มรณานุสติ ฝึกจิตให้คุ้นชินกับความตาย ผมคิดว่าเป็นเรื่องพื้นฐานที่เราควรรำลึกอย่เสมอ เพื่อไม่ให้ประมาท และใช้เวลาเพียงน้อยนิดนี้ ทำคุณความดีให้เต็มกำลัง

ภาพจากล้านนาโฟโต้คลับ

 

ผมได้คัดลอกธรรมโอวาท บทหนึ่งมา เพื่อเตือนใจครับ

มรณกรรมฐานนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

ไม่ใช่เพียงคำพูด

คำพูดหรือตัวหนังสือมันละกิเลสอะไรไม่ได้

แต่ถ้าผู้ปฏิบัติน้อมนึกรำลึกในมรณกรรมฐาน

ไม่ว่าจะเห็นคน  เห็นสัตว์  ป่าไม้  ป่าดงพงพี

ก็เห็นความแตกดับ

ความตายของคนของสัตว์ของต้นไม้ใบหญ้า

ผลที่สุด

ที่เกิดมาแล้วก็ต้องมีความแตกดับทำลายตายไป

เป็นธรรมดา

ใครจะมายึดมาถือว่าตัวเราของเรา

ไม่ได้ทั้งนั้น

ยึดไปเถิด

เมื่อถึงความตายแล้วก็ต้องทิ้ง

ไม่ทิ้งก็จำใจทิ้ง

เมื่อจิตของผู้ภาวนา

ภาวนาเข้าถึงซึ่งมรณกรรมฐานแล้ว

ไม่ห่วงใคร

บ้านก็ไม่ห่วง

ลูกเต้าก็ไม่ห่วง

ลูกหลานเหลนโหลนอะไรไม่ห่วงทั้งนั้น

เพราะมันเล็งเห็นแจ้งชัดว่า

ตายแล้วเอาอะไรไปไม่ได้

คัดลอกจากหนังสือพุทธโอวาท