ว่าที่บัณฑิต แสดงความคิดเห็นในวิชาการจัดการความรู้จากโกโตโน

บันทึกความคิดเห็น  ของนักศึกษาทั้งหมดที่อยู่ในกลุ่ม ดิฉันเจ้าของบล็อค ขอแสดงความคิดเห็น ในวิชาการจัดการความรู้เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น  ผ่านทางอินเตอร์เน๊ทโดยใช้ระบบโกโตโนเป็นสื่อกลางระหว่างการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน          

  

  
100_0156

 สิ่งที่ดิฉันได้รับจากการเรียนรู้ผ่านระบบอินเตอร์เน็ท โดยใช้เวบโกโตโนเป็นสื่อกลางนั้น นอกจากจะได้รับความรู้มากมายแล้ว และสิ่งที่ดิฉันประหลาดใจ  ในการได้รับรู้กลับคืนมา  มันช่างน่ามหัศจรรย์เหลือเกิน อยากรู้อยากทราบอะไร รู้สึกมันจะทันใจไปหมดทุกอย่าง  แต่เสียตอนเดียว ตรงเข้ามาสู่ระบบ มันต้องสอนตัวต่อตัวถึงจะเข้าใจเร็ว

  นี่เป็นผ่านเรียนรู้ทางโกโตโนตามลำพัง โดยผ่านการบอกเล่าทางโกโตโนนี่แหละ   ถึงจะช้า  แต่ดิฉันไม่เสียใจเลย เพราะสิ่งที่ได้มาก่อนที่จะทำเป็น โดยผ่านทางการเรียนรู้โกโตโนจากการเข้าบล็อคนั้น   กว่าจะเรียนขั้นต้นได้สำเร็จ และเรียนรู้ตามลำดับขั้นตอน การเข้าโกโตโนเป็น บันทีกเป็น ทุกๆอย่างที่มีปัญหา ดิฉันยอมรับเลยว่า  เรียนรู้จากอินเตอร์เน็ทในระบบออนไลน์เป็นสื่อกลางทั้งสิ้น ระบบนี้ช่างเป็นสิ่งที่มีค่า และมีประโยชน์เป็นอย่างมากทีเดียว

 เพราะนอกจากจะได้ความรู้แล้วดิฉันได้ของแถมมาด้วย  สิ่งนั้นคือ  มิตรภาพจากโกโตโน  ถึงแม้ว่าจะห่างไกลกัน แต่ก็มีความรู้สึกว่าอบอุ่น เหมือน อยู่ใกล้ชิดกันเหลือเกิน  ช่างเป็นไปได้ โดยเฉพาะมิตรภาพที่โปร่งใส ที่เฝ้าดูและติดตามสอนดิฉันมาตลอด โดยเฉพาะผู้ใช้นามแฝงว่า   หญ้าบัว  เธอเป็นใคร ก็รู้จากประวัติ สมาชิกของเธอแล้ว ในโกโตโนนี่เอง เธอยังเป็นปริศนาแห่งหัวใจฉัน เธอคอยติดตามแนะนำดิฉันมาตลอดทั้งที่ตอนนั้นไม่รู้วิธีหาใคร ยังไม่เป็นเลย

 และหลังจากรู้ และค้นพบเธอแล้วผลงานการเขียนของเธอดิฉันก็พยายามเอาแบบ อย่าง และเธอก็เขียนทุกๆวัน ที่ว่าง เยี่ยมทักทายทุกคนในโกโตโน แม้ไม่ได้ป่วยก็เข้าไปเยี่ยม และคอยให้กำลังใจ มาตลอด ตั้งแต่เริ่มฝึกทำ คอยชี้ช่องทางให้   

 และทุกคนที่เข้ามาในระบบโกโตโน ต่างก็มีหัวใจตรงกัน ดวงเดียวกันคือ เหมือนกัน  ก็คือการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ซึ่งคนเราทุกคนต่างก็มีความสามารถ ความรู้ต่างกันไป ต่างแบบฉบับของแต่ละคน ตามศักยภาพ นำมาเสนอแลกเปลี่ยนความรู้กันได้

ซึ่งหาประสบการณ์ได้จากการอ่าน สำหรับคนที่ชอบอ่าน ได้ให้ประโยชน์สำหรับคนที่ชอบบันทึกความรู้ของตนเป็นวิทยาทานไม่ว่าด้านความรู้ และความคิด ที่คนอื่นไม่รู้ มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันไป  โลกมันแคบลงถนัดใจเลย เพราะไกลแค่ไหนสื่อสารทางอิเตอร์เน็ทถึงกันได้

