การส่งเสริมสุขภาพแบบพอเพียง

จากคอลัมน์ "จิตวิวัฒน์" ในหนังสือพิมพ์มติชน โดย พระไพศาล วิสาโลhttp://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01act02150950&day=2007-09-15&sectionid=0130

ทุกวันนี้การทำงานส่งเสริมสุขภาพในความคิด ความรู้สึกของตัวเอง คือ เร่งรีบ เร่งรัด มีโจทย์หลายข้อที่ระเบียบวิธีปฏิบัติ และเป้าหมายขององค์กรแต่ละระดับกำหนดให้ค้นหาคำตอบ จนบางครั้งรู้สึกเหนื่อย

แต่พอได้อ่านบทความนี้แล้ว สะดุดกับประโยคที่ว่า "การช่วยให้ผู้ป่วยมีจิตใจที่สงบหรือเปี่ยมด้วยบุญกุศล เป็นเรื่องที่สำคัญกว่าการยืดลมหายใจให้นานที่สุด หากจะมีการเยียวยาร่างกายก็ต้องไม่เป็นอุปสรรคต่อการทำจิตให้สงบ "

เป้าหมายของการทำงานส่งเสริมสุขภาพให้ห่างไกลโรค ในความคิดและการกระทำของตัวเองที่ผ่านมา เลยคล้ายการหนีสิ่งที่หนีไม่พ้น

หากเพิ่มความตระหนักถึงความตายเข้าไปในกระบวนการส่งเสริมสุขภาพว่า คือ สิ่งที่ทุกคนพึงได้สัมผัส และผ่านไป ไม่ต้องถามหา ไม่ต้องวิ่งหนี

การพิจารณาให้รอบว่า องค์รวมของแต่ละกลุ่มเป้าหมาย สามารถส่งเสริมให้มีสุขภาพดีได้ระดับใด ที่จะช่วยให้เขาเหล่านั้นอยู่อย่างมีความสุขตามสภาวะที่เขาเป็น

คงหมายถึง "การทำงานส่งเสริมสุขภาพแบบพอเพียง"

                                                                            DAENG...D