ปลายฝนต้นหนาวใกล้มาถึงแล้ว...เมืองปายเมืองเล็กๆคงได้ต้อนรับแขกเหรื่อที่มาเยือน บ้านสวนสบายแห่งนี้ รอคอยต้อนรับทุกท่านมาสู่อ้อมอกของเมืองปายด้วยความยินดี หากเป็น Blogger ความพิเศษของการต้อนรับเพิ่มทวีคูณ

“ลมโบกโชยโปรยพลิ้วพัดพาหัวใจล่องลอยไปตาม

ใบไม้คงความงามล้อลมพัดมากิ่งไหว

หมู่ภมรร่อนบิน เคล้าคลอเจ้าดวงดอกไม้

สกุณาโผบิน เคียงคู่สู่คอน

เพราะที่นี่มีรักหัวใจก็พลอยเบ่งบาน

เพราะที่นี่อ่อนหวานฉันจึงได้เจอความหมาย...”

บางเสี้ยวของบทเพลง “เพราะเธอคือรัก” ของ อ้น ธวัชชัย ชูเหมือน อัลบั้ม “อุ่นไอแสงตะวัน”

ฝนมาฟ้าฉ่ำ ช่วงนี้ฝนตกค่อนข้างชุก แต่ผมชอบเพราะชุ่มฉ่ำดี ต้นไม้งาม ป่าเขียว ใจที่ห่อเหี่ยวก็พลันสดชื่น

คุณหมอ kmsabai โทรศัพท์มาชวนผมตั้งแต่เมื่อวันที่กลับมาจากเชียงใหม่ ชวนให้ผมไปนอนที่บ้านสวนสบายซักคืน แบบนอนคุยกันให้หายคิดถึง และสัมผัสธรรมชาติสวยงามพิสุทธิ์ที่บ้านสวนสบายที่โอบล้อมด้วยขุนเขา แมกไม้แห่งเมืองปาย

หมอสุพัฒน์  kmsabaiหมอหนุ่มสุรินทร์คนนี้คงตัดสินใจที่จะตั้งรกรากที่ปายแล้วกระมัง...

หลังจากที่ผมขับรถไปรับไปรับน้องหมอที่โรงพยาบาล วันนี้ไม่มี อยู่บุญ(คำของ อ.หมอเต็มศักดิ์เทียบได้ว่า “อยู่เวร”)  ย่ำค่ำเราขับรถไปที่บ้านสวน ระยะทางไม่ไกลจากตัวอำเภอปาย ผมคะเนคงสัก สามสี่กิโลเมตรเห็นจะได้  ประมาณว่าฟังเพลงไม่จบเพลงก็ถึงครับ

ปายยามนี้มองไปทางไหนก็สวยไปหมด ..ผมรู้สึกรักเมืองนี้ขึ้นมาจับใจ  นี่หละครับ ยามไปไหนไกลๆกลับมาบ้านก็ไม่อยากจะไปไหนอีกเลย เป็นความรู้สึกที่คุ้นเคย อบอุ่น อย่างที่ไม่มีที่ไหนเหมือน

บ้านสวยสบายบ้านกลางสวนเล็กๆท่ามกลางสวนผลไม้หลากชนิด เรียกได้ว่าเป็น “สวนสมรม” แบบนายเม้ง บอก หรือสวน “สัมพลำ” ของคนสุราษฎ์ ที่บ้านสวนสบายมีทุกอย่าง กะท้อน ส้มโอ มะเฟือง มะม่วง ละมุด อีกทั้งพืชผักกินได้อยู่เต็มสวนขนาด ๑๐ ไร่ ยังไม่ลืมความสุนทรีย์ของชีวิตบ้านสวน ดอกไม้หลากชนิดก็พากันเบ่งบานอวดสีสัน อากาศดีๆดอกไม้ก็พลอยยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่นับเจ้านกที่ขับร้องกล่อมไพรอยู่บนคบไม้

มองจากริมหน้าต่างเห็นวิวภูเขาโอบล้อมบ้านอย่างอบอุ่น ไม่ไกลจากตรงนี้เป็นน้ำปาย แม่น้ำที่เป็นหัวใจของคนเมืองปาย ไหลรินอยู่เงียบๆและเสรี ...แต่ยังไงก็ตามบรรยากาศที่ผมบอกเล่า ไม่ได้ครึ่งที่ผมสัมผัสหรอกครับท่านผู้ชม...

เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงปลุกของนกน้อยตัวเดิมที่คบไม้นั่น... ที่ขับขานไม่ไกลจากบ้านสวน เธอร้องเพลงปลุกผมตื่นนิทราเสียงไพเราะเพราะพริ้งทีเดียว  ไม่รอช้ารีบตื่นคว้ากล้องคู่ใจบันทึกภาพยามเช้ามาอวดกัน หมอกขาวบางๆยามเช้าจุมพิตใบหญ้าอย่างตั้งใจ อากาศรอบข้างเย็นสดชื่น...

เป็นเหมือนรางวัลชีวิต ความสวยสดของธรรมชาติ เวลาที่เดินช้าลง ฟังเสียงหัวใจของตนเองที่ร้องร่าบอกถึงความเบิกบานใจเป็นที่สุด เมืองที่มีวิถีชีวิตช้าๆ Slow town เมืองปายบ้านเกิดของผม

ปลายฝนต้นหนาวใกล้มาถึงแล้ว...เมืองปายเมืองเล็กๆคงได้ต้อนรับแขกเหรื่อที่มาเยือน บ้านสวนสบายแห่งนี้ รอคอยต้อนรับทุกท่านมาสู่อ้อมอกของเมืองปายด้วยความยินดี หากเป็น Blogger ความพิเศษของการต้อนรับเพิ่มทวีคูณ ติดต่อเจ้าของบ้านสวน คุณหมอ  kmsabai ได้เลยครับแล้วเรามานั่งสบตามองเมืองปายในมุมที่สวยที่สุดด้วยกันเถอะครับ

 

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

ค่ำ ๑๓ เช้า ๑๔ กย.๕๐

บ้านสวนสบาย เมืองปาย