และทุกคนที่เข้ามา นอกจากเข้ามาหาอ่านแสวงหาความรู้จากโลกภายนอกที่ตนเองไม่รู้ซึ่งมันยังมีอยู่อีกมากมายแล้ว และยังได้มีโอกาสเขียนความรู้  พร้อมทั้งความรู้สึก ของตนเองระบายเก็บบันทึกไว้ อ่านกันลืม จดจำในสิ่งที่ดีๆบันทึกเอาไว้ หรือคติอุทาหรณ์ หรือกำลังใจปลอบใจกัน  แล้วยังเผื่อแผ่คนอื่นด้วย ยอมรับจากคนอืนเหมือนแก้วนำที่ไม่มีวันเต็ม

และในขณะเดียวกันก็ให้คนอื่นด้วยจะเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับในขณะเดียวกัน  และขณะที่เราเขียนบันทึกไปนั้น หรืออ่านบทความของคนอื่นนั้น ถ้าเราไม่เข้าใจหรืออยากเสนอแนะ ก็มีช่องสอบถามได้ แลกเปลียนเรียนรู้ได้ นี่แหละ  ถึงว่า หัวใจของกระบวนการเรียนรู้ก็คือ   สุ จิ  ปุ  ลิ  ในโกโตโนมีหมด

  ยังมีอีก ดิฉันจึงขอกล่าวว่า ได้ความรู้มากกว่าที่เรียนในห้องเรียน จึงขอสรุปที่ได้จากการเรียนผ่านระบบออนไลน์ เป็นข้อๆ ดังนี้

1.ได้ความรู้มากกว่าในห้องเรียน และสามารถเรียนรู้ได้ทั่วโลก     ได้จริงๆ  อยากให้นักเรียนรุ่นน้อยๆเข้ามา เจอรุ่นน้อยๆบ้าง  แต่เขาคงจะไม่มีเวลา และอาจจะใช้ภาษา เขียนยังไม่ถูกไม่มาเขียน แต่ให้มาอ่านก็ยังดี หรือไม่ก็มีกลุ่มบล็อคของเขา ที่เข้าใจกันได้ ไปกันได้ ไม่ข้ามวัย      

 2.เรียนรู้เทคนิคต่างๆ ในการเข้าเขียนบล็อค ตั้งแต่เริ่มสร้างบล้อคเริ่มบันทึก  เริ่มรู้จักการพิมพ์ เริ่มหาเรื่องมาเขียน เขียนไปบางครั้งก็เมามันไปด้วย  และยังเรียนรู้วิธีแก้ปัญหาจากการใชโกโตโนไม่เป็น  ก็เป็นจนได้ อยากให้รุ่นเด็ก ทำเป็นบ้าง การเข้าหาความรู้ผ่านอินเตอร์เน็ท ปัญหาคอมพิวเตอร์ไม่พอ และโทรศัพท์ไปไม่ถึง ต้องใช้ส่วนรวม แม้แต่อาจารย์สอนคอมยังไม่พอเลย บางแห่งมีคอมแต่คนสอนไม่มี ความสามารถ เสียโอกาส

 3.ฝึกทักษะในการพิมพ์ลีลาแสงสีตัวหนังสือซึ่งแต่ก่อนทำไม่เป็นเลย   มีความสุขกับการได้เขียนได้เรียนรู้ หาประสบการณ์ถ้าเป็นเด็กความจำเขาดี  อาจจะไปได้เร็ว และเด็กมีเวลาว่างมากเขาต้องทำดีกว่า คนแก่ ได้หน้าลืมหลัง อยากให้มีการส่งเสริมเด้กบ้าง แต่ก็มีปัญหา ที่โรงเรียนมีคอมพิวเตอร์ แต่ที่บ้านไม่มี

 4.ไปอ่านบล็อคของคนอื่น เราถึงได้รู้ว่าเราเหมือนกบ อยู่ในกะลาครอบ มีความรู้อยู่แค่หางอึ่ง เราเรียนรู้ไม่มีวันหมด เราต้องแสวงหาความรู้อยู่รำไป อยู่ที่ว่าเรา หรือใครจะมีความสามารถไขว่คว้าได้ แค่ไหน สุดแต่ใจจะไขว่คว้า มีทุกอย่าง นำความรู้มาใช้ในชีวิต และพัฒนาชีวิตให้ดีขึ้นได้

