ดอกผลทางความคิดที่จะตกผลึกในตัวเองและเพาะบ่มเพื่อการ “ต่อยอด” ไปสู่ผู้อื่น

๑  กันยายน -

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ  แต่ก็ยังไม่เช้าไปกว่าน้องดิน …  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทันทีที่ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นก็พลันได้ยินเสียงน้องดินกำลังเล่นเกมส์ในโน้ตบุ๊คอยู่อย่างมีความสุข  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>เช้าวันนี้ผมมีความหวังที่จะได้ดูละครจักร ๆ วงศ์ ๆ กับลูกอย่างแน่นอน  หลังจากระยะหลังผมมีราชการบ่อยครั้งจนไม่สามารถร่วมชะตาชีวิตกับเขาได้ –    </p><p></p><p>แต่ยังไม่ถึง ๒ โมงเช้า,   ผมก็ต้องรีบเร่งแต่งองค์ทรงเครื่องออกไปร่วมพิธีปิดโครงการอบรมเชิงปฏิบัติการดาบสากล  เพราะเจ้าหน้าที่แจ้งว่าเลื่อนกำหนดการพิธีปิดจาก  ๔  โมงเช้ามาเป็น  ๒ โมงครึ่ง !    </p><p></p><p>โครงการดังกล่าวนี้เป็นความร่วมมือระหว่างงานกีฬา กองกิจการนิสิตกับชมรมดาบสากล   โดยจัดขึ้นระหว่างวันที่  ๒๕  สิงหาคม  เป็นต้นมา  มีนิสิตเข้าร่วมโครงการเกือบร้อยคน  และมีวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิมาจากสมาคมฟันดาบ ฯ  แห่งประเทศไทยมาช่วยให้ความรู้ทั้งด้านทฤษฎีและทักษะการเล่น  </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในฐานะที่ผมต้องกำกับดูแลการจัดกิจกรรมของนิสิต  การเข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่การมาร่วมเป็นเกียรติในพิธีปิดเท่านั้น  แต่ยังมาเพื่อสังเกตการณ์แนวทางการทำงานด้านกิจกรรมขององค์กรนิสิตไปในที,</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>       </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก่อนมีการมอบเกียรติบัตรในพิธีปิด  นิสิตที่เข้าร่วมโครงการได้สาธิตการต่อสู้ด้วยดาบสากล  โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมเป็นผู้อธิบายให้ความรู้แก่ผู้คนได้รับรู้และรับทราบในรายละเอียดที่เกี่ยวข้อง  จากนั้นก็เข้าสู่กระบวนการพิธีปิด   ซึ่งมีการมอบเกียรติบัตรแก่นิสิตที่ผ่านการอบรมเนื่องในโครงการฯ  ครั้งนี้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จากการสังเกตและประมวลภาพการบริหารจัดการกิจกรรมครั้งนี้เห็นได้ชัดว่า  “ประวัติศาสตร์เดิม ๆ “  ยังซ้ำรอยอยู่เสมอ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>กล่าวคือ -  ชมรมด้านกีฬามักประสบปัญหาเรื่องกระบวนการในการบริหารจัดการเรื่องกิจกรรมอยู่พอสมควร   นิสิตไม่ค่อยมีองค์ความรู้และทักษะในด้านการจัดกิจกรรม   แต่จะ  “ถนัด”  หรือ “ชอบ”  ที่จะเป็น “ผู้เล่น”  กีฬามากกว่าการจัดกิจกรรม    </p><p></p><p>ปรากฏการณ์เช่นนี้ผมให้ความสำคัญมาก  เพราะผมคิดว่าชมรมด้านกีฬาก็ต้องเรียนรู้วิถีการจัดกิจกรรมเสมอเหมือนกับชมรมด้านต่าง ๆ  พวกเขาต้องเรียนรู้ที่จะออกแบบกิจกรรม,  วางแผน,  ติดตามและประมวลผลอย่างมีระบบและมีขั้นตอนตามวิถีกิจกรรมที่พึงปฏิบัติ</p><p></p><p>     </p><p></p><p>แต่ระยะหลังกลับกลายเป็นว่าชมรมด้านกีฬาดูเหมือนกำลังขาดความรู้และทักษะในด้านการจัดกิจกรรมอย่างเห็นได้ชัด      </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเมื่อพิจารณาย้อนกลับไปก็จะเห็นความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดในด้านโอกาสงบประมาณของชมรมด้านกีฬาที่ค่อนข้างจะโชคดีกว่าชมรมด้านอาสาพัฒนา, ศิลปวัฒนธรรม หรือแม้แต่วิชาการที่ดูจะอัตคัตในเรื่องงบประมาณจัดกิจกรรมอยู่อย่างต่อเนื่อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขณะที่ชมรมด้านกีฬากลับมีงบประมาณสนับสนุนค่อนข้างมาก  ทั้งในด้านกิจกรรมนิสิตและการเตรียมทีม  หรือแม้แต่การส่งเสริมและสนับสนุนให้พัฒนาทักษะด้านกีฬาอย่างสม่ำเสมอ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ล่าสุด,  ผมได้มอบหมายให้เจ้าหน้าที่ที่ดูแลด้านกิจกรรมกีฬาให้ความสำคัญต่อการเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจให้องค์กรกีฬาเกิดการเรียนรู้ในเรื่อง “กิจกรรมกีฬา”  อย่างจริงจัง  ไม่ใช่เรียนรู้อย่างฉาบฉวย   ขณะที่องค์กรอื่น ๆ กลับไม่ค่อยได้รับโอกาสเฉกเช่นตัวเอง      </p><p> </p><p>แน่นอนครับ,  กิจกรรมนิสิตอันเป็นบทเรียนนอกหลักสูตรนี้  ดำเนินไปบนพื้นฐานของความสมัครใจเป็นที่ตั้ง  แต่ผมกำลังชี้ประเด็นว่า  เมื่อเข้ามาสู่ระบบขององค์กร  มีบทบาทและสถานะทางสังคมกิจกรรมแล้วก็ต้อง “ตระหนัก”  ในบริบทของโอกาสเหล่านั้นอย่างจริงจัง (บ้าง)  ทั้งเพื่อการพัฒนาตนเองและมวลสมาชิก    </p><p> </p><p>การได้รับอภิสิทธิ์พิเศษในกรอบของบทบาทและสถานะกิจกรรมนั้น  มิได้หมายความว่าจะใช้ความเป็นอภิสิทธิ์ตามอำเภอใจของตนเองอย่างเปล่าเปลืองโดยไม่คำนึงถึง “ดอกผลทางความคิด”  ที่จะตกผลึกในตัวเองและเพาะบ่มเพื่อการ “ต่อยอด”  ไปสู่ผู้อื่น …  </p><p></p><p>  </p><p></p><p>ผมได้มอบหมายให้เจ้าหน้าที่คิดโครงการอบรมเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจด้าน “กิจกรรมนิสิต”  เป็นกรณีพิเศษแก่องค์กรกีฬาอย่างจริงจังและเร่งด่วน  โดยมีวัตถุประสงค์หลักให้องค์กรเหล่านี้เข้าใจในปรัชญาของความเป็น “กิจกรรมนิสิต”  ที่ไม่ใช่ติดยึดอยู่กับการ “แข่งขันกีฬา”  ในสนามต่าง ๆ เพียงสถานเดียว    </p><p></p><p>กิจกรรมกีฬาสามารถเคลื่อนตนออกไปสู่เวทีที่หลากหลายและกว้างไกลกว่า “โลกแคบ”  ในปัจจุบันได้เป็นอย่างดี  อาทิ  การสอนกีฬาให้เด็ก ๆ  ตามหมู่บ้าน,  การเป็นส่วนหนึ่งในค่ายอาสาพัฒนา,  การให้ความรู้เรื่องสุขภาพต่อนิสิตและชาวบ้าน,   การสร้างสนามกีฬาให้ชุมชน,  การรณรงค์ให้นิสิตตื่นตัวในการเล่นกีฬาเพื่อสุขภาพ เพื่อนำไปสู่การเป็น “ชุมชนสุขภาพ”  หรือแม้แต่การจัดโปรแกรมการแข่งขันภายในมหาวิทยาลัยอย่างต่อเนื่อง  อันเป็นกระบวนการในการสร้างบรรยากาศการเล่นกีฬาในสถาบันได้เป็นอย่างดี     </p><p> </p><p>ได้เวลาแล้วกระมังครับที่ต้องพูดคุยกันอย่างจริงจังถึงบทบาทและสถานะของ “ชมรมด้านกีฬา”  บนกรอบแนวคิด “กิจกรรมนิสิต”  ไม่ใช่กรอบแนวคิดของการสุดโต่งไปในทาง “สนามแข่งขัน”  สถานเดียว !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p> </p>