..หนูตูนโทรศัพท์มาบอกว่าอย่าป่วยนะพ่อ หนูมีงานให้พ่อทำวันที่29 ช่วงเช้า อยากให้พ่อไปเล่าเรื่องบริบทมหาชีวาลัยอีสาน กับเรื่องสนุกๆในก๊วนเฮฮาศาสตร์ เอาละสิ ที่นี้ ..นึกว่าจะได้ไปโฉบให้กำลงใจทักทายBloggerในดวงใจ หรือไม่ก็จะแว๊บไปเยี่ยมเจ้ามะหยี
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">เมื่อมีการบ้านมาก็จะเป็นไรไปละ ผมลงมือทำการบ้านในวันนี้ จะเตรียมเป็นPower Point ความยาวประมาณ 30 นาที พูดคุยปากเปล่า 10 นาที ถ้ามีการถามตอบก็จะมีเวลาอีก10นาที เหลือ10นาทีไว้ให้สำหรับผู้ดำเนินรายการ ผมก็จะใช้เวลาที่ได้รับครบมา 1 ชั่วโมงพอดี</p><p align="justify"> จะเล่าถึงพลังของBlogger ซึ่งเป็นต้นตอของการเกิดก๊วนเฮฮาศาสตร์ จะแนะนำหนุ่มเหน้าชาวก๊วนเป็นรายคน สะท้อนให้เห็นความสำคัญของการใช้Blog.เป็นพาหนะพาเราไปสู่โลกกว้างของการเรียนรู้ อยากได้อะไรๆก็ใช้นิ้วจิ้มเอาจากจอคอมพิวเตอร์ เป็นการผ่องถ่ายพฤติกรรมมนุษย์จากการชี้นิ้ว มาเป็นการจิ้มนิ้วแทน </p><p>• Blogger เปรียบเสมือนตะเกียงอาละดิน</p><p>• อยากได้ความรู้ ก็จิ้มเอา</p><p>• อยากได้ศาสตร์สาขาไหน ก็จิ้มเอา</p><p>• อยากปรึกษาเรื่องอะไร ก็จิ้มเอา</p><p>• อยากได้ความรัก ความเอื้ออาทรก็จิ้มเอา</p><p>• อยากได้ความเห็นใจ ความเข้าใจ ก็จิ้มเอา</p><p>• เจอหน้า ..ยังกอดกันอุ้มลุ่ม รวมกลุ่มฮา </p><p> </p><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt"> เรื่องนี้เกิดได้เพราะG2K </li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">ทุกคนโชว์หัวใจให้สนั่น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">อ่านข้อคิดข้อเขียนกันทุกวัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">เริ่มผูกพันจ๊ะจ๋าเข้าหากัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: teal; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt">ICT.เป็นหน้าม้าพาติดต่อ</li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เข้าไปจ่อเจิมใจไปถ้วนทั่ว</p>เข้าไม่ยากไม่ยุ่งไม่น่ากลัว <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ขอฝากตัวเป็นมิตรสนิทกัน </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: purple; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt">เพียงไม่นานหวานใจเต็มไปหมด</li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: purple; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">ละเลิกยศหัวโขนกระโจนใส่</p>ขอเป็นเพื่อนพี่น้าว่ากันไป <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เกิดรักใคร่กลมเกลียวหนึ่งเดียวกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: green; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt">ความเป็นญาติยิ่งใหญ่ใช้ไม่หมด</li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">จะจำจดยังไงก็ไม่ไหว</p>ทั้งความรู้ความรักประจักษ์ใจ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ต่างรินไหลผ่านจอมาเจอะเจอ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: maroon; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt">วินาทีที่เห็นหน้าเจ้าข้าเอย</li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เหมือนคุ้ยเคยกันมาแต่ปางไหน</p>เข้าไปกอดกันกลมสุขสมใจ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ยิ้มละไมระรื่นชื่นชมกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt">กติกา ถ้าถาม ขอตอบว่า</li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">จะเข้ามาก๊วนนี้วิธีไหน</p>แหมเรื่องนี้พูดยากหากจิตใจ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>ยังอ่อนไหวอ่อนข้อต้องรอคิว
สวัสดีครับท่านพ่อ ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์
พ่อขา
วันนี้พ่อหายไปไหนทั้งวันค่ะ ติดต่อพ่อไม่ได้เลย
(จากสาวใต้และสาวเชียงใหม่)
ระบบสื่อสารพัง โทรศัพท์ เข้าโรงซ่อม ต้องโทรเบอร์บ้าน เย็นนี้ออกไปดูอีกทีว่าซ่อมได้ไหม หลานๆเป็นยังไงบ้าง
กำลังเคลียงานอุตลุด มีงานอ่านบทความด้วย เหนื่อยก็นอนพัก นี่ก็เพิ่งตื่นมาเขียนบล็อกนี่ไงละ
ดีจังเครื่องมือสื่อสารพัง...พ่อได้ทำสมาธิ จนเขียนเป็นบทกวีซะงามเอี่ยม...ชอบจัง
ขอบคุณ น้ำใจ เป็นกำลังใจที่หอมหวานนัก
เข้ามากราบสวัสดีค่ะ พ่อครูบาฯ
รักและเป็นห่วงพ่อครูบาฯเสมอค่ะ...
ลูกติ๋ว.(ลูกที่รักพ่อแต่ไม่แสดงออก)
สวัสดีค่ะ
แอบอ่านเรื่องสามีขี้เหล้า อ่านแล้วนึกเห็นหน้าคนเขียน ก๊ากสสสส การงานค่อยเบาบางแล้วยัง คิดถึง อ.ติ๋ว เสมอ
ไม่ได้ขยันอะไรหรอก ภาระงานของผมน้อยกว่าอาจารย์ ที่ต้องแบกโรงเรียนไว้เต็มพิกัด
ดีใจที่จะเจออาจารย์ที่ นม.และที่นี่ ครับ จะตามไปห้อง9 ด้วยครับ อิอิ
อันตัวเราทื่อ ซื่อบื้อและเฉิ่มเชย
พอจะเป็นญาติเอิงเอยได้ไหมค่า
แถมยังเป็นคนอืดอาดด้วยอีกนา
พ่อครูบาจะกลุ้มใจด้วยไหมนี่
แหมแต่ว่ามีหัวใจคอยน้อมส่ง
ให้พ่อครูดำรงสวัสดิ์ศรี
สุขภาพสมบูรณ์เนิ่นนานปี
ที่ป่วยไข้ให้หายดีในเร็ววัน
อันการใดอยากให้ทำพ่อจงเอื้อน
ไม่แชเชือนจะช่วยคิดให้สุขสันติ์
แม้วันหน้าถึงพร้อมบุญน้อมกัน
คงพบปะหฤหรรษ์กันทุกคน(ค่า)
.อิอิ
นี่แหละหนาน้ำใจจันทรรัตน์
วิ่งสู้ฟัดเต็มที่ไม่มีหวั่น
มีความดีความรู้มาแบ่งปัน
ขอให้ฝันหวานชื่นทุกคืนเอย
ภาพตำแหน่งแผ่นดินไหวจากเม้ง ครับ
พ่อครูคะ
.....คิดถึงพ่อครูเสมอค่ะ.....
เรื่องดงหลวง สุดยอด อิอิ
สวัสดีค่ะพ่อครู
วันนี้เพิ่งว่างค่ะ ยุ่งตั้งแต่เช้าเลยค่ะ เข้ามาบันทึกนี้ก่อนเลยค่ะ เพราะยา่กที่จะห้ามใจไม่ให้เข้ามาเขียนบันทึกได้ และ ดูแลรักษาสุขภาพน่ะค่ะ ด้วยความรักและคิดถึงค่ะ
แอบตามอ.ลูกหว้ามาติด ๆ ค่ะ อิ อิ.
รัก เคารพ และระลึกถึงพ่อทู้กก วันค่ะ
ตูน