ประทับใจและปลื้มสุดๆของก้าวแรกแห่งG2K

นี่ก็เป็นก้าวที่2แล้วนะคะสำหรับการเดินบนถนนแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้สายนี้…หนูก็ขอขอบคุณสำหรับการต้อนรับที่อบอุ่นนะคะ หนูรู้สึกดีใจและประทับใจสุดๆๆสำหรับมิตรภาพที่พี่ๆทุกคนหยิบยื่นมาให้ หนูเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นกำลังใจและเป็นตัวผลักดันให้หนูมีพลังที่จะแลกเปลี่ยนความรู้กับทุกๆคนค่ะ…และวันนี้หนูก็มีเรื่องเล่าสำหรับเหตุการณ์ที่ควรจะปกติ…แต่กลับไม่ปกติของห้องยาของ รพร.ธาตุพนมค่ะ ซึ่งวันนี้ก็เป็นวันทำงานที่แสนจะปกติของคนทั่วไปและของของพวกเราด้วย…แต่สิ่งที่เราไม่คาดคิดมาก่อนก็เกิดขึ้น และมาเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่แสนจะเร่งรีบอีกต่างหากก็เลยทำให้ชาวห้องยาเกิดความวุ่นวายเป็นการใหญ่เพราะถูกกดดันจากคนไข้ที่มารอรับยาเต็มหน้าห้องยาเลยทีเดียวปัญหาก็เกิดจากไฟฟ้าดับชั่วคราวก็เลยทำให้ไฟสำรองไม่พอใช้ก็เลยเข้าโปรแกรมที่จะไปบันทึกและปริ้นฉลากยาไม่ได้ก็เลยต้องพากันมานั่งเขียนฉลากยากันยกใหญ่ที่น่าเห็นใจที่สุดก็น่าจะเป็นคนไข้นะคะเพราะว่าตัวหนังสือที่เขียนไปแสนจะสวยเหลือเกิน…เฮ้อ..น่าสงสาร(คนไข้) ใครจะไปคิดว่า รพร.ธาตุพนมที่ใช้โปรแกรม Hosxp ที่ updateสุดๆจะได้มานั่งเขียนฉลากยาอย่างที่เป็นในวันนี้..แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็ถือว่าเป็นสีสันของชีวิตการทำงานได้ดีทีเดียวค่ะ