 การเรียน มีวันเรียนรู้ทันกันได้ ทุกวันนี้ไม่ใช่ทันกัน แล้ว เรียนรู้เกินกันได้   ไม่เกี่ยงเวลาไม่เกี่ยงอายุไม่มีเงื่อนไขถ้าอยากเรียนรู้เปิดออนไลน์ได้เลย  เขาบอกว่าถ้าเราหยุดอยู่กับที่ เราจะเป็นคนถอยหลัง เพราะคนอื่นเขานำหน้าเราไปแล้ว จริงเปล่า  ดิฉันว่าจริงทีเดียว ถามเอง ตอบเอง   เออเอง                                                                  

  5.และเรียนรู้วิธีการเขียน มีทักษะในการเขียนเพิ่มขี้น ทำอย่างไร เขียนอย่างไร เรื่องถึงจะดึงดูด เป็นเรื่องที่น่าสนใจมีเทคนิคการเขียนอย่างไร  เรื่องนี้มันเป็นความพอใจของเรา อยากให้คนอ่านหรือไม่    และตอนนี้แยกเป็นหมวดหมู่ สนุกสนานกันใหญ่เพราะมีเพื่อนเขียนในลักษณะเดียวกัน ไปกันได้   บางครั้งการสะกดภาษาไทย เราก็สะกดผิดบ้าง แต่เมื่อเราไปเห็นของคนอื่นถูก เราก็นำมาแก้ไขได้  ฝึกการเขียนภาษาไทยที่ถูกต้องไปด้วย

    6.และสิ่งที่ได้อีกข้อหนึ่ง  โดยได้มาจากโกโตโนนี่เอง ซึ่งธรรมดาจะหาแบบนี้ไม่ได้ง่ายๆ  คือ มิตรภาพและไมตรีจิตอันดี จากหัวใจเรียนรู้ที่ยอมแบ่งปันความรู้มาให้กันและกัน โดยไม่หวงวิชา มีแต่ยินดี และยินดี  โดยเฉพาะหญ้าบัว และเม็กดำ 9 คนเดินดิน อดีตทหารผ่านศึก แต่ไม่รู้ศึกไหนบ้าง คุณรักชาติ

  7.และตัวเราเองดีใจมาก ที่ได้เขียนความรู้แค่หางอี่ง ไม่ใช่วิชาการ แต่เป็นวิชาชีวิต ของตนหรือได้ระบายออกมาแล้ว มีคนเข้ามาอ่าน มาแสดงความคิดเห็น ดีใจมาก และมีกำลังใจบางครั้งก็เข้ามาให้กำลังใจ ปลอบใจกัน พอได้กำลังใจที่จะเขียนต่อไป  ก็ได้อ่านของคนอื่น ได้เขียนของตนเอง  ดีกว่าอยู่เปล่าๆ

8.และสื่อการเรียนรู้ทางออนไลน์ ก็เป็นการใช้เวลาว่างในการศึกษาค้นคว้าหาความรู้ที่ต้องการรู้ ดีกว่าเอาเวลาไปทำอย่างอื่นที่ไม่เป็นประโยชน์ ขอแต่ว่าเข้าบล็อคหาความรู้มากกว่า  การแช็ด .... เรื่อยเปื่อย ที่ไม่ใช่การเรียน เรามาตั้งต้นกันใหม่เถอะ มาใช้เวลาว่าง หาความรู้กัน  และท่านที่อ่านอยู่ขณะนี้ ท่านว่ามีโทษไหม นอกจากได้ประโยชน์แล้ว ตอนนี้ ก็มีแต่ว่านอน ดึกเพราะเพลิดเพลิน ในการเขียนในการอ่าน ต้องดูแลสุขภาพเรื่องการเพลิน เพราะถ้านอนดึก ก็คือตื่นสาย ไม่ทันการทำงาน

ทุกท่านที่เข้ามาอ่านมาเขียน มาแสดงความคิดเห็น  มีความรู้สึกเช่นดิฉันหรือเปล่าคะ  ว่ามาเลย รักษาสุขภาพด้วย เพราะนอนดึก อย่าลืมว่าการนอนดึก  หน้าตาจะโรย ถ้านอนดึกทุกวัน  จะกลายเป็นคนแก่ ไม่รู้ตัวนะ ระวังจะเป็นลมเป็นแล้ง เพราะอยู่แต่หน้าจอคอม