มนุษย์ควรตระหนักถึงการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และมอบความจริงใจต่อกัน
ความจริงใจ ผู้เขียนมองว่า สังคมทุกวันนี้มีการแข่งขันกันตลอด มีการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันเกิดขึ้นไม่เว้นในแต่ละวัน จึงมีการสวมหน้ากากเพื่อหวังผลประโยชน์จากอีกฝ่ายหนึ่ง และบางทีอีกฝ่ายหนึ่งก็ทำดีตอบแทน เพื่อรักษาผลประโยชน์ของตนเอง
เราจึงหาความจริงใจได้ยาก แต่เราก็ควรมอบความจริงใจให้กับคนที่ดีกับเรา ความจริงใจไม่สามารถหาซื้อด้วยเงินทองได้ แม้ว่าเราจะมีเงินสิบล้าน ยี่สิบล้าน หรือมากกว่านี้ เงินเหล่านี้ก็ไม่สามารถซื้อความจริงใจได้ ความจริงใจเกิดขึ้นจากใจโดยไม่หวังผลตอบแทน เป็นการมอบความหวังดีให้ผู้อื่นโดยไม่หวังอะไร
ดังเช่นบทกวี Wring Out, Wild Bells’ ของ Tennyson ได้กล่าวว่า .’ Ring out the grief that saps the mind For those that here we see no more Ring out the feud of rich and poor Ring in redress to all making กวีได้กล่าวว่าสังคมสมัยใหม่ผู้คนให้ความสำคัญกับวัตถุสิ่งของ และเล็งเห็นผลประโยชน์ของตนเอง จึงต้องสวมหน้ากากเข้าหากัน
ความดีและศีลธรรมจึงห่างเหินจากจิตวิญญาณของมวลมนุษย์ ยิ่งนับวันผู้คนยิ่งละเลยการทำความดี ความมีน้ำใจลดน้อยลงไปในสังคมต่างคนต่างรีบทำงานเพื่อหาเลี้ยงชีพ ต่างคนต่างเอาตัวรอดเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง มนุษย์ควรตระหนักถึงการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และมอบความจริงใจต่อกัน
เดี๋ยวจะจัดหน้า และตัวอักษร ต้องรอไปเล่นinternetร้านข้างนอก จึงจะทำได้ ขออภัยผู้อ่านค่ะ
สวัสดีครับน้อง
ทำไงถึงจะมีบล็อกสีสวยๆแบบนี้บ้างนะขอคำแนะนำบ้างนะคะ
ร้อนมากมากค่ะ
สังคมที่จริงใจต่อกัน คงเป็นสังคมที่มีความสุขที่สุด อยากให้บ้านเมืองเราเป็นแบบนั้นค่ะ
ขอร่วมวง ความจริงใจ ด้วย เพราะไม่ต้องลงทุนอะไรเลย เลยอยากให้กับทุกๆ คน ขอบคุณน่ะค่ะ (อยากติดรูปให้ดู ว่าหน้าตัวเองพอจะบ่งชี้ความจริงใจได้บ้างไหม แต่ทำไม่เป็นค่ะ ขอโทษค่ะ)
บล๊อกสวยจัง
ในชีวิตเรามีคนมากมายที่เราเกี่ยวข้องด้วยครับ
เราจึงต้องปฏิบัติต่อแต่ละคนอย่างถูกต้องเหมาะสม จึงจะไม่เป็นทุกข์
อย่างในการทำงานที่มีการแข่งขันก็อาจจะต้องเป็นแบบหนึ่ง
ในที่อย่างใน gotoknow นี้ ต่างคนต่างไม่ใช่คู่แข่งกัน คนจึงดูจะเปิดเผยจริงใจต่อกันได้มากกว่า
แต่ในโลกนี้ถ้ามีมิตรภาพดีๆ ต่อกันและกัน ก็จะเป็นความงามของโลกนะครับ
ค่อยๆ ช่วยกันสร้างให้เราเองมีมุมของความสุขอยู่และค่อยขยายตัวไปเรื่อยๆ นะครับ
แวะมาทักทายด้วยมิตรภาพค่ะ....
ขอบคุณทุกท่านค่ะ
เกือบลืมบล็อกนี้ไปแล้วเรา
ขอบคุณที่เข้ามาเตือนว่ามีบล็อกนี้อีกที่เราต้องดูแลค่ะ
ตามมาอ่านบทกวีไพเราะที่เคยเรียนมาเมื่อ 20กว่าปี
แรงดลใจหลายๆอย่างเกิดจากบทกวีที่ให้กำลังใจและทำให้คนเรามีพลัง
ขอบคุณค่ะ