบักร์ครับ (ลูกของพี่สาว) แก่มาจับๆ เตาฟิก แล้วก็พูดขึ้นมาว่า แต๊ะๆ เตาฟิกฟันงอกแล้ว

การดูแลฟันของลูกนี้ เรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งของผมทีเดียวครับ อันที่หนึ่งคือ ผมไม่อยากให้ลูกรู้สึกถูกบังคับให้แปรงฟัน อยากให้แก่รู้สึกว่า จำเป็นและชอบการแปรงฟัน ดังนั้นวิธีการที่ผมใช้กับอิลฮาม คือ เล่นๆ แล้วก็แปรงฟัน ก็ได้ผลครับ เวลาแก่อาบน้ำกับผมแก่ก็จะเรียกหาแปรงสีฟันโดยอัตโนมัติ

ต่างจากภรรยาของผมครับ คนนี้ต้องการผลงานอย่างรวดเร็ว (ภาระความเป็นแม่มันงานเยอะครับ) มักจะใช้วิธีการจับแล้วแปรงเลย ผมจึงได้ยินเสียงดิ้น จากอิลฮามเป็นประจำ แต่ถ้าผมอยู่ด้วย หลังจากที่เขาแปรงฟันเสร็จ ผมก็ต้องมีส่วนในการชื่นชมหน่อยครับ เช่น ขอดูฟันขาวหน่อย (ตอนนี้ฟันอิลฮามเริ่มมีร่องรอยแล้วครับ)

วิธีที่ผมใช้ ใช้ได้กับผมครับ ภรรยาผมเอาไม่ใช้ยังงัยๆ ก็ไม่เคยสำเร็จสักที

คราวนี้ต้องมาลุ้นการดูแลฟันของลูกคนที่สองนะครับว่าจะออกมายังงัย (ขออัลลอฮ์ทรงปกปักษ์ดูแล)