ทำงานหนัก ไม่ค่อยได้พักผ่อนเลยช่วงที่ผ่านมา ด้วยภารกิจติดต่อกัน ทำให้ผมทำแต่งานไม่ได้กลับบ้านเลย....
ทำงาน....ทำงาน...ทำงาน
บางครั้งทำงานก็หลงติดในงานเหมือนกัน พอเงยหน้าจากงานเราก็ล่วงผ่านเรื่องเวลาและความสัมพันธ์ของคนข้างหลังไปเสียแล้ว
วันหนึ่งผมเปิดคำถามใน gotoknow แล้วทำให้ผมรู้สึกคิดถึงบ้าน คิดถึงหลายๆคนที่อยู่ที่นั่น
คิดถึงพี่เอกนะครับ
หลังจากประชุม ชม. ก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยนะครับ
แม้ว่าจะสามารถโทรหาได้ตลอดเวลา
แต่..ก็อยากมาฝาก เป็นบันทึกครับ อาจจะให้ความรู้สึกที่แตกต่าง
ผืนดิน ป่าไม้ และจิตวิญญาณหลายสิ่งที่ปาย บอกว่าพี่ไปครั้งนี้นานไปหน่อยแล้วนะครับ
ถ้าว่างๆก็รีบกลับมาเติมพลังกาย พลังใจ
ที่บ้านของเรานะครับ.....
น้องหมอ.....
เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นในเช้าวันก่อนโน้น...เป็นเสียงอบอุ่นที่ผมคุ้นเคย
....หายไปนานนะลูก สบายดีหรือเปล่า???แล้ว
เมื่อไหร่จะกลับมาเยี่ยมบ้านเราล่ะลูก...
เสียงของแม่นั่นเอง ....
ผมรู้สึกผิดที่ทำให้หลายๆคนเป็นห่วงเป็นใย....และไม่ได้ติดต่อกลับไปในช่วงที่ทำงาน
วันนี้ผมคิดถึงบ้านครับ...คืนนี้เก็บของ พรุ่งนี้เช้าๆพร้อมออกเดินทางกลับบ้านที่ เมืองปาย...
คิดถึงคนที่บ้านมากเลยครับ
ผมนำภาพถนนสาย เชียงใหม่- แม่มาลัย-ปาย มาฝาก เป็นภาพที่ผมถ่ายเก็บไว้เวลาเดินทาง แวะเวียนถ่ายรูปไปเรื่อยๆไม่รีบร้อน
(ผมถ่ายไว้ครั้งก่อนครับ)
ลองมาดูกันครับ ว่ากว่าจะถึงบ้านผม ....บรรยากาศเป็นอย่างไร???
อีก ๙๐ กิโล ก็ถึงเมืองปายบ้านผมละครับ!!!
จุดนี้ผมมักแวะถ่ายรูปบ่อยๆยามเช้าหมอกจะสวยมาก
ท่ามกลางหมอกเย็น ผมเห็นความสดใสของธรรมชาติ
ทางอาจคดเคี้ยวบ้าง...แต่ท้าทายครับ
ใครรีบเร่งผมให้ไปก่อน....ขอดื่มด่ำธรรมชาติริมทางก่อน
อีก ๖๙ กม. ก็ถึงเมืองปายแล้ว.....
สะพานประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่สอง อีกประมาณ ๓ กม.ถึงบ้านผมแล้วครับ
ถึงบ้านเมืองปายแล้ว ...คว้าจักรยานปั่นเล่นดีกว่า
พรุ่งนี้แล้วครับ......ผมจะกลับบ้าน
พี่เอกค่ะ
อ่านบันทึกแล้ว งง.... ตกลงว่าคืนนี้ตอนนี้กำลังเก็บของกลับบ้าน หรือ ตอนนี้อยู่ที่บ้านแล้วคะ
แต่ว่าอิจฉาคนได้กลับบ้าน มะปรางเพิ่งกลับไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อนเหมือนกันค่ะ เห็นภาพระหว่างการเดินทางที่นำมาฝากกันแล้ว อย่างไปบ้านพี่เอก บ้างจังเลยคะ ท่าทางวิวจะสวย :)
สวัสดีครับเพื่อน
Think of ease, but work on.
---^.^---
ขับรถดี ดี เน้อเจ้าอ้ายเอก
(จงนึกถึงความสุขอยู่เสมอ แต่ก็ต้องทำงานไปเรื่อยๆ)
สวัสดีคะคุณเอก ซาบซึ้งในข้อความที่คุณเอกเขียน ทั้งภาพ คิดถึงแม่และทุกคนที่บ้าน
เส้นทางสู่บ้านของคุณเอกสวยงามจริงๆค่ะ
ความรักความอบอุ่นทำให้เกิดความอิ่มเต็มและสร้างผู้ให้ที่มีความสุขแบบคุณเอกได้จริงๆ ฝากกราบคุณแม่คุณเอกด้วยนะคะ
เห็นบรรยากาศแล้วคิดถึงเมืองปาย เคยผ่านแทบทุกจุดที่พี่เอกถ่ายรูปมา ชอบถนนโค้งไปโค้งมาแบบนี้สนุกดี ไม่เคยเจอโค้งรับโค้งยาวไปไม่รู้จบ ขับรถมันส์มาก สะพานนี้ก็เคยแวะนั่งกินไอติม วันนั้นขับรถข้ามอีกสะพานที่อยู่คู่กันเห็นรถไอติม ปาดชว้าบเข้าไปจนรถไอติมตกใจ คืออยากกินจัดค่ะ 555 แล้วก็คิดถึงแกงฮังเลสุดอร่อยในเมือง อร่อยจนอยากซื้อกลับมาฝากคนที่บ้านแต่กลัวเสียก่อนถึง … พักบ้างนะพี่ ถึงบ้านนอนหนุนตักแม่อยู่นิ่งๆ บ้าง จะได้เติมเต็มให้กับชีวิต และมีแรงกลับมาทำงานอีกครั้ง
พักผ่อนให้สบายที่บ้าน และกลับมาพร้อมพลังเยอะๆนะคะ ทางสายนี้สวยเสมอ นะคะ
ขอให้น้องเอกเดินทางปลอดภัยทั้งไปและกลับนะครับ
ภาพสวยๆทั้งน้าน...โดยเฉพาะภาพนี้ครับ ถูกใจสุดๆ
สวัสดีค่ะ
เข้ามาอวยพรให้เดินทางกลับบ้านด้วยความปลอดภัย สู่อ้อมกอดของคนที่รัก และรอคอยอยู่ คืนนี้หลับฝันดีแล้วอย่าตื่นสายนะ
งามครับงามจริง
ถนนงามจริง
ต้นไม้งามจริง
หมอกก็งามจริง
เวลากับการเดินบวกกับงาน ย่อมทำให้เราเกิดการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ บางทีบางครั้งเราทำงานจนเพลินและหลงลืมสิ่งที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ วินาทีที่แล้ว เมื่อวานนั้น มันเป็นไปได้เสมอ
เมื่อถึงเวลาที่เราได้พักเหนื่อย ความหลังมันจะกระตู้นให้เราหวนคิดถึงมันเอง สิ่งที่ผ่านมันจะปรากฏออกในจินตนาการของเราเป็นฉากๆไป
แต่แล้วอีกไม่นาน เราจะต้องได้ทำสิ่งใหม่ๆอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เก็บแต่สิ่งดีๆเอาไว้ ทิ้งสิ่งที่ไร้ความหมายไปเสีย ทบทวนมันบ้างถึงข้อผิดพลาด ยิ้มให้เต็มที่กับสิ่งที่เกิดกับเราแบบดีๆ ชีวิตจะมีความหมายมากขึ้นหลายร้อยเท่า เดินและสู้ต่อไปทุกคน
สุรสิทธิ์ ดลใจไพรวัลย์ CBT.North Network Doi Inthanon
สวัสดีค่ะ
เคยไปเมืองปายนานแล้วค่ะ วิวสวยมากๆๆ
อยากไปอีกครั้ง ถ้ามีโอกาสค่ะ
วันหลัง คุณเอก ก็อย่าหายไปนานๆซีคะ คุณแม่และครอบครัวคงคิดถึงและเป็นห่วงนะคะ
น้องเอกเจ้า
ฝนตก ขับรถดีๆ..
ถึงเมืองปายแล้ว ขี่รถถีบแอ่วเผื่อตวยเน้อ
สวัสดีค่ะ พี่เอก เห็นบรรยากาศแล้วน่าไปเที่ยวนะค่ะอากาศคงใกล้เคียงกับ อ.พร้าว นะค่ะ
ทุกย่างก้าว....การเดินทางของชีวิต
มีคนคอยห่วง....อยู่ข้างหลังเสมอ
ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางของอารมณ์
ความรู้สึก
ความฝัน
สิ่งที่เรามักปรารถนา...
คือการมีคนคอยให้ความอบอุ่นอยู่เบื้องหลัง
ความอบอุ่นที่ยิ่งใหญ่
ไร้ซึ่งการต้องการสิ่งตอบแทน
เป็นสิ่งที่คนในครอบครัว...มอบให้เราเสมอ...เสมอ
.......
การเดินไปข้างหน้า
อย่าลืมเหลียวมองหาคนอยู่ข้างหลัง
เพียงเพื่อจะบอกเค้าว่า
ยังมีคุณอีกคนที่ยังขอบคุณเค้าเสมอ
ที่เฝ้าดูแลทุกลมหายใจของกันและกัน
.......
ขอบคุณทุกดวงใจใน G2K ที่ได้รวม "เรา" เป็นครอบครัวเดียวกัน
จะเป็นหนึ่งของคนในครอบครัวที่คอยให้ความอบอุ่นด้วยค่ะ
"กลับบ้าน" เติมเต็มความสุขให้อิ่มเอมนะครับ
น้องมะปรางเปรี้ยวครับ
ผมกำลังกลับบ้านครับ วันพรุ่งนี้เช้า และ ภาพที่ผมนำมาแสดงเป็นภาพเดิมที่เคยถ่ายไว้
เส้นทางนี้วิวสวยงามมากครับ...บรรยากาศดี กาแฟรสดีครับ
เพื่อนเม้ง
น้องพิมพ์ครับ
ขอบคุณนักๆครับ
ฝนตกถนนลื่น ปกติอ้ายก่อขับรถช้าๆครับ มัวแต่ตะเวณถ่ายรูปจนเพลิน
ขอหื้อน้องมีความสุขนักๆเน้อ
สวัสดีครับพี่หมู
สบายดีมั้ยครับ
พรุ่งนี้แล้วผมจะได้กลับบ้าน ได้กลับไปพักผ่อนกับคนที่รัก ได้พบเจอกับคนที่อยากเจอ อยากคุย
พี่หมูละครับได้กลับบ้านที่อีสานบ้างมั้ยครับ
พี่เอก
ค่ะ
เอาไว้ว่างๆ หนูจะไปเที่ยวบ้านพี่เอกนะค่ะ ฮ่าๆ แอบตีตั๋วจองเอาไว้ก่อน
เจ้าบ้านจะตอนรับไหมเนี๊ยะ